Opoka - Portal katolicki
opoka.newsopoka.photo
Pekao


Angelo Sodano

SIŁA PRAWDY WYSTARCZY

List Sekretarza Stanu kard. Angelo Sodano



Sekretarz Stanu kard. Angelo Sodano skierował list do dziekana Papieskiego Wydziału Teologicznego Włoch Południowych ks. prof. Adolfo Russo z okazji konferencji naukowej obradującej w Neapolu w dniach 17-18 lutego na temat: «Giordano Bruno — poza sferą mitu i przeciwstawnych pasji. Próba rozpoznania historyczno-teologicznego». Poniżej tekst tego dokumentu:

Wielebny Księże Dziekanie!

Listem z 18 stycznia br. zechciał Ksiądz powiadomić Ojca Świętego o planowanej konferencji, jaka odbędzie się na waszym Wydziale w dniach 17-18 lutego br. na temat: «Giordano Bruno — poza sferą mitu i przeciwstawnych pasji. Próba rozpoznania historyczno-teologicznego», a zarazem wyjaśnić znaczenie, jakie zamierzacie nadać tej konferencji w kontekście Wielkiego Jubileuszu.

Rok Jubileuszowy jest dla Kościoła okolicznością szczególnie sprzyjającą ożywieniu i uroczystemu wyznawaniu wiary w Chrystusa: w świetle wcielenia Kościół pragnie przypomnieć sobie z wdzięcznością niezliczone owoce świętości, jakie dojrzały w nim w okresie minionych dwóch tysięcy lat. Nie zwalnia go to jednak z powinności przemyślenia licznych przejawów niekonsekwencji, jakie wystąpiły w postępowaniu jego synów, kładąc się cieniem na głoszeniu Ewangelii. Właśnie dlatego Ojciec Święty zaliczył do znaków Jubileuszu oczyszczenie pamięci, prosząc wszystkich, aby zdobyli się na akt odwagi i pokory i wyrazili ją przez uznanie win własnych oraz popełnionych przez tych, którzy nosili w przeszłości i noszą dzisiaj miano chrześcijan (por. Incarnationis mysterium, 11).

W tym kierunku zmierzały obrady kilku ważnych konferencji — poświęconych m.in. antysemityzmowi, inkwizycji i Janowi Husowi — które zostały zorganizowane pod patronatem Stolicy Apostolskiej i miały ustalić rzeczywisty przebieg wydarzeń na płaszczyźnie historycznej oraz rozeznać, co w wydarzeniach tych należy uznać za nie dość zgodne z duchem Ewangelii. Takie rozeznanie wydaje się potrzebne zarówno po to, aby można było prosić o przebaczenie Boga i braci za popełnione ewentualnie błędy, jak i po to by w przyszłości skłonić chrześcijańskie sumienia do czujniejszej troski o dochowanie wierności Chrystusowi.

Jego Świątobliwość przyjął zatem z zadowoleniem wiadomość, że wasz Wydział Teologiczny, kierując się takimi właśnie intencjami, zamierza przypomnieć postać Giordana Bruna, który 17 lutego 1600 r. został stracony w Rzymie na Campo dei Fiori w następstwie wyroku skazującego go za herezję, wydanego przez Trybunał Inkwizycji Rzymskiej.

Ten smutny epizod z nowożytnej historii chrześcijaństwa był czasem wykorzystywany przez niektóre nurty kulturowe jako punkt wyjścia i sztandarowy argument gwałtownej krytyki wymierzonej przeciw Kościołowi. Dialog zapoczątkowany przez Sobór Watykański II, skłania nas do odrzucenia wszelkich pokus polemiki, co pozwoli nam odczytać także to wydarzenie w duchu poszukiwania pełnej prawdy historycznej.

Wypada sobie zatem życzyć, aby wspomniana konferencja, wychodząc od zagadnień interesujących Wydział Teologiczny, przyczyniła się w istotnej mierze do zrozumienia osobowości i życia filozofa z Noli, który — jak wiadomo — właśnie w Neapolu, w klasztorze przy kościele św. Dominika Większego przeszedł formację i złożył śluby w Zakonie Kaznodziejskim.

Wydaje się bowiem, że zdołano już ustalić — m.in. dzięki najnowszym badaniom, prowadzonym przez naukowców o różnej orientacji — iż rozwój jego myśli, dokonujący się w kontekście dość burzliwego życia i na tle podzielonego już niestety chrześcijaństwa, skłonił go do przyjęcia poglądów, które stopniowo ujawniły swą niezgodność w pewnych zasadniczych punktach z doktryną chrześcijańską. Celem dalszych, pogłębionych badań winno być określenie, w jakiej mierze rzeczywiście oddalił się on od wiary.

Pozostaje faktem, że członkowie Trybunału Inkwizycji, prowadząc proces przeciwko niemu, stosowali powszechne wówczas metody przymusu i wydali wyrok, który zgodnie z prawodawstwem tamtej epoki prowadził nieuchronnie do okrutnej śmierci. Nie naszą rzeczą jest osądzać sumienia uczestników tamtych wydarzeń. Wyniki badań historycznych pozwalają mniemać, że sędziowie myśliciela kierowali się wolą służenia prawdzie i ochrony wspólnego dobra oraz że uczynili wszystko co możliwe, aby uratować mu życie. Obiektywnie jednak niektóre aspekty zastosowanych procedur, a zwłaszcza ich ostateczna konsekwencja, jaką był wyrok śmierci wykonany przez władze świeckie, muszą budzić dzisiaj w Kościele — zarówno w tym, jak i we wszystkich innych analogicznych przypadkach — głębokie ubolewanie. Sobór słusznie przypomniał nam, że «prawda nie inaczej się narzuca, jak tylko siłą samej prawdy» (Dignitatis humanae, 1). Należy zatem świadczyć o niej w postawie bezwzględnego poszanowania sumienia i godności każdego człowieka.

Powierzam Księdzu Dziekanowi misję przekazania tych refleksji uczestnikom wspomnianej konferencji, którym Ojciec Święty przesyła swoje błogosławieństwo i pozdrowienie. Niech Bóg pomoże Kościołowi trzeciego tysiąclecia — także poprzez pamięć o tych bolesnych wydarzeniach — coraz lepiej wcielać w swoim życiu ducha Ewangelii. Niech przez głoszenie Chrystusa, prowadzone z zapałem płynącym z wiary, ale zarazem w postawie lojalnego i nacechowanego szacunkiem dialogu, Kościół staje się coraz bardziej, zgodnie z wizją Soboru, «znakiem i narzędziem wewnętrznego zjednoczenia z Bogiem i jedności całego rodzaju ludzkiego» (Lumen gentium, 1).

Łączę serdeczne pozdrowienia.

14 lutego 2000 r.
Kard. Angelo Sodano
Sekretarz Stanu


opr. mg/mg



 


Podziel się tym materiałem z innymi:


Kliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: PRAWDA sumienie historia Kościoła sąd inkwizycja nietolerancja godność człowieka przymus winy Kościoła wyrok Giordano Bruno
 
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W