Widzieć Boga

Ten sam Jan Ewangelista, który przywołuje wydarzenia związane z uzdrowieniem niewidomego od urodzenia, powie w Prologu swojej Ewangelii: „Boga nikt nigdy nie widział” (J 1, 18). Oblicze Boga zostało objawione dopiero w słowach, życiu, śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. Także w takich wydarzeniach, jak to cudowne uzdrowienie kogoś, komu do tej pory nie było dane oglądanie świata własnymi oczami. Kiedy więc człowiek zostaje uzdolniony do widzenia Boga?

We fragmencie tym przewija się wielokrotnie powiązanie widzenia z grzechem. Apostołowie sądzą, że kluczem do wyjaśnienia tak trudnego losu niewidomego od urodzenia jest jego osobisty grzech lub też jego stan jest karą za grzech rodziców. Jezus odsuwa tego typu proste wyjaśnienia, ale nie oznacza to, że w życiu duchowym takie powiązanie rzeczywiście nie istnieje. Wręcz przeciwnie, jest ono kluczowe, jak pokazuje cały splot wydarzeń, które następują po dokonaniu przez Jezusa uzdrowienia niewidomego.  

Faryzeusze, którzy starają się umniejszyć znaczenie dokonanego przez Jezusa cudu, uważają się za „widzących”. Ich osąd jest prosty: ktoś, kto – jak ten uzdrowiony – „cały urodził się w grzechach”, nie może lepiej od nich widzieć, jak należy oceniać działalność i słowa Jezusa. Nie mają przy tym wątpliwości, że Jezus jest także tylko grzesznikiem. Widzą grzech wszędzie, tylko nie u siebie. I w ten sposób pozostają ślepi. Nawiązanie do widzenia pojawia się jeszcze raz, gdy na pytanie o Syna Człowieczego, Jezus mówi do uzdrowionego: „Jest nim ten, którego widzisz i który mówi do ciebie”.  

Jak powie Jezus w innym miejscu – w Kazaniu na Górze, jedynie czyści sercem będą widzieć Boga. I wcale nie musi chodzić o jakieś mistyczne przeżycia. Oczyszczenie serca z grzechów chroni przed obsesyjnym widzeniem grzechu wszędzie: w sobie i w swoim otoczeniu, jak też przed pochopnym przypisywaniem grzechu innym. Ale także otwiera oczy na obecność Boga w świecie. Widzieć ślady Boga i dostrzegać znaki Jego obecności i dobroci we własnym życiu, życiu innych i otaczającym świecie – to zdolność, którą Bóg obdarza każdą ludzką duszę oczyszczoną z grzechu Bożą łaską.