Pekao
Strona główna
opoka.news opoka.photo opoka.org.pl


Tomasz Dostatni OP

BÓG, KTÓRY STALE ZACHWYCA



"Wstań, jedz, bo przed tobą długa droga!"

Prorok Eliasz zmęczony, może też zniechęcony życiem, jak czytamy, siadł pod drzewem i pragnie umrzeć. "Wielki już czas, o Panie! Odbierz mi życie, bo nie jestem lepszy od moich przodków!". A jednak Bóg ma inne plany względem proroka. Posyła anioła, aby przyniósł mu podpłomyki i dzban wody. Mówi do niego: "Wstań i jedz". Eliasz posłuszny przyjmuje pokarm i jest to zapowiedź innego pokarmu, który w czasach Jezusa zostanie już wprost nazwany. Tutaj jest to pokarm aniołów w dosłownym brzmieniu, a Jezus o tym pokarmie powie: "Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i pomarli. To jest chleb, który z nieba zstępuje: kto go spożywa, nie umrze. Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki". Dla Eliasza był to pokarm dający życie, a zarazem pokarm pielgrzyma w dosłownym znaczeniu tego słowa. Anioł wrócił raz jeszcze i powiedział do niego: "Wstań, jedz, bo przed tobą długa droga!". Prorok umocniony tym pokarmem - jak czytamy w Księdze Królewskiej - szedł przez czterdzieści dni i nocy do Bożej góry Horeb. Eliasz doświadczył na pustyni mocy płynącej z pokarmu, który był zapowiedzią pokarmu Nowego Przymierza.

"Nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego..."

"Ponieważ Chrystus za nas w ofierze wydał samego siebie, poniósł za nas śmierć na krzyżu, więc i my musimy żyć tak, aby go nie zasmucać. Nie wolno nam okazywać goryczy, unosić się gniewem, być wrzaskliwym, znieważać innych - te cechy, jakże stare, wciąż na nowo jednak zniewalają człowieka. A my, jako chrześcijanie, jesteśmy wezwani i przeznaczeni do czegoś innego, abyśmy sobie nawzajem przebaczali. Pojednanie i przebaczenie, którego sami doświadczamy od Boga, jest dla nas doświadczeniem, które mamy ukazywać innym jako jedyne, obok dialogu, lekarstwo w życiu społecznym, życiu z innymi ludźmi. Przebaczenie jest fundamentem zarówno życia rodzinnego, społecznego, jak i indywidualnego życia każdego z nas. Gdyby w naszym codziennym języku częściej występowało proste słowo przepraszam, ze wszystkimi konsekwencjami płynącymi z takiej postawy, nasza codzienność byłaby i spokojniejsza, i piękniejsza.

"To jest chleb, który z nieba zstępuje: kto go spożywa, nie umrze"

Eucharystia jest dla nas takim właśnie pokarmem. Na temat Eucharystii napisano już setki tysięcy stron, ale każdy z nas, kto osobiście doświadcza mocy tego pokarmu, sam wie najlepiej, jak jest wielkim skarbem. Bóg, który stał się tak bliski każdemu z nas, że stał się dla nas pokarmem, i to tak prostym. Czyż może być coś bardziej zachwycającego? Bóg, który stworzył świat, Bóg, który stworzył człowieka, stał się jednym z nas i pozostawił nam siebie pod postaciami chleba i wina. Im bardziej próbuję to zrozumieć, tym bardziej odkrywam, jak to jest wielka Tajemnica, do której mogę tylko się przybliżyć i pozwolić, aby mnie przygarnęła. Czas wakacji pozwala doświadczyć uczestnictwa we Mszy Świętej odprawianej w innych warunkach, niż na co dzień jesteśmy przyzwyczajeni. Ta "inność" może również ożywić nasze rozumienie, ale i przeżywanie Eucharystii. Każdy z nas nosi w swojej pamięci takie miejsca i takie chwile związane z uczestnictwem we Mszy, które pozostają na zawsze jako niezatarty ślad. Takie ślady wydobywane z pamięci po latach, pokazują drogę, która może już czasem się trochę zatarła. Oby jak najwięcej takich "śladów" i w te wakacje trafiło do naszej religijnej wrażliwości i pamięci.


opr. mg/mg



 
Kliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: wrażliwość życie chleb tajemnica przebaczenie Eliasz pokarm zachwyt misterium fascinosum