Opoka - Portal katolicki
opoka.newsopoka.photo
Pekao
Na skróty:   Liturgia na dziś · Liturgia na jutro · Liturgia na niedzielę · Liturgia na wczoraj ·   Zobacz też serwis liturgia.opoka.org.pl z multimediami.

Liturgia na dzisiaj

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

<iframe src="https://opoka.org.pl/liturgia_iframe.php" scrolling="no" style="height: 460px; width: 300px;" height="auto" frameborder="0">
5 sierpnia 2020
Środa
Rok liturgiczny: A/II
Dzień Powszedni albo rocznica poświęcenia rzymskiej Bazyliki Najśw. Maryi Panny
Pierwsze czytanie:
Jr 31, 1-7
Psalm responsoryjny:
Jr 31, 10. 11-12b. 13 (R.: por. 10d)
Werset przed Ewangelią:
Łk 7, 16
Ewangelia:
Mt 15, 21-28
św. Afra, św. Nonna, i święci Addai i Mari.
Kolor szat

Pierwsze czytanie

Jr 31, 1-7
Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza

«W owych czasach – mówi Pan – będę Bogiem dla wszystkich pokoleń Izraela, one zaś będą moim narodem».

Tak mówi Pan: «Znajdzie łaskę na pustyni naród, co wyszedł cało spod miecza; Izrael pójdzie do miejsca swego odpoczynku. Pan się mu ukaże z daleka: Ukochałem cię odwieczną miłością, dlatego też podtrzymywałem dla ciebie łaskawość. Znowu cię zbuduję i będziesz odbudowana, Dziewico-Izraelu! Przyozdobisz się znów swymi bębenkami i zaczniesz tańce pełne wesela. Będziesz znów sadzić winnice na wzgórzach Samarii; uprawiający będą sadzić i zbierać. Nadejdzie bowiem dzień, kiedy strażnicy znów zawołają na wzgórzach Efraima: Wstańcie, wstąpmy na Syjon, do Pana, Boga naszego!»

Tak bowiem mówi Pan: «Wykrzykujcie radośnie na cześć Jakuba, weselcie się pierwszym wśród narodów! Głoście, wychwalajcie i mówcie: Pan wybawił swój lud, Resztę Izraela!»

Psalm responsoryjny

Jr 31, 10. 11-12b. 13 (R.: por. 10d)
Pan nas obroni, tak jak pasterz owce

Słuchajcie, narody, słowa Pańskiego, *
głoście je na wyspach odległych i mówcie:
«Ten, który rozproszył Izraela, znów go zgromadzi *
i będzie nad nim czuwał jak pasterz nad swym stadem».

Pan nas obroni, tak jak pasterz owce

Pan bowiem uwolni Jakuba, *
wybawi go z ręki silniejszego od niego.
Przyjdą z weselem na szczyt Syjonu *
i rozradują się błogosławieństwem Pana.

Pan nas obroni, tak jak pasterz owce

Wtedy dziewica rozweseli się w tańcu *
i młodzieńcy cieszyć się będą ze starcami.
Zamienię bowiem ich smutek w radość, *
pocieszę ich i rozweselę po ich troskach.

Pan nas obroni, tak jak pasterz owce

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 7, 16
Alleluja, alleluja, alleluja

Wielki prorok powstał między nami
i Bóg nawiedził lud swój.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 15, 21-28
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus podążył w okolice Tyru i Sydonu. A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych stron, wołała: «Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko nękana przez złego ducha». Lecz On nie odezwał się do niej ani słowem.

Na to podeszli Jego uczniowie i prosili Go: «Odpraw ją, bo krzyczy za nami».

Lecz On odpowiedział: «Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela».

A ona przyszła, padła Mu do nóg i prosiła: «Panie, dopomóż mi».

On jednak odparł: «Niedobrze jest zabierać chleb dzieciom, a rzucać szczeniętom».

A ona odrzekła: «Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą okruchy, które spadają ze stołu ich panów».

Wtedy Jezus jej odpowiedział: «O niewiasto, wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak pragniesz!» Od tej chwili jej córka była zdrowa.
Ks. Stefan Czermiński
JEZUS – PATRIOTA ?

Postawa Chrystusa zaskakuje. Dlaczego tym razem Jezus nie kwapi się do pomocy zrozpaczonej matce, choć jeszcze niedawno uzdrawiał i pocieszał bez ograniczeń dziesiątki osób? Dlaczego nie wzrusza Go cierpienie znękanej przez ataki złego ducha jej córeczki?
Zamiast przystąpić do działania, Jezus wypowiada ciekawą uwagę, która określa Jego posłannictwo: „Jestem posłany przede wszystkim do zaginionych owiec Izraela!” Wsłuchajmy się w te słowa Jezusa. Wszak Jezus w tym zdaniu wskazuje wyraźnie na tzw.: „ordo caritatis” - czyli porządek miłości.

Co powinno być najważniejsze? Kogo stawiać na pierwszym, a kogo na dalszych miejscach?
Nasuwa się tu dobrze nam znane hasło (tak często w sierpniu – miesiącu wielkich rocznic przypominane): Bóg, honor i Ojczyzna. Czyli najważniejszy jest sam Bóg, potem Jego Prawo i nasze sumienie, a następnie wspólnota narodu, w której oczywiście mieści się także własna rodzina.
Na myśl przychodzą także słowa Prymasa Tysiąclecia: „Po Bogu najbardziej kocham Polskę!”
Przypomina się również pamiętne wołanie Jana Pawła II w Kielcach, w 1991 roku, kiedy wskazywał na szerzącą się w mediach demoralizację: „To jest moja matka, ta ziemia! To jest moja matka, ta Ojczyzna! To są moi bracia i siostry! I zrozumcie wy wszyscy, którzy lekkomyślnie podchodzicie do tych spraw, zrozumcie, że te sprawy nie mogą mnie nie obchodzić, nie mogą mnie nie boleć! Was też powinny boleć!”

Ciekawe, że wielcy święci bardzo często odkrywali święty obowiązek miłości Ojczyzny. Nierzadko też oddawali życie za swoich rodaków, jak Ojciec Kolbe, albo Brat Albert. Rozumieli, że w planach Bożych wspólnota narodu jest czymś niezwykle ważnym, bo jest jakby naszym powietrzem, którym oddychamy i które pozwala nam prawidłowo się rozwijać. Jak bardzo trzeba dbać o czystość powietrza!
Św. Stanisław Papczyński pisał już w XVII wieku: „Nie ma takiego ryzyka, którego człowiek prawdziwie mądry nie podjąłby, jeśli w grę wchodzi dobro Ojczyzny!”

W dzisiejszym pierwszym czytaniu, z ust proroka Jeremiasza padają znamienne słowa na temat Narodu Izraelskiego: „Ukochałem Cię odwieczną miłością!” Wynika z nich jasno, że naród to nie przypadkowe zbiorowisko ludzi, ale wspólnota widziana przez Boga jako Jego oblubienica.
Naśladując Boga jesteśmy zatem zobowiązani do miłości swojej Ojczyzny i troski o to, aby wypełniła ona swoją szczególną misję, jaką Bóg jej powierzył, podobnie jak kiedyś – Izraelowi.
Gdyby Żydzi bardziej kochali swoją Ojczyznę, tak jak prorocy, jak Jeremiasz, to może łatwiej uwierzyliby w Chrystusa?

Jezus jednak w dzisiejszej Ewangelii uczy nas również zdrowego dystansu do własnej Ojczyzny, kiedy odstępuje od wcześniej wyrażonej zasady patriotyzmu i spełnia prośbę matki. Uzdrawia córeczkę. Wpływ na zmianę decyzji Jezusa, jak się okazało, miała pokora proszącej matki. To pokora sprawiła, że Syrofenicjanka dalej uparcie żebrała o Jego pomoc.
Płynie stąd zachęta, abyśmy częściej prosili Jezusa o dwie łaski: o łaskę miłości do naszej Ojczyzny oraz o łaskę pokory dla naszego narodu, aby nie zniszczył nas demon pychy i niezgody.


Podziel się Słowem Bożym z innymi:

© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W