Znaleziono 4402 wyników
Maryja lekarstwem na toksyczny feminizm. Zaskakujące świadectwo Charliego Kirka
Charlie Kirk widział w Maryi Dziewicy lekarstwo na współczesne zamieszanie. Widział w Kościele schronienie dla niespokojnych młodych ludzi. Dostrzegał też potrzebę piękna i stabilności, które może zaoferować ludziom tylko wierna swej doktrynalnej i duchowej tradycji wspólnota ludzi na serio wierzących w Boga – pisze felietonista Opoki ks. Robert Skrzypczak.
Timo Križka: pokolenie dobrobytu nie rozumie, czym jest wolność. Posłuchajmy naszych dziadków
Timo Križka – jeden z rozmówców Roda Drehera z książki „Żyć bez kłamstwa” mówi jasno: nasze pokolenie, wychowane w dobrobycie, nie rozumie, czym jest autentyczna wolność. Warto posłuchać naszych dziadków, którzy doświadczyli trudu i cierpienia, aby uzmysłowić sobie, co w życiu jest prawdziwą wartością. Najcenniejszą rzeczą, którą pragną odebrać nam totalitaryzmy nie jest wolność osobista, ale nasza wiara.
Dziś odbyła się beatyfikacja arcybiskupa Eduarda Profittlicha. Historyczny dzień dla Estonii
Kościół katolicki w Estonii przeżywa historyczny dzień. W Tallinnie odbyła się pierwsza beatyfikacja w jego dziejach. Błogosławionym zostanie ogłoszony arcybiskup Eduard Profittlich S.J., niemiecki jezuita, który jako administrator apostolski Estonii oddał życie za wierność Chrystusowi i swoim wiernym, ginąc w sowieckim więzieniu podczas II wojny światowej. To niezwykłe wydarzenie dla małej katolickiej wspólnoty tego kraju.
Carlo Acutis: „co z tego, że wygrasz tysiąc bitew, jeśli nie wygrasz tej z samym sobą?”
Na kilka dni przed kanonizacją Carlo Acutisa jego matka przypomina duchowe dziedzictwo swego syna. Świętość nie polega na cudownych przeżyciach, wymaga natomiast stałego dążenia do cnoty i walki duchowej. O tym wielokrotnie mówił Carlo: „co z tego, że wygrasz tysiąc bitew, jeśli nie wygrasz tej z samym sobą?"
To ostatni moment, by wrócić do Reguł Loyoli. „Ja tak uważam” nie może być miarą wszystkiego
W „Ćwiczeniach Duchownych” Ignacego Loyoli znajdujemy zdanie: „powinniśmy być zawsze gotowi wierzyć iż białe, które widzę, jest czarne, jeżeli się tak wypowie Kościół hierarchiczny”. Wydaje się to absurdalne dla współczesnego czytelnika, dla którego własne subiektywne zdanie i odczucie jest miarą wszystkiego. A jednak Ignacy ma rację: kult własnego pomysłu jest zgubny, a nad tym, aby Kościół głosił Bożą prawdę, czuwa sam Duch Święty.
