2
grudnia
niedziela
I Tydzień Adwentu
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Jr 33, 14-16
Psalm responsoryjny:
Ps 25 (24), 4-5. 8-9. 10 i 14 (R.: por. 1b)
Drugie czytanie:
1 Tes 3, 12 – 4, 2
Werset przed Ewangelią:
Ps 85 (84), 8
Ewangelia:
Łk 21, 25-28. 34-36

Patroni:

Liturgia na dzień 2018-12-02:

Pierwsze czytanie

Jr 33, 14-16
Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza

Tak mówi Pan:

«Oto nadchodzą dni, kiedy wypełnię pomyślną zapowiedź, jaką obwieściłem domowi izraelskiemu i domowi judzkiemu.

W owych dniach i w owym czasie wzbudzę Dawidowi potomstwo sprawiedliwe; będzie wymierzać prawo i sprawiedliwość na ziemi.

W owych dniach Juda dostąpi zbawienia, a Jerozolima będzie trwać bezpiecznie. To zaś jest imię, którym ją będą nazywać: Pan naszą sprawiedliwością».

Psalm responsoryjny

Ps 25 (24), 4-5. 8-9. 10 i 14 (R.: por. 1b)
Do Ciebie, Panie, wznoszę moją duszę

Daj mi poznać Twoje drogi, Panie, *
naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
Prowadź mnie w prawdzie według swych pouczeń, *
Boże i zbawco, w Tobie mam nadzieję.

Do Ciebie, Panie, wznoszę moją duszę

Dobry jest Pan i łaskawy, *
dlatego wskazuje drogę grzesznikom.
Pomaga pokornym czynić dobrze, *
uczy ubogich dróg swoich.

Do Ciebie, Panie, wznoszę moją duszę

Wszystkie ścieżki Pana są pewne i pełne łaski *
dla strzegących Jego praw i przymierza.
Bóg powierza swe zamiary swoim czcicielom *
i objawia im swoje przymierze.

Do Ciebie, Panie, wznoszę moją duszę

Drugie czytanie

1 Tes 3, 12 – 4, 2
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan

Bracia:

Pan niech pomnoży was liczebnie i niech spotęguje miłość waszą nawzajem do siebie i do wszystkich, jaką i my mamy dla was; aby serca wasze utwierdzone zostały w nienagannej świętości wobec Boga, ojca naszego, na przyjście Pana naszego, Jezusa, wraz ze wszystkimi Jego świętymi.

Na koniec, bracia, prosimy was i napominamy w Panu Jezusie: zgodnie z tym, co od nas przejęliście o sposobie postępowania i podobania się Bogu – jak już zresztą postępujecie – stawajcie się coraz doskonalszymi! Wiecie przecież, jakie nakazy daliśmy wam w imię Pana Jezusa.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ps 85 (84), 8
Alleluja, alleluja, alleluja

Okaż nam, Panie, łaskę swoją
i daj nam swoje zbawienie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 21, 25-28. 34-36
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec huku morza i jego nawałnicy. Ludzie mdleć będą ze strachu w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi. albowiem moce niebios zostaną wstrząśnięte. Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, nadchodzącego w obłoku z mocą i wielką chwałą. a gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie.

Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, żeby ten dzień nie spadł na was znienacka jak potrzask. Przyjdzie on bowiem na wszystkich, którzy mieszkają na całej ziemi.

Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić, i stanąć przed Synem Człowieczym».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Czas oczekiwania

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Czas oczekiwania

W imię Boże rozpoczynamy kolejny w naszym życiu już adwent. Oprócz zwykłej refleksji nad pędzącym jak by się wydawało coraz bardziej czasem, oprócz drobnych corocznych umartwień, jakie zwykle podejmujemy na ów święty czas, warto oddać się przez chwilę małej refleksji nad tym, co naprawdę ważnego może wydarzyć się w moi życiu i co ów czas może zmienić. Przecież już tyle razy przeżywaliśmy czas adwentu. Kiedy spoglądamy wstecz nie zauważamy, aby przeżywane przez nas adwenty niosły ze sobą jakiś znaczący ładunek duchowy. Częściej w naszych wspomnieniach jawią się przeżywane święta, spotkania z bliskimi, może gdzieś brzmią jeszcze słowa wypowiedziane w czasie pasterki lub składane przez kogoś z bliskich świąteczne życzenia.
Czas adwentu tymczasem to chwile, kiedy znów przemówią do nas adwentowi prorocy. Jan Chrzciciel przypomni o przygotowaniu drogi dla Tego, Który przychodzi, Izajasz ukaże pierwotny czas oczekiwania, gdy niebo pozostawało zamknięte. Jednak najpełniej przemówi do nas ta, która powiedziawszy Bogu „tak”, przyjęła wcielone Słowo Boże pod swoje serce.
Czas, jaki zaczynamy da nam okazję do przeżycia adwentowych rekolekcji, uczestnictwa w roratach, ale nade wszystko ma nam przypomnieć, że całe nasze życie jest oczekiwaniem na spotkanie ze Zbawicielem.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Pan prawdziwie nadchodzi. Trzeba nam usłyszeć Jego kroki. Trzeba czym prędzej uporządkować nasze serce, gdyż owa chwila spotkania ma być radością a nie trwogą. Nasze przygotowanie do świąt oraz na spotkanie z Bogiem w wieczności już się rozpoczęło. Obyśmy nie zmarnowali z tego czasu nawet chwili.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pragnę spotkania z Chrystusem?