Opoka - Portal katolicki
opoka.newsopoka.photo
Pekao
Na skróty:   Liturgia na dziś · Liturgia na jutro · Liturgia na niedzielę · Liturgia na wczoraj ·   Zobacz też serwis liturgia.opoka.org.pl z multimediami.

Liturgia na dzisiaj

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

<iframe src="https://opoka.org.pl/liturgia_iframe.php" scrolling="no" style="height: 460px; width: 300px;" height="auto" frameborder="0">
19 listopada 2019
wtorek
Rok liturgiczny: C/I
Wspomnienie Bł. Salomei, zakonnicy
Pierwsze czytanie:
2 Mch 6, 18-31
Psalm responsoryjny:
Ps 3
Werset przed Ewangelią:
1 J 4, 10b
Ewangelia:
Łk 19,1-10
św. Ermenburga, św. Barlaam z Antiochii, św. Nerses I, bł. Salomea zak.*
Kolor szat

Pierwsze czytanie

2 Mch 6, 18-31
Czytanie z Drugiej Księgi Machabejskiej

W czasie prześladowań Izraela przez króla Antiocha Eleazar, jeden z pierwszych uczonych w Piśmie, mąż już w podeszłym wieku, o bardzo szlachetnej powierzchowności, był przymuszany do otwarcia ust i jedzenia wieprzowiny. On jednak, wybierając raczej chwalebną śmierć aniżeli godne pogardy życie, dobrowolnie szedł na miejsce kaźni, a wypluł mięso, jak powinni postąpić ci, którzy mają odwagę odrzucić to, czego nie wolno jeść nawet przez miłość do życia.

Ci, którzy byli wyznaczeni do tej bezbożnej ofiarnej uczty, ze względu na bardzo dawną znajomość z tym mężem, wzięli go na stronę i prosili, aby zjadł przyniesione przez nich i przygotowane mięso, które wolno mu jeść. Niech udaje tylko, że je to, co jest nakazane przez króla, mianowicie mięso z ofiary pogańskiej. Tak postępując, uniknie śmierci, a ze względu na dawną z nimi przyjaźń skorzysta z miłosierdzia. On jednak powziął szlachetne postanowienie, godne jego wieku, powagi jego starości, okrytych zasługą siwych włosów i postępowania doskonałego od dzieciństwa, przede wszystkim zaś świętego i od Boga pochodzącego prawodawstwa. Dał im jasną odpowiedź, mówiąc, aby go zaraz posłali do Hadesu.

«Udawanie bowiem nie przystoi naszemu wiekowi. Wielu młodych byłoby przekonanych, że Eleazar, który już ma dziewięćdziesiąt lat, przyjął pogańskie obyczaje. Oni to przez moje udawanie, i to dla ocalenia maleńkiej resztki życia, przeze mnie byliby wprowadzeni w błąd, ja zaś hańbą i wstydem okryłbym swoją starość. Jeżeli bowiem teraz uniknę ludzkiej kary, to z rąk Wszechmocnego ani żywy, ani umarły nie umknę. Dlatego jeżeli mężnie teraz zakończę życie, okażę się godny swojej starości, młodym zaś pozostawię rzetelny przykład ochotnej i wspaniałomyślnej śmierci za godne czci i święte prawa».

To powiedziawszy, natychmiast wszedł na miejsce kaźni. Ci, którzy go przyprowadzili, na skutek wypowiedzianych przez niego słów zamienili miłosierdzie na surowość, sądzili bowiem, że były one szaleństwem.

Mając już pod ciosami umrzeć, westchnął i powiedział: «Panu, który ma świętą wiedzę, jest jawne to, że mogłem uniknąć śmierci. Jako biczowany ponoszę wprawdzie boleść na ciele, dusza jednak cierpi to z radością, gdyż Jego się boję».

W ten sposób więc zakończył życie, a swoją śmiercią zostawił nie tylko dla młodzieży, lecz także dla większości narodu przykład szlachetnej odwagi i pomnik cnoty.

Psalm responsoryjny

Ps 3
Ps 3, 2-3. 4-5. 6-7 (R.: por. 6)

Pan mój i Bóg mój zawsze mnie wspomaga

Panie, jak liczni są moi prześladowcy, *
jak wielu przeciw mnie powstaje.
Mnóstwo jest tych, którzy mówią o mnie: *
«Nie znajdzie on w Bogu zbawienia».

Pan mój i Bóg mój zawsze mnie wspomaga

Ty zaś, Panie, tarczą moją jesteś i chwałą, *
Ty moją głowę podnosisz.
Głośno wołam do Pana, *
a On mi odpowiada ze świętej swej góry.

Pan mój i Bóg mój zawsze mnie wspomaga

Kładę się, zasypiam i znowu się budzę, *
ponieważ Pan mnie wspomaga.
I nie ulęknę się wcale tysięcy ludzi, *
którzy zewsząd na mnie nastają.

Pan mój i Bóg mój zawsze mnie wspomaga

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

1 J 4, 10b
Alleluja, alleluja, alleluja

Bóg pierwszy nas umiłował i posłał swojego Syna
jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 19,1-10
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus wszedł do Jerycha i przechodził przez miasto. A pewien człowiek, imieniem Zacheusz, który był zwierzchnikiem celników i był bardzo bogaty, chciał koniecznie zobaczyć Jezusa, któż to jest, ale sam nie mógł z powodu tłumu, gdyż był niskiego wzrostu. Pobiegł więc naprzód i wspiął się na sykomorę, aby móc Go ujrzeć, tamtędy bowiem miał przechodzić.

Gdy Jezus przyszedł na to miejsce, spojrzał w górę i rzekł do niego: «Zacheuszu, zejdź prędko, albowiem dziś muszę się zatrzymać w twoim domu». Zszedł więc z pośpiechem i przyjął Go rozradowany. A wszyscy, widząc to, szemrali: «Do grzesznika poszedł w gościnę».

Lecz Zacheusz stanął i rzekł do Pana: «Panie, oto połowę mego majątku daję ubogim, a jeśli kogoś w czymś skrzywdziłem, zwracam poczwórnie».

Na to Jezus rzekł do niego: «Dziś zbawienie stało się udziałem tego domu, gdyż i on jest synem Abrahama. Albowiem Syn Człowieczy przyszedł odszukać i zbawić to, co zginęło».
ks. Mirosław Matuszny
Temat: Powaga wiary i szaleństwo Zacheusza

Czy można udawać swoją wiarę, aby osiągnąć jakieś określone korzyści, lub na odwrót, udawać, że się nie wierzy, aby nie ponieść strat, zaś wewnątrz, w duszy wyznawać wiarę w Boga? Chyba nie o to chodzi ani w wierze, ani w religii. Doskonale rozumiał tę sytuację Eleazar. Starzec, który dodatkowo ze względu na powagę swego wieku wolał przyjąć śmierć z rąk prześladowców niż zasiąść do bałwochwalczej uczty. Wiele moglibyśmy się nauczyć z jego przykładu, zwłaszcza w czasach, kiedy przyznanie się do wiary czy moralności katolickiej w wielu środowiskach może człowieka narazić na ostracyzm czy szykany ze strony innych ludzi. Wiara jednak nie polega na udawaniu. W żadną ze stron. Czyż Pismo święte nie wzywa nas, abyśmy byli gotowi do uzasadnienia naszej nadziei, jaką złożyliśmy w Chrystusie?
Męczennic, czy ci opisani w księdze Machabejskiej, czy nasi chrześcijańscy, zarówno z pierwszych wieków po Chrystusie, jak i współcześnie oddający za Niego życie doskonale zdawali i zdają sobie sprawę, że publiczne świadectwo wiary to nie tylko sprawa życia i śmierci w doczesności, ale dla wielu to sprawa zabawienia wiecznego. Stąd też znajdziemy w Nowym Testamencie rozważania na temat dopuszczalności spożywania pokarmów, które były ofiarowane bożkom. Tam też przeczytamy, że ponieważ nie ma innych bogów poza Bogiem jedynym, trudno byłoby zakazać spożycia takich pokarmów, ale ze względu na możliwość zgorszenia innych trzeba się od tego powstrzymać. Świadectwo wiary zatem domaga się powagi względem ludzi.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Tak, jak niezwykle istotne jest poważne traktowanie naszej wiary, nie czynienie z niej udawania czy pośmiewiska, tak też dla poznania Chrystusa, dla Jego miłości od dawien dawna ludzie gotowi byli na przeróżne szaleństwa. Czyż Zacheusz nie narażał się na wykpienie przez znajomych, że aby zobaczyć kaznodzieję z Nazaretu wszedł na drzewo? Czyż św. Franciszek z Asyżu nie został uznany za szaleńca, kiedy zostawił wszystko, aby z ubogimi żyć Ewangelią? Zatem czytelni względem innych, szaleni dla Chrystusa żyjmy w wierności Jego przykazaniom i Jego miłości.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy gotów jestem na szaleństwo dla poznania Jezusa?


Podziel się Słowem Bożym z innymi:

© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W