maja

czwartek

Dzień powszedni albo wspomnienie św. Jana Sarkandra, prezbitera i męczennika

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

Dz 18, 1-8

Psalm responsoryjny:

Ps 98

Werset przed Ewangelią:

J 14, 18

Ewangelia:

J 16, 16-20

Patroni:

św. Gabinus,
św. Bazyli i Emmelia,
św. Anastazy,
św. Dympna,
św. Hubertus,
św. Ferdynand,
św. Joanna d'Arc,
św. Łukasz Kirby,
bł. Wilhelm Filby, Wawrzyniec Johnson i Tomasz Cottam ,
bł. Wilhelm Scott i Ryszard Newport,
św. Maciej Kalemba lub Mulumba,
bł. Józef Marello,
bł. Otto Neururer,
bł. Maria Celina od Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny (Joanna Germana Castang),
bł. Karol Liviero

Liturgia na dzień 2019-05-30:

Pierwsze czytanie

Dz 18, 1-8

[W krajach, w których obchód Wniebowstąpienia Pańskiego jest przeniesiony na siódmą Niedzielę Wielkanocy, w tym w Polsce, dzisiaj czyta się następujące perykopy:]

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Paweł opuścił Ateny i przybył do Koryntu. Znalazł tam pewnego Żyda, imieniem Akwila, rodem z Pontu, który z żoną Pryscyllą przybył niedawno z Italii, ponieważ Klaudiusz wysiedlił z Rzymu wszystkich Żydów. Przyszedł do nich, a ponieważ znał to samo rzemiosło, zamieszkał u nich i pracował; zajmowali się wyrobem namiotów. A co szabat rozprawiał w synagodze i przekonywał tak Żydów, jak i Greków.

Kiedy Sylas i Tymoteusz przybyli z Macedonii, Paweł oddał się wyłącznie nauczaniu i udowadniał Żydom, że Jezus jest Mesjaszem. A kiedy się sprzeciwiali i bluźnili, otrząsnął swe szaty i powiedział do nich: «Krew wasza na wasze głowy, ja nie jestem winien. Od tej chwili pójdę do pogan».

Odszedł stamtąd i poszedł do domu „czciciela Boga”, niejakiego Tycjusza Justusa. Dom ten przylegał do synagogi. Przełożony synagogi, Kryspus, uwierzył w Pana z całym swym domem, wielu też słuchaczy korynckich uwierzyło i przyjmowało wiarę i chrzest.

Psalm responsoryjny

Ps 98

Psalm (Ps 98 (97), 1bcde. 2-3b. 3c-4 (R.: por. 2a))

Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie
Albo: Alleluja

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
albowiem uczynił cuda.
Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica *
i święte ramię Jego.

Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie
Albo: Alleluja

Pan okazał swoje zbawienie, *
na oczach pogan objawił swą sprawiedliwość.
Wspomniał na dobroć i na wierność swoją *
dla domu Izraela.

Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie
Albo: Alleluja

Ujrzały wszystkie krańce ziemi *
zbawienie Boga naszego.
Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio, *
cieszcie się, weselcie i grajcie.

Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 14, 18

Alleluja, alleluja, alleluja

Nie zostawię was sierotami,
powrócę do was i rozraduje się serce wasze.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 16, 16-20

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Jeszcze chwila, a nie będziecie Mnie widzieć, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie».

Wówczas niektórzy z Jego uczniów mówili między sobą: «Cóż to znaczy, co nam mówi: „Chwila, a nie będziecie Mnie widzieć, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie”; oraz: „Idę do Ojca”?» Mówili więc: «Cóż znaczy ta chwila, o której mówi? Nie rozumiemy tego, co powiada».

Jezus poznał, że chcieli Go pytać, i rzekł do nich: «Pytacie się jeden drugiego o to, że powiedziałem: „Chwila, a nie będziecie Mnie widzieć, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie?” Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz przemieni się w radość».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Smutek i radość

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Smutek i radość

Uczucia, jakie żywi świat nie są tymi samymi, jakich doświadczają uczniowie Zbawiciela. Nie wynika to bynajmniej z jakiejś odmienności chrześcijaństwa, lecz zwyczajnie z perspektywy oraz celów jakie stawiamy sobie w świetle wiary. Wiara pozwala nam spojrzeć dalej, niż widzi człowiek niewierzący, myślący jedynie o swoim pobycie na ziemi, pozwala nam mieć marzenia, sięgające wieczności.
Biorąc pod uwagę różnicę oczekiwać dotyczącą przyszłości, trzeba stwierdzić, że to spojrzenie rzutuje bardzo mocno na naszą teraźniejszość. Wizja świata w nauce Jezusa Chrystusa jest skoncentrowana na zbawieniu. Świat przemija. Nie można na nim budować trwałej przyszłości. Pragnąc prawdziwego szczęścia, które nie przeminie, zwracamy się ku Jezusowi Chrystusowi. On daje nam nadzieję, że zło, które istnieje na świecie nie może ostatecznie nas pokonać ani zniszczyć. W Chrystusie odnosimy prawdziwe zwycięstwo.
Jezus na sądzie u Piłata powiedział, że Jego królestwo nie jest z tego świata. Stąd też został odrzucony, wydany na śmierć i skazany. Dla wielu bowiem obietnice dotyczące przyszłości nie są wystarczające, ani też pociągające. Człowiek nastawiony na tu i teraz nigdy nie zrozumie tych, których nadzieja jest w niebie.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Pan uczy nas spoglądać dalej, niż widzi świat. Pragnąć innych wartości, niż ta przemijająca materialna. Dlatego też z jednej strony dla otaczającego nas świata pozostajemy niezrozumiani, z drugiej stajemy się wyrzutem. Odrzucając wizję ograniczoną jedynie do doczesności, pragnąc prawdziwej miłości i szczęścia, idąc za głosem sumienia nie spodziewajmy się akceptacji świata. Możemy za to i powinniśmy czuć akceptację ze strony Boga.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy żyję perspektywą wieczności?