Dzisiejsze czytania liturgiczne ukazują pewną rzeczywistość, której my sami nie raz pewnie w życiu doświadczyliśmy, mianowicie opisują dramat człowieka sprawiedliwego, który doświadcza odrzucenia, niezrozumienia i wrogości ze strony innych. Prorok Jeremiasz w pierwszym czytaniu odsłania przed nami swoją osobistą historię – historię człowieka wiernego Bogu, który za swoją wierność nie tylko że nie otrzymuje żadnej nagrody, ale wręcz przeciwnie, spotykają go za to prześladowania.

Jeremiasz dowiaduje się o spisku przeciwko sobie, o planach odebrania mu życia. Musimy zwrócić uwagę, jak prorok reaguje na to wszystko, bo w jego zachowaniu odnajdujemy doskonałą wskazówkę odnośnie tego, jak sami powinniśmy się zachować, kiedy spadają na nas różne doświadczenia, szczególnie niesprawiedliwe oskarżenia. Jeremiasz nie odpowiada jednak nienawiścią na nienawiść, ale oddaje swoją sprawę Bogu: „Tobie powierzam moją sprawę”. To niezwykle ważna postawa: zawierzenie, które rodzi się nie w chwilach łatwych, ale właśnie w doświadczeniu cierpienia i niezrozumienia.

Także dzisiejsza Ewangelia ukazuje podobną sytuację, ale już w odniesieniu do samego Jezusa. Jego osoba wywołuje podziały. Jedni widzą w Nim proroka, inni Mesjasza, jeszcze inni zdecydowanie Go odrzucają. Co ciekawe, spór nie dotyczy jedynie Jego nauki, ale także pochodzenia. Obraz ten także zawiera coś, z czym i dzisiaj się borykamy: ludzie próbują zamknąć prawdę o Jezusie w swoich schematach i oczekiwaniach. Nie potrafią przyjąć Boga, który przekracza ich wyobrażenia. W rezultacie rodzi się zamieszanie, napięcie, a nawet wrogość.

Oba czytania prowadzą nas do ważnej refleksji nad losem człowieka wierzącego. Wierność Bogu nie zawsze oznacza spokój i akceptację ze strony świata. Często wręcz przeciwnie – może prowadzić do niezrozumienia, odrzucenia, a nawet prześladowania. Dzisiejszy świat, podobnie jak ten biblijny, niejednokrotnie odrzuca prawdę, bo jest ona wymagająca i niewygodna.

Jednocześnie słowo Boże uczy nas, że w takich sytuacjach nie wolno odpowiadać złem na zło. Jeremiasz pokazuje drogę zawierzenia, Jezus – drogę cierpliwego trwania w prawdzie. To wezwanie także dla nas, abyśmy w czasie naszego wielkopostnego pielgrzymowania uczyli się pokory, ufności i odwagi. Abyśmy nie ulegali pokusie osądzania Boga według własnych wyobrażeń, lecz pozwolili się prowadzić Jego słowu.