Opoka - Portal katolicki
opoka.news
Pekao
Na skróty:   Liturgia na dziś · Liturgia na jutro · Liturgia na niedzielę · Liturgia na wczoraj ·   Zobacz też serwis liturgia.opoka.org.pl z multimediami.

Liturgia na dzisiaj

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

<iframe src="https://opoka.org.pl/liturgia_iframe.php" scrolling="no" style="height: 460px; width: 300px;" height="auto" frameborder="0">
4 grudnia 2020
piątek
Rok liturgiczny: B/I
Dzień Powszedni albo wspomnienie Św. Jana Damasceńskiego, prezbitera i doktora Kościoła albo wspomnienie Św. Barbary, dziewicy i męczennicy
Pierwsze czytanie:
Iz 29, 17-24
Psalm responsoryjny:
Ps 27 (26), 1bcde. 4. 13-14 (R.: 1b)
Ewangelia:
Mt 9, 27-31
św. Maruthas, św. Bernard z Parmy, św. Sola, św. Osmund, św. Anno, św. Barbara, dziewica i męczennica*, św. Jan z Damaszku kapł. i dr Kościoła*
Kolor szat

Pierwsze czytanie

Iz 29, 17-24
Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Tak mówi Pan Bóg:

«Czyż nie w krótkim już czasie Liban zamieni się w ogród, a ogród za bór zostanie uznany? W ów dzień głusi usłyszą słowa księgi, a oczy niewidomych, wolne od mroku i od ciemności, będą widziały. Pokorni wzmogą swą radość w Panu, i najubożsi rozweselą się w Świętym Izraela, bo nie stanie ciemięzcy, z szydercą koniec będzie, i wytępieni zostaną wszyscy, co za złem gonią: którzy słowem przywodzą drugiego do grzechu, którzy w bramie stawiają sidła na sędziów i odprawiają sprawiedliwego z niczym».

Dlatego tak mówi Pan, Bóg domu Jakuba, który odkupił Abrahama: «Odtąd Jakub nie będzie się rumienił ani oblicze jego już nie przyblednie, bo gdy ujrzy swe dzieci, dzieło mych rąk, wśród siebie, ogłosi imię moje jako święte. Wtedy czcić będą Świętego Jakubowego i z bojaźnią szanować Boga Izraela. Dusze zbłąkane poznają mądrość, a szemrzący otrzymają pouczenie».

Psalm responsoryjny

Ps 27 (26), 1bcde. 4. 13-14 (R.: 1b)
Pan moim światłem i zbawieniem moim

Pan moim światłem i zbawieniem moim, *
kogo miałbym się lękać?
Pan obrońcą mego życia, *
przed kim miałbym czuć trwogę?

Pan moim światłem i zbawieniem moim

O jedno tylko Pana proszę i o to zabiegam, †
żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu *
po wszystkie dni mego życia,
abym kosztował słodyczy Pana, *
stale się radował Jego świątynią.

Pan moim światłem i zbawieniem moim

Pan moim światłem i zbawieniem moim

Wierzę, że będę oglądał dobra Pana *
w krainie żyjących.
Oczekuj Pana, bądź mężny, *
nabierz odwagi i oczekuj Pana.

Pan moim światłem i zbawieniem moim

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Oto nasz Pan przyjdzie z mocą
i oświeci oczy sług swoich.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 9, 27-31
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus przechodził, ruszyli za Nim dwaj niewidomi, którzy wołali głośno: «Ulituj się nad nami, Synu Dawida!» Gdy wszedł do domu, niewidomi przystąpili do Niego, a Jezus ich zapytał: «Wierzycie, że mogę to uczynić?» Oni odpowiedzieli Mu: «Tak, Panie!»

Wtedy dotknął ich oczu, mówiąc: «Według wiary waszej niech wam się stanie». I otworzyły się ich oczy, a Jezus surowo im przykazał: «Uważajcie, niech się nikt o tym nie dowie!» Oni jednak, skoro tylko wyszli, roznieśli wieść o Nim po całej tamtejszej okolicy.
ks. Michał Kwitliński
PACJENT STAJE SIĘ UCZNIEM
Jedna z krótkich definicji chrześcijanina brzmi: To ten, który idzie za Chrystusem. Wyrażenie „idzie za” jest tu rozumiane przede wszystkim jako przenośnia. „Podążać” oznacza „naśladować”. Ale pierwsi uczniowie dosłownie podążali za Jezusem. Tak było w przypadku apostołów, ale i wielu innych, którzy ruszali za Panem Jezusem na Jego bezpośrednie wezwanie „pójdź za Mną”. Inni zostali pociągnięci Jego osobą i nauczaniem. Nawet jeśli Jezus nie powiedział do nich wprost, aby za Nim szli, była to Jego wola.
Czy niewidomi stali się uczniami Pana Jezusa? Poszli za Nim, żeby odzyskać wzrok. Rozumiemy ich determinację, ale trudno tu znaleźć motywację nadprzyrodzoną. Przecież uczeń Jezusa idzie za Nim, aby odnaleźć prawdę, dającą życie wieczne, a nie rozwiązać swoje problemy zdrowotne.
To prawda i oby takie było nasze pragnienie. Ale Bóg znajduje różne ścieżki, aby do nas dotrzeć i do siebie pociągnąć. Gdy Pan Jezus uwalnia od chorób, na ogół daje do zrozumienia, że uleczenie ciała wiąże się z uzdrowieniem duszy. Choroby ciała są symbolami choroby duszy. W przypadku wzroku ten symbol jest szczególnie wymowny. Grzech mnie zaślepia, powoduje, że nie mogę zobaczyć Boga ani nawet świata takim, jakim rzeczywiście jest.
Niewidomi poszli za Panem Jezusem, bo uwierzyli, że może ich uzdrowić. Może jeszcze nie stali się Jego uczniami. Nie wiedzieli, że może i chce dać im coś o wiele ważniejszego niż zdrowie. Ale zaufali Mu, a to pierwszy krok, aby Go naśladować.
Wszyscy jesteśmy niewidomi. Osobiste grzech mącą wzrok każdego z nas. Grzech zaś jest chorobą, której człowiek o własnych siłach nie wyleczy, oznacza bowiem naruszenie lub zerwanie więzi z Bogiem. Bez Niego nie da się jej odbudować. Nawet nasz żal i postanowienie poprawy, jeśli nie są skierowane ku Bogu, nie prowadzą do uleczenia. Można by powiedzieć, że są jak różne przyrządy, które ułatwiają niewidomemu orientację, przynoszą ulgę, ale wzroku nie przywrócą. Owszem, skrucha ma znaczenie, aby otworzyć się na działanie Boskiego lekarza, ale wyleczyć może tylko On.
Kiedy sobie to wszystko uświadamiam, chcę pójść za Panem Jezusem, aby mi pomógł wyjść z choroby grzechu. Idąc, staję się Jego uczniem. Tak oto moja słabość, dzięki wszechmocnej miłości Boga, staje się okazją by Go spotkać i pokochać. Jednak muszę chcieć i podjąć konkretne kroki. Okres Adwentu to dobry czas, aby zrobić głębszy rachunek sumienia, zobaczyć, że potrzebuję skutecznego Lekarza, i tylko On nim jest. A potem pójść za Nim, aby odzyskać wzrok. Znaleźć Jezusa–lekarza nie jest trudno. Spotkamy Go w każdym konfesjonale, przystępując z wiarą do sakramentu spowiedzi.


Podziel się Słowem Bożym z innymi:

© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W