13
lipca
piątek
Wspomnienie świętych pustelników Andrzeja Świerada i Benedykta
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
Oz 14, 2-10
Psalm responsoryjny:
Ps 51
Werset przed Ewangelią:
J 16, 13a; 14, 26d
Ewangelia:
Mt 10, 16-23

Patroni:

  • św. Henryk I,
  • św. Ezdrasz,
  • św. Sylas,
  • św. Serapion,
  • św. Myropes,
  • św. Aleksander i 20 żołnierzy,
  • św. Eugeniusz,
  • św. Turiavus,
  • bł. Jakub z Voragine,
  • bł. Tomasz Tunstal,
  • bł. Ludwik Armand Józef Adam i Bartłomiej Jarrige de la Morélie de Biars,
  • bł. Magdalena od Matki Bożej {Elżbieta} Verchiére i 5 towarz.,
  • św. Clelia Barbieri,
  • bł. Ferdynand Maria Baccilieri,
  • bł. Karol Emmanuel Rodríguez Santiago

Liturgia na dzień 2018-07-13:

Pierwsze czytanie

Oz 14, 2-10
Czytanie z Księgi proroka Ozeasza

Tak mówi Pan:

«Wróć, Izraelu, do Pana, Boga twojego, upadłeś bowiem przez własną swą winę. Zabierzcie z sobą słowa i nawróćcie się do Pana! Mówcie do Niego: „Usuń cały grzech, a przyjmij to, co dobre, zamiast cielców dajemy Ci nasze wargi. Asyria nie może nas zbawić; nie chcemy już wsiadać na konie ani też mówić: nasz boże do dzieła rąk naszych. U Ciebie bowiem znajdzie litość sierota”.

Uleczę ich niewierność, szczodrze obdarzę ich miłością, bo gniew mój odwrócił się od nich. Stanę się jakby rosą dla Izraela, tak że rozkwitnie jak lilia i jak topola zapuści korzenie. Rozwiną się jego latorośle, będzie wspaniały jak drzewo oliwne, woń jego będzie jak woń Libanu.

I wrócą znowu, by usiąść w mym cieniu, i zboża uprawiać będą, winnice sadzić, których sława będzie tak wielka, jak wina libańskiego. Co ma jeszcze Efraim wspólnego z bożkami? Ja go wysłuchuję i Ja na niego spoglądam, Ja jestem jak cyprys zielony i Mnie zawdzięcza swój owoc. Któż jest tak mądry, aby to pojął, i tak rozumny, aby to rozważył? Bo drogi Pańskie są proste; kroczą nimi sprawiedliwi, lecz potykają się na nich grzesznicy».

Psalm responsoryjny

Ps 51
Ps 51 (50), 3-4. 8-9. 12-13. 14 i 17 (R.: por. 17b)
Usta me będą głosić Twoją chwałę

Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej, *
w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość.
Obmyj mnie zupełnie z mojej winy *
i oczyść mnie z grzechu mojego.

Usta me będą głosić Twoją chwałę

Ty masz upodobanie w ukrytej prawdzie, *
naucz mnie tajemnic mądrości.
Pokrop mnie hizopem, a stanę się czysty, *
obmyj mnie, a nad śnieg wybieleję.

Usta me będą głosić Twoją chwałę

Stwórz, Boże, we mnie serce czyste *
i odnów we mnie moc ducha.
Nie odrzucaj mnie od swego oblicza *
i nie odbieraj mi świętego ducha swego.

Usta me będą głosić Twoją chwałę

Przywróć mi radość Twojego zbawienia *
i wzmocnij mnie duchem ofiarnym.
Panie, otwórz wargi moje, *
a usta moje będą głosić Twoją chwałę.

Usta me będą głosić Twoją chwałę

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 16, 13a; 14, 26d

Alleluja, alleluja, alleluja

Gdy przyjdzie Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy
i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 10, 16-23
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich apostołów:

«Oto Ja was posyłam jak owce między wilki. Bądźcie więc roztropni jak węże, a nieskazitelni jak gołębie.

Miejcie się na baczności przed ludźmi! Będą was wydawać sądom i w swych synagogach będą was biczować. Nawet przed namiestników i królów będą was prowadzić z mego powodu, na świadectwo im i poganom. Kiedy was wydadzą, nie martwcie się o to, jak ani co macie mówić. W owej bowiem godzinie będzie wam poddane, co macie mówić, gdyż nie wy będziecie mówili, lecz Duch Ojca waszego będzie mówił przez was.

Brat wyda brata na śmierć i ojciec syna; dzieci powstaną przeciw rodzicom i o śmierć ich przyprawią. Będziecie w nienawiści u wszystkich z powodu mego imienia. Lecz kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony.

Gdy was prześladować będą w tym mieście, uciekajcie do innego. Zaprawdę, powiadam wam: Nie zdążycie obejść miast Izraela, nim przyjdzie Syn Człowieczy».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Ufając Bogu

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Ufając Bogu

Cóż tak naprawdę znaczy złożyć swoją ufność w Panu? Wielu ludzi deklaruje, ich nadzieja jest jedynie w Bogu, że zaufali Panu i zdają się na Niego. Trzeba jednak rozróżnić sytuację, kiedy ktoś jest zdesperowany i nie ma już praktycznie możliwości wykonania własnego ruchu i wówczas deklaruje, że on zaufał Bogu, od tego, kto mając przeróżne możliwości świadomie nie korzysta z tych, które owszem, mogłyby okazać się bardzo skuteczne in korzystne z ludzkiego punktu widzenia, ale droga jaka prowadzi do osiągnięcia owego sukcesu stałaby w sprzeczności w wymaganiami Ewangelii. Prawdziwa ufność w Panu wielokrotnie bywa poddawana próbie. Wystarczy przywołać przykład Abrahama. Opuszcza dom swego ojca i udaje się w nieznane, wiedząc jedynie tyle, że Bóg wymaga tego od niego. Wiara Abrahama została poddana kolejnej próbie, gdy Bóg zażądał ofiary z Izaaka.
Nowy Testament też pokazuje nam ludzi zawierzenia. Maryja mówiąc Bogu swoje tak, całkowicie zdaje się na Niego, pomimo, że wcale nie spodziewa się w ten sposób łatwego życia. Jednak godzi się wypełnić wolę Bożą. Decyduje się na zawierzenie Temu, Który Jest, aby postępować według wolim Bożej. Zacheusz rozdaje połowę swojego majątku jako zadośćuczynienie za niegodne dotychczas życie, oraz wynagradza tych, których skrzywdził. Przykłady z samego Pisma Świętego można by podawać jeszcze długo. Aktualnym jednak pozostaje dla nas pytanie, dlaczego mamy ufać Bogu?
Pierwsze czytanie zapewnia nas, że ten, kto zaufał Bogu, może być pewnym, że nie przepadnie jego zapłata. Ewangelia zaś przestrzega nas przed dokonywaniem uczynków pobożnych na pokaz. Stąd też nasza refleksja nad zawierzeniem Panu przynaglać nas musi do prawdziwej miłości Boga oraz szczerej pobożności.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Mimo tego, że na pozór zawierzenie Bogu wydaje się czymś prostym i spontanicznym, jest to decyzja na miarę „tak” wypowiedzianego przez Maryję, na miarę decyzji Abrahama, który zdecydował się być posłusznym Bogu, nawet za cenę utraty swego syna. Dlatego Bóg tym, którzy mu zaufali daje z obfitości Swojej łaski.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy zaufałem Panu?