20
maja
poniedziałek
Święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
Rdz 3, 9-15. 20
Psalm responsoryjny:
Ps 87
Drugie czytanie:
Dz 1, 12-14
Werset przed Ewangelią:
Łk 1, 28
Ewangelia:
J 19, 25-34

Patroni:

  • św. Bernardyn ze Sieny,
  • św. Lidia z Tiatyry,
  • św. Aurea,
  • św. Baudelius,
  • św. Talaleusz,
  • św. Lucyfer,
  • św. Hilary,
  • św. Austregisilius,
  • św. Anastazy,
  • św. Teodor,
  • bł. Gwidon z Gherardesca,
  • bł. Kolumba {Aniela} z Rieti,
  • bł. Archanioł Tadini
Kolor szat: biały

Liturgia na dzisiaj:

Pierwsze czytanie

Rdz 3, 9-15. 20
Czytanie z Księgi Rodzaju

Gdy Adam spożył z drzewa, Pan Bóg zawołał na niego i zapytał go: «Gdzie jesteś?»

On odpowiedział: «Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się».

Rzekł Bóg: «Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może zjadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem jeść?»

Mężczyzna odpowiedział: «Niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa i zjadłem».

Wtedy Pan Bóg rzekł do niewiasty: «Dlaczego to uczyniłaś?»

Niewiasta odpowiedziała: «Wąż mnie zwiódł i zjadłam».

Wtedy Pan Bóg rzekł do węża: «Ponieważ to uczyniłeś, bądź przeklęty wśród wszystkich zwierząt domowych i dzikich; na brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł po wszystkie dni twego istnienia. Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono ugodzi cię w głowę, a ty ugodzisz je w piętę».

Mężczyzna dał swej żonie imię Ewa, bo ona stała się matką wszystkich żyjących.

Psalm responsoryjny

Ps 87
Ps 87 (86), 1-3. 5-7 (R.: por. 3)

Głoszą o Tobie rzeczy pełne chwały

Gród Jego wznosi się na świętych górach: †
umiłował Pan bramy Syjonu *
bardziej niż wszystkie namioty Jakuba.
Wspaniałe rzeczy głoszą o tobie, *
miasto Boże.

Głoszą o Tobie rzeczy pełne chwały

O Syjonie powiedzą: †
«Każdy człowiek narodził się na nim, *
a Najwyższy sam go umacnia».
Pan zapisuje w księdze ludów: «Oni się tam narodzili». †
I tańcząc, śpiewać będą: *
«Wszystkie moje źródła są w tobie».

Głoszą o Tobie rzeczy pełne chwały

Drugie czytanie

Dz 1, 12-14
[Czytanie do wyboru]

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Gdy Jezus został wzięty do nieba, apostołowie wrócili do Jeruzalem z góry zwanej Oliwną, która jest blisko Jeruzalem, w odległości drogi szabatowej.

Przybywszy tam, weszli do sali na górze i przebywali w niej: Piotr i Jan, i Jakub, i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Szymon Gorliwy, i Juda, brat Jakuba. Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, z Maryją, Matką Jezusa, i z braćmi Jego.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 1, 28
Alleluja, alleluja, alleluja

Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą,
błogosławionaś Ty między niewiastami.

Alleluja, alleluja, alleluja

Albo:
Alleluja, alleluja, alleluja

Szczęśliwa Dziewico, która porodziłaś Pana,
błogosławiona Matko Kościoła,
Ty strzeżesz w nas Ducha
Twojego Syna, Jezusa Chrystusa.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 19, 25-34
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena.

Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja».

I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

Potem Jezus, świadom, że już wszystko się dokonało, aby się wypełniło Pismo, rzekł: «Pragnę». Stało tam naczynie pełne octu. Nałożono więc na hizop gąbkę nasączoną octem i do ust Mu podano. A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: «Dokonało się!»

I skłoniwszy głowę, oddał ducha.

Ponieważ był to dzień Przygotowania, aby zatem ciała nie pozostawały na krzyżu w szabat – ów bowiem dzień szabatu był wielkim świętem – Żydzi prosili Piłata, żeby ukrzyżowanym połamano golenie i usunięto ich ciała.

Przyszli więc żołnierze i połamali golenie tak pierwszemu, jak i drugiemu, którzy z Jezusem byli ukrzyżowani. Lecz gdy podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł, nie łamali Mu goleni, tylko jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok, a natychmiast wypłynęła krew i woda.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Matka Kościoła

ks. Michał Kwitliński ks. Michał Kwitliński

Matka Kościoła   unsplash.com

Maryja, Matka Kościoła. Ten tytuł wydaje nam się oczywisty i zrozumiały. W litanii loretańskiej są niektóre wezwania, których znaczenia część wiernych nie rozumie i powtarza je tylko przez zaufanie Kościołowi. Co oznacza na przykład Wieża z Kości Słoniowej albo Róża Duchowna? Nie trzeba być natomiast wielkim teologiem, aby wiedzieć co oznacza: Matka Kościoła. Tymczasem tytuł ten został uroczyście nadany Maryi dopiero w listopadzie 1964. Uczynił to Paweł VI, na zakończenie kolejnej sesji Soboru Watykańskiego II. Inicjatorami tego kroku byli polscy biskupi, z prymasem Wyszyńskim na czele. 

Oczywiście, tytuł ten był obecny w tradycji, ale nie w powszechnym nauczaniu Kościoła. Co więcej, niektórzy teologowie, a nawet biskupi nie byli zachwyceni ani uroczystym uznaniem tytułu Matki Kościoła, ani nawet faktem, że Maryi poświęcono ostatni rozdział najważniejszego dokumentu Soboru, czyli konstytucji o Kościele. Jak się zdaje, powodem takich głosów był fałszywy ekumenizm. Spuśćmy zasłonę miłosierdzia nad wyznawcami tych poglądów. Historykom zostawmy pytanie, dlaczego tak późno Kościół nazwał Maryję swą matką. Dzisiejsza Ewangelia mówi nam wyraźnie, że Jezus uczynił Maryję matką wszystkich swoich uczniów. Mówi do Jana: „Oto Matka Twoja”. Pod krzyżem są obecne Maria Magdalena, Salome i inne kobiety, wierne uczennice Jezusa. Inni apostołowie niestety uciekli, został tylko Jan. Na Golgocie jest jedynym z tych, którzy dzień wcześniej otrzymali na Ostatniej Wieczerzy władzę sakramentalną i zadanie kierowania wspólnotą. Tym samym to on reprezentuje Kościół. W imieniu Kościoła wziął ją do siebie.

Być może Jan pod krzyżem miał poczucie, że to on ma się zaopiekować Maryją, bardziej niż Ona nim. Młody, szlachetny mężczyzna gotów jest wziąć odpowiedzialność za matkę umierającego przyjaciela i mistrza. Darzył Ją miłością i szacunkiem. I rzeczywiście, wspólnota chrześcijańska zapewniła materialną opiekę Maryi. Ale apostołowie szybko zrozumieli, że duchowo to oni są małymi dziećmi, a Ona matką. Konkretnie, są dziećmi po Pierwszej Komunii, które dostały zadanie nieść Ewangelię aż po krańce ziemi. Świat zaś jest duchowo na poziomie młodszych przedszkolaków. W Wieczerniku, po Wniebowstąpieniu, te pierwszokomunijne dzieci, zaczynają sobie zdawać sprawę, że mają zorganizować przedszkole. Jezus obiecał im, że otrzymają Moc z wysoka, Ducha Świętego, dzięki któremu wszystko będzie możliwe. Na razie jednak czują się trochę bezradni. I patrzą na Maryję, co podkreśla św. Łukasz. Potrzebują mamy. I nadal będą jej potrzebować, nawet gdy już są napełnieni Duchem prawdy. Nadal my jej potrzebujemy, a Chrystus chciał, abyśmy, nawet napełnieni Jego darami, zawsze potrzebowali Matki.