Święty Józef jest w historii zbawienia postacią kluczową, a jednocześnie dyskretną. Dobra Nowina mówi o nim krótko, koncentrując się na momencie kryzysu i decyzji. Kiedy odkrywa, że Maryja jest brzemienna, staje przed dylematem: wierność Prawu wymaga odrzucenia, ale miłość i sprawiedliwość serca podpowiadały miłosierdzie. Józef chce oddalić Ją potajemnie, przyjmując na siebie ciężar, aby chronić ukochaną osobę.

Anioł interweniuje, odsłaniając plan Boży. Józef nie dyskutuje, nie prosi o dodatkowe znaki. Po przebudzeniu, od razu „uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: przyjął swoją Małżonkę”. Ta gotowość do natychmiastowego posłuszeństwa, połączona z głęboką wrażliwością na miłość i sprawiedliwość, czyni go wzorem dojrzałości duchowej. Uczymy się od niego, że wola Boża jest często objawiana w ciszy, w niespodziewany sposób, i wymaga radykalnej zmiany naszych pierwotnych planów.

W dzisiejszym świecie, który ceni głośne deklaracje i spektakularne czyny, Józef uczy nas wartości pokornej służby. Jest mistrzem we wprowadzaniu Ewangelii w codzienność: nie poprzez nauczanie, lecz poprzez bycie i działanie. Jego sprawiedliwość polegała na umiejętności słuchania Boga, a następnie chronienia Słowa, które stało się ciałem. Dzisiejsza Ewangelia to zaproszenie do podjęcia naszych życiowych, nawet najbardziej zawiłych, sytuacji z cichą ufnością Józefa i gotowością, by bez zwłoki iść za głosem Boga.