22
kwietnia
niedziela
4. wielkanocny
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
Dz 4, 8-12
Psalm responsoryjny:
Ps 118 (117), 1bc i 8-9. 21-23. 26 i 28 (R.: por. 22)
Drugie czytanie:
1 J 3, 1-2
Werset przed Ewangelią:
J 10, 14
Ewangelia:
J 10, 11-18

Patroni:

  • św. Soter Pp,
  • św. Epipodius,
  • św. Leonides,
  • św. Gajusz Pp,
  • św. Maryahb,
  • św. Agapit Pp I,
  • św. Leon,
  • św. Teodor Syceota,
  • św. Opportuna,
  • św. Senorina,
  • bł. Franciszek Venimbeni

Liturgia na dzień 2018-04-22:

Pierwsze czytanie

Dz 4, 8-12
Czytanie z Dziejów Apostolskich

Piotr napełniony Duchem Świętym powiedział: «Przełożeni ludu i starsi! Jeżeli przesłuchujecie nas dzisiaj w sprawie dobrodziejstwa, dzięki któremu chory człowiek odzyskał zdrowie, to niech będzie wiadomo wam wszystkim i całemu ludowi Izraela, że w imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka – którego wy ukrzyżowaliście, a którego Bóg wskrzesił z martwych – że dzięki Niemu ten człowiek stanął przed wami zdrowy.

On jest kamieniem odrzuconym przez was budujących, tym, który stał się głowicą węgła. I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, przez które moglibyśmy być zbawieni».

Psalm responsoryjny

Ps 118 (117), 1bc i 8-9. 21-23. 26 i 28 (R.: por. 22)
Kamień wzgardzony stał się fundamentem
Albo: Alleluja

Dziękujcie Panu, bo jest dobry, *
bo Jego łaska trwa na wieki.
Lepiej się uciekać do Pana, †
niż pokładać ufność w człowieku. *
Lepiej się uciekać do Pana,
niż pokładać ufność w książętach.

Kamień wzgardzony stał się fundamentem
Albo: Alleluja

Dziękuję Tobie, że mnie wysłuchałeś *
i stałeś się moim Zbawcą.
Kamień odrzucony przez budujących †
stał się kamieniem węgielnym. *
Stało się to przez Pana i cudem jest w naszych oczach.

Kamień wzgardzony stał się fundamentem
Albo: Alleluja

Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie, *
błogosławimy wam z Pańskiego domu.
Jesteś moim Bogiem, podziękować chcę Tobie, *
Boże mój, wielbić pragnę Ciebie.

Kamień wzgardzony stał się fundamentem
Albo: Alleluja

Drugie czytanie

1 J 3, 1-2
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Najmilsi:

Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi, i rzeczywiście nimi jesteśmy. Świat zaś dlatego nas nie zna, że nie poznał Jego.

Umiłowani, obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Wiemy, że gdy się objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jakim jest.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 10, 14
Alleluja, alleluja, alleluja

Ja jestem dobrym pasterzem
i znam owce moje, a moje Mnie znają.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 10, 11-18
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział:

«Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz daje życie swoje za owce. Najemnik zaś i ten, kto nie jest pasterzem, którego owce nie są własnością, widząc nadchodzącego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk je porywa i rozprasza; najemnik ucieka, dlatego że jest najemnikiem i nie zależy mu na owcach.

Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje Mnie znają, podobnie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca. Życie moje oddaję za owce. Mam także inne owce, które nie są z tej zagrody. I te muszę przyprowadzić, i będą słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia, jeden pasterz.

Dlatego miłuje Mnie Ojciec, bo Ja życie moje oddaję, aby je znów odzyskać. Nikt Mi go nie zabiera, lecz Ja sam z siebie je oddaję. Mam moc je oddać i mam moc je znów odzyskać. Taki nakaz otrzymałem od mojego Ojca».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Dobry Pasterz

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Dobry Pasterz

Podczas Swojej publicznej działalności Pan Jezus używał wielu porównań, opowiadał wiele przypowieści, aby nam przybliżyć miłość Boga, jaką zostaliśmy obdarowani. Oto właśnie jednym z najbardziej wymownych obrazów świadczących o miłości Boga do człowieka jest właśnie przykład Dobrego Pasterza. Dla nas wychowanych w chrześcijaństwie, choć obraz ten jest oczywistością, to gdy Zbawiciel używał tego porównania, metafora ta była wręcz rewolucyjna. Oto pasterz pasie swoje owce. W warunkach Bliskowschodnich, gdzie góry, słońce, okoliczne pustynie i drapieżniki stanowiły dodatkowe niebezpieczeństwo dla owiec, nie było miejsca na litość, jeśli któraś z owiec oddaliła się od stada. Zresztą istniało też niebezpieczeństwo, że taka owca, jeśli trafi ponownie do stada oddali się raz jeszcze, pociągając tym razem za sobą inne. Zatem? Jeśli pasterzowi udawało się taką owcę odnaleźć nie rozszarpaną przez dzikie zwierzęta, jedynym sensownym rozwiązaniem było zabicie jej.
Jezus kreśli jednak zupełnie inną wizję Dobrego Pasterza. Oto nie tylko zostawia stado, aby odnaleźć zbłąkaną owcę, ale przychodzi jej z pomocą. Opatruje, bierze na ramiona, przyprowadza z powrotem do stada i umieszcza w bezpiecznym miejscu. Mało tego, Jezus mówiąc o sobie, że jest Dobrym Pasterzem, oddaje swoje życie za owce. Nie opuszcza zagrożonego stada, nie zabija zbłąkanej owcy, ale troszczy się z narażeniem własnego życia. Oto Pasterz, Który nie porzuca nas, nie zsyła kary za naszą niewdzięczność, za oddalenie się od Kościoła, ale za cenę Swojej męczeńskiej śmierci niesie nam Zbawienie.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
W dzisiejszych czasach zbyt często miłosierdzie mylimy z przyzwoleniem na zło, ze swoistą naiwnością, która gotowa jest nie tyle dawać szansę, co okazywać pobłażliwość, tak, jakby na świecie nie istniało zło, a jedynie różne rodzaje dobra. Jezus wybacza nam wszystko, jeśli szczerze żałujemy, ale musimy pamiętać o cenie, jaką On sam zapłacił za to miłosierdzie.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam, że Pan jest Dobrym Pasterzem?