Temat: Skarb od Boga

Jak bardzo kruche są owe naczynia w których przechowujemy danym nam od Boga karb, świadczy dzisiejszy fragment Ewangelii. Oto uczniowie, którzy byli świadkami rozlicznych cudów, którzy słyszeli ową naukę głoszoną z mocą, teraz kiedy wszystko zmierza ku wypełnieniu Bożych tajemnic i obietnicy zbawienia, ustami swojej matki próbują załatwić sobie intratne posady w rzeczywistości Królestwa Bożego. Oczekiwanie na mesjańskie przesilenie w kraju było tak duże, a nadzieje złożone w Chrystusie wydawały się tak bliskie urzeczywistnienia, że uczniowie zaczęli koncentrować się na tym, czego sami się spodziewali, nie przyjmując do wiadomości tego, co chciał im przekazać Jezus. Marząc o miejscu po prawej i lewej stronie Zbawiciela, ani przez chwilę nie pomyśleli, że owe miejsca mogą okazać się dwoma krzyżami wbitymi na Golgocie obok najbardziej niewinnego z niewinnych.
Nikt nie idzie za Jezusem z motywów współczucia czy litości. Sam Zbawiciel podkreślał, że wierzący w Niego naśladują Go, aby otrzymać wiele już teraz i życie wieczne odziedziczyć. Jednak to przede wszystkim nadzieja złożona w wieczności daje nam siłę i motywację, aby znosić upokorzenia i prześladowania, by wiernie naładować Tego, Który sam wydał się za nas i dla naszego zbawienia. Prawdziwym skarbem Boga jest orędzie Ewangelii, nazywane Dobrą Nowiną, które nadaje nowy sens naszym dniom. Sprawia, że obecność Boga w naszym życiu, choć nie musi przekładać się na miejsce po stronie lewej czy prawej w ziemskich królestwach, to na pewno przekłada się na ową przeogromną moc, którą daje nam Pan, abyśmy żyli już tu na ziemi tą rzeczywistością, której dopiero spodziewamy się w wieczności.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Nam, którzy na co dzień podejmujemy ważne decyzje kierując się wymaganiami chwili, bardzo często trudno jest spojrzeć na świat w sposób, jaki dyktuje nam wiara. Dlatego też ów skarb, który niesiemy, aby dzielić się nim z innymi, aby ukazywać go światu spragnionemu Prawdy, Dobra i Piękna ciągle narażony jest na uszczerbek. Dlatego też potrzebujemy łaski Bożej, aby mogła się objawiać ta moc, dzięki której nazywamy się dziećmi Bożymi i nimi jesteśmy.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam, że ma we mnie działać Chrystus?