Liturgia na dzień 2019-08-06:

Pierwsze czytanie

Dn 7, 9-10. 13-14

Czytanie z Księgi proroka Daniela

Patrzałem, aż postawiono trony, a Przedwieczny zajął miejsce. Szata Jego była biała jak śnieg, a włosy Jego głowy jakby z czystej wełny. Tron Jego był z ognistych płomieni, jego koła — płonący ogień. Strumień ognia się rozlewał i wypływał sprzed Niego. Tysiąc tysięcy służyło Mu, a dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy stało przed Nim. Sąd zasiadł i otwarto księgi.

Patrzałem w nocnych widzeniach, a oto na obłokach nieba przybywa jakby Syn Człowieczy. Podchodzi do Przedwiecznego i wprowadzają Go przed Niego. Powierzono Mu panowanie, chwałę i władzę królewską, a służyły Mu wszystkie narody, ludy i języki. Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie.

Psalm responsoryjny

Ps 97, 1-2. 5-6. 9 (R.: por. 1a i 9a)

Pan wywyższony króluje nad ziemią

Pan króluje, wesel się, ziemio, *
radujcie się, liczne wyspy!
Obłok i ciemność wokół Niego, *
prawo i sprawiedliwość podstawą Jego tronu.

Pan wywyższony króluje nad ziemią

Góry jak wosk topnieją przed obliczem Pana, *
przed obliczem władcy całej ziemi.
Jego sprawiedliwość rozgłaszają niebiosa, *
a wszystkie ludy widzą Jego chwałę.

Pan wywyższony króluje nad ziemią

Ponad całą ziemię *
Tyś bowiem wywyższony
i nieskończenie wyższy *
ponad wszystkich bogów.

Pan wywyższony króluje nad ziemią

Drugie czytanie

2 P 1, 16-19

Czytanie z Drugiego listu świętego Piotra Apostoła

Najmilsi:

Nie za wymyślonymi mitami postępowaliśmy wtedy, gdy daliśmy wam poznać moc i przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa, ale nauczaliśmy jako naoczni świadkowie Jego wielkości.

Otrzymał bowiem od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy taki oto głos Go doszedł od wspaniałego Majestatu: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie». I słyszeliśmy, jak ten głos doszedł z nieba, kiedy z Nim razem byliśmy na górze świętej.

Mamy jednak mocniejszą, prorocką mowę, a dobrze zrobicie, jeżeli będziecie przy niej trwali jak przy lampie, która świeci w ciemnym miejscu, aż dzień zaświta, a gwiazda poranna wzejdzie w waszych sercach.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 17, 5c

Alleluja, alleluja, alleluja

To jest mój Syn umiłowany,
w którym mam upodobanie,
Jego słuchajcie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 9, 28b-36

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Jezus wziął z sobą Piotra, Jana i Jakuba i wyszedł na górę, aby się modlić. Gdy się modlił, wygląd Jego twarzy się odmienił, a Jego odzienie stało się lśniąco białe. A oto dwóch mężów rozmawiało z Nim. Byli to Mojżesz i Eliasz. Ukazali się oni w chwale i mówili o Jego odejściu, którego miał dokonać w Jerozolimie. Tymczasem Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni. Gdy się ocknęli, ujrzeli Jego chwałę i obydwóch mężów, stojących przy Nim.

Gdy oni odchodzili od Niego, Piotr rzekł do Jezusa: "Mistrzu, dobrze, że tu jesteśmy. Postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza". Nie wiedział bowiem, co mówi. Gdy jeszcze to mówił, zjawił się obłok i osłonił ich; zlękli się, gdy weszli w obłok.

A z obłoku odezwał się głos: "To jest mój Syn wybrany, Jego słuchajcie". W chwili, gdy odezwał się ten głos, Jezus znalazł się sam.

A oni zachowali milczenie i w owym czasie nikomu nic nie oznajmili o tym, co widzieli.

[Uwaga: Gdy święto wypada poza niedzielą, przed Ewangelią jest jedno czytanie.]

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Trzy namioty

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Trzy namioty

Święto Przemienienia Pańskiego od razu przywodzi nam na myśl słowa apostołów, którzy chcieli postawić trzy namioty, w tym żadnego dla siebie, aby tylko móc pozostać na górze, na którą wyprowadził ich Chrystus. Z jednej strony jest to niesamowite doświadczenie nieba. Uczniowie mogli na własne oczy przekonać się, kim jest Ten, za Który poszli i któremu zawierzyli swoje życie. Ujrzawszy Mojżesza i Eliasza mogli wyzbyć się wszelkich wątpliwości co do osoby Jezusa. Mojżesz Prawodawca i Eliasz, który miał przyjść namaścić mesjasza rozmawiali o odejściu, którego Jezus miał dokonać w Jerozolimie. W świetle tego zdarzenia odkupieńcza śmierć Chrystusa zyskuje niejako wyjaśnienie w proroctwach Starego Testamentu. Cała nauka Zbawiciela nie zostanie zniweczona przez jego ukrzyżowanie, lecz wręcz przeciwnie. Uwiarygodniona.
Drugi aspekt dzisiejszego święta odwołuje się już nie tyle do argumentacji prorockiej, rozumowej, ale do serca. Uczniowie w niebie poczuli się u siebie. Skoro było im tak dobrze, że nie myśleli już o sobie, to znaczy, że przyszłość jaką może nam zapewnić Zbawiciel, pomimo czekających nas prześladowań jest przyszłością niebiańską, jest wiecznym teraz, gdzie nie trzeba troszczyć się nawet o dotychczasowe potrzeby, ale obecność Jezusa daje nam poczucie szczęścia i spełnienia.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Uczniowie, którzy byli na górze Tabor niestety nie wytrzymali próby krzyża. Być może mieli gdzieś w pamięci te chwile, których doświadczyli na górze przemienienia, może w dalszym życiu owa wizja wracała i pozwalała im dojrzeć od ostatecznego pójścia za Chrystusem, dodawała sił. Jednak nie uchroniła ich przed upadkiem w godzinie próby, ani Piotra ani Jakuba, gdyż Jan był obecny na Golgocie. My też mamy swoje momenty doświadczenia nieba. Oby prowadziły nas ku wieczności w niebie.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy trwam przy Jezusie w chwilach próby?