Temat: Zwiastowanie

Jesteśmy w samym środku Wielkiego Postu, a tu dziś nagle dotykamy tajemnicy wcielenia. Zwykle uroczystość Zwiastowania Pańskiego wypada w Wielkim Poście. Wynika to oczywiście z faktu, że za równe dziewięć miesięcy narodzi się Zbawiciel. Będziemy obchodzić uroczystość Narodzenia Pańskiego. Jednak dzień dzisiejszy niesie ze sobą ogromną treść, która jest niezwykle ważna dla każdego katolika. Po pierwsze, przywykliśmy do tego, że Maryja została poczęta bez grzechu i żadnej winy uczynkowej nie popełniła. Wiemy, że Matka Boża wypełniła wolę Bożą w każdej chwili swojego życia. Jednak umyka nam fakt, że po ludzku zadanie przed jakim stanęła wydaje się być niewyobrażalnie trudne, bez pomocy Bożej łaski wręcz niemożliwe.
Czy patrząc z punktu widzenia jakiegokolwiek człowieka łatwo jest zaakceptować nie tylko sam fakt widzenia, ale przede wszystkim jego treść i to taką, która w sposób absolutny domaga się zmiany naszego życia. Czy nie miała prawo Maryja mieć w owej chwili gonitwy myśli, setek wątpliwości i zwyczajnie lękać się następstw jakiejkolwiek decyzji?
Łatwo jest nam mówić o zawierzeniu Bogu. Trudniej, kiedy dotyczy to nas samych, kiedy domaga się nie tyle ślepej wiary w to, że będzie dobrze, ale każe raczej spodziewać się, że będzie trudno, że wszystko co nastąpi będzie domagało się heroizmu i męstwa.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Maryja godzi się na wolę Bożą. Wie, że Bóg jej nie opuści, a ona sama przyczyni się do wypełnienia obietnicy sprzed tysięcy lat, jaką Najwyższy dał człowiekowi. Tajemnica wcielenia uczy nas zatem nie tylko zawierzenia, nie tzw. pozytywnego myślenia, ale przede wszystkim oddania Bogu. Uznania, że Ten, kto Jemu zaufał, wstydu nie zazna na wieki.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy umiem ufać Bogu?