20
maja
piątek
Dzień Powszedni albo wspomnienie Św. Bernardyna ze Sieny, prezbitera
Rok liturgiczny: C/II
Pierwsze czytanie:
Dz 15, 22-31
Psalm responsoryjny:
Ps 57
Werset przed Ewangelią:
J 15, 15b
Ewangelia:
J 15, 12-17

Patroni:

  • św. Bernardyn ze Sieny,
  • św. Lidia z Tiatyry,
  • św. Aurea,
  • św. Baudelius,
  • św. Talaleusz,
  • św. Lucyfer,
  • św. Hilary,
  • św. Austregisilius,
  • św. Anastazy,
  • św. Teodor,
  • bł. Gwidon z Gherardesca,
  • bł. Kolumba {Aniela} z Rieti,
  • bł. Archanioł Tadini
Kolor szat: biały

Liturgia na dzisiaj:

Pierwsze czytanie

Dz 15, 22-31
Czytanie z Dziejów Apostolskich

Po naradzie w Jerozolimie apostołowie i starsi wraz z całym Kościołem postanowili wybrać ludzi przodujących wśród braci: Judę, zwanego Barsabą, i Sylasa i wysłać do Antiochii razem z Barnabą i Pawłem. Posłali przez nich pismo tej treści:

«Apostołowie i starsi bracia przesyłają pozdrowienie braciom pogańskiego pochodzenia w Antiochii, w Syrii i w Cylicji. Ponieważ dowiedzieliśmy się, że niektórzy bez naszego upoważnienia wyszli od nas i zaniepokoili was naukami, siejąc zamęt w waszych duszach, postanowiliśmy jednomyślnie wybrać mężów i wysłać razem z naszymi drogimi: Barnabą i Pawłem, którzy dla imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa, poświęcili swe życie. Wysyłamy więc Judę i Sylasa, którzy oznajmią wam ustnie to samo.

Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my, nie nakładać na was żadnego ciężaru oprócz tego, co konieczne. Powstrzymajcie się od ofiar składanych bożkom, od krwi, od tego, co uduszone, i od nierządu. Dobrze uczynicie, jeżeli powstrzymacie się od tego. Bywajcie zdrowi!»

Wysłannicy przybyli więc do Antiochii i zwoławszy lud, oddali list. Gdy został odczytany, uradowali się jego pocieszającą treścią.

Psalm responsoryjny

Ps 57
Ps 57 (56), 8 i 10. 11-12 (R.: por. 10a)
Będę Cię, Panie, chwalił wśród narodów
Albo: Alleluja

Serce moje jest mocne, Boże, †
mocne jest moje serce, *
zaśpiewam psalm i zagram.
Będę Cię chwalił wśród ludów, Panie, *
zaśpiewam Ci psalm wśród narodów.

Będę Cię, Panie, chwalił wśród narodów
Albo: Alleluja

Twoja łaska sięga aż do nieba, *
a wierność Twoja po chmury.
Wznieś się, Boże, ponad niebiosa, *
nad całą ziemią Twoja chwała.

Będę Cię, Panie, chwalił wśród narodów
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 15, 15b
Alleluja, alleluja, alleluja

Nazwałem was przyjaciółmi,
albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 15, 12-17
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich.

Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni jego pan, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego.

Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał – aby Ojciec dał wam wszystko, o cokolwiek Go poprosicie w imię moje. To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

„Gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich” (J 15, 13).

ks. Waldemar Turek ks. Waldemar Turek

„Gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich” (J 15, 13).  

„Gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich” (J 15, 13).

Różne są formy oddawania życia za przyjaciół. 1 grudnia 1916 r. został zastrzelony w Algierii Karol de Foucauld, ogłoszony w ostatnią niedzielę świętym. W swoim życiu duchowym i w swojej działalności zwracał uwagę na cztery istotne, jego zdaniem, elementy.
Podkreślał, po pierwsze, potrzebę ukrycia i ciszy przez naśladowanie Jezusa i całej Świętej Rodziny, tak jak żyła ona w Nazarecie przed rozpoczęciem publicznej działalności Zbawiciela. Po drugie, mówił o owocach płynących kontemplacji też na wzór ukrytego życia Jezusa. Po trzecie, dostrzegał znaczenie obecności chrześcijanina w świecie, w jakimkolwiek miejscu by nie był i w jakimkolwiek kontekście by się nie znalazł. Wskazywał, po czwarte, na miłość bliźniego pojmowaną jako realizację trzech pierwszych założeń. Zadziwiające jak te elementy duchowości św. Karola de Foucauld pozostają do dzisiaj aktualne; one także prowadzą do pewnej formy oddawania życia za przyjaciół, od której „nikt nie ma większe miłości” (J 15, 13).  

Jezus przypomina nam w dzisiejszej Ewangelii jeszcze inną prawdę, kiedy mówi: „Nie wy mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał” (J 15, 16). Przypominam sobie, że na pierwszą część tego zdania wpatrywałem się często i ją rozważałem, gdy przebywałem w kaplicy Wyższego Seminarium Duchownego w Płocku. Nie wiem, kto pomyślał o tym, aby te właśnie słowa tam wypisać, ale do dzisiaj jestem mu za to wdzięczny. A przecież nie chodzi tylko o powołanie do kapłaństwa… 

W naszych czasach, bardziej niż w przeszłości, podkreśla się znaczenie daru wolności i możliwości wyboru. Nie brakuje rodziców, którzy zostawiają swoim dzieciom decyzję co do przyjęcia sakramentów. Oni zapominają o słowach Jezusa z dzisiejszej Ewangelii albo nie są w stanie właściwie ich odczytać. To Bóg nas wybiera, to Bóg nam daje łaskę wiary, a my możemy jedynie na to zaproszenie odpowiedzieć albo tego zaproszenia nie przyjąć. Innymi słowy, Bóg jest zawsze pierwszy w tym wyborze, wybiera nas wcześniej niż my Jego.

Ten wybór jest nie tylko dla nas, ale Bóg wybiera nas dla ludzi, którzy nas otaczają i z którymi jesteśmy połączeni różnymi więzami pokrewieństwa, przyjaźni, związków wynikających z pracy. Warto o tym pamiętać w czasie, kiedy z różnych powodów, zamykamy się w samych sobie i nie potrafimy wyjść do innych mimo różnych nadarzających się okazji. „Przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał” (J 15, 16).  
 

   
 

Pekao