15
sierpnia
czwartek
Uroczystość Wniebowzięcia Najśw. Maryi Panny
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Ap 11,19; 12,1.3-6.10
Psalm responsoryjny:
Ps 45
Drugie czytanie:
1 Kor 15, 20-26
Werset przed Ewangelią:
Łk 11, 28
Ewangelia:
Łk 1, 39-56

Patroni:

  • Wniebowzięcie NMP,
  • św. Tarsycjusz,
  • św. Straton, Filip i Euthychianus ,
  • św. Symplicjan,
  • św. Alypius,
  • św. Altfridus,
  • bł. Haymon Taparelli,
  • bł. Juliana z Busto Arsitio,
  • bł. Izydor Bokanja,
  • bł. Ludwik Masferrer Vila i XIX towarz.,
  • bł. Józef Maria Peris Polo,
  • bł. Maria Sagrario od św. Alojzego Gonzagi {Elwira} Moragas Cantarero,
  • bł. Dominik {Augustyn} Hurtado Soler,
  • bł. Wincenty Soler,
  • bł. Carmelus Sastre Sastre,
  • bł. Jakub Bonet Nadal,
  • bł. Klaudiusz {Ryszard} Granzotto

Liturgia na dzień 2019-08-15:

Pierwsze czytanie

Ap 11,19; 12,1.3-6.10
[Msza w dzień:]
Czytanie z Księgi Apokalipsy świętego Jana Apostoła

Świątynia Boga w niebie się otwarła, i Arka Jego Przymierza ukazała się w Jego świątyni. Potem wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu.

Ukazał się też inny znak na niebie: Oto wielki Smok ognisty; ma siedem głów i dziesięć rogów, a na głowach siedem diademów. Ogon jego zmiata trzecią część gwiazd z nieba i rzucił je na ziemię. Smok stanął przed mającą urodzić Niewiastą, ażeby skoro porodzi, pożreć jej Dziecko. I porodziła syna – mężczyznę, który będzie pasł wszystkie narody rózgą żelazną. Dziecko jej zostało porwane do Boga i do Jego tronu. Niewiasta zaś zbiegła na pustynię, gdzie miejsce ma przygotowane przez Boga.

I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: «Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca»

[Msza w wigilię Uroczystości: 1 Krn 15, 3-4. 15-16; 16, 1-2]
Czytanie z Księgi Kronik

Dawid zgromadził wszystkich Izraelitów w Jerozolimie celem przeniesienia Arki Pana na jej miejsce, które dla niej przygotował. Zebrał Dawid synów Aarona i lewitów.

Lewici zaś nieśli Arkę Bożą na drążkach na swoich ramionach, jak przykazał Mojżesz zgodnie ze słowem Pana. I rzekł Dawid naczelnikom lewitów, aby ustanowili swoich braci śpiewakami przy instrumentach muzycznych: cytrach, harfach, cymbałach, aby rozbrzmiewał głos donośny i radosny.

Przyniesiono więc Arkę Bożą i ustawiono ją w środku namiotu, jaki rozpiął dla niej Dawid, po czym złożono całopalenia i ofiary pojednania.

Gdy zaś Dawid skończył składanie całopaleń i ofiar pojednania, pobłogosławił lud w imieniu Pana.

Psalm responsoryjny

Ps 45
Ps 45, 7 i 10. 11-12. 14-15 (R.: por. 10b))
Stoi Królowa po Twojej prawicy

Tron Twój, Boże, trwa na wieki, *
berłem sprawiedliwym berło Twego królestwa.
Córki królewskie wychodzą na spotkanie z tobą, *
królowa w złocie z Ofiru stoi po twojej prawicy.

Stoi Królowa po Twojej prawicy

Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha, *
zapomnij o swym ludzie, o domu twego ojca.
Król pragnie twego piękna, *
on twoim panem, oddaj mu pokłon.

Stoi Królowa po Twojej prawicy

Córa królewska wchodzi pełna chwały, *
odziana w złotogłów.
W szacie wzorzystej prowadzą ją do króla, *
za nią prowadzą do ciebie dziewice, jej druhny.

Stoi Królowa po Twojej prawicy

[Msza w wigilię:]
Ps 132, 6-7. 9-10. 13-14 (R.: por. 8)
Wyrusza z Panem Arka Jego chwały

Słyszeliśmy o Arce w Efrata, *
znaleźliśmy ją na polach Jaaru.
Wejdźmy do Jego mieszkania, *
padnijmy przed podnóżkiem stóp Jego.

Wyrusza z Panem Arka Jego chwały

Niech Twoi kapłani odzieją się w sprawiedliwość, *
a Twoi wierni niech śpiewają z radości.
Przez wzgląd na sługę Twego, Dawida, *
nie odtrącaj oblicza Twojego pomazańca.

Wyrusza z Panem Arka Jego chwały

Pan bowiem wybrał Syjon, *
tej siedziby zapragnął dla siebie.
«Oto miejsce mego odpoczynku na wieki, *
tu będę mieszkał, bo wybrałem go sobie».

Wyrusza z Panem Arka Jego chwały

[Psalm w wigilię uroczystości:
Psalm (Ps 132, 6-7. 9-10. 13-14 (R.: por. 8))
Wyrusza z Panem Arka Jego chwały

Słyszeliśmy o Arce w Efrata, *
znaleźliśmy ją na polach Jaaru.
Wejdźmy do Jego mieszkania, *
padnijmy przed podnóżkiem stóp Jego.

Wyrusza z Panem Arka Jego chwały

Niech Twoi kapłani odzieją się w sprawiedliwość, *
a Twoi wierni niech śpiewają z radości.
Przez wzgląd na sługę Twego, Dawida, *
nie odtrącaj oblicza Twojego pomazańca.

Wyrusza z Panem Arka Jego chwały

Pan bowiem wybrał Syjon, *
tej siedziby zapragnął dla siebie.
«Oto miejsce mego odpoczynku na wieki, *
tu będę mieszkał, bo wybrałem go sobie».

Wyrusza z Panem Arka Jego chwały]

Drugie czytanie

1 Kor 15, 20-26
[Msza w dzień:]
Czytanie z Pierwszego listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, co pomarli. Ponieważ bowiem przez człowieka przyszła śmierć, przez człowieka też dokona się zmartwychwstanie. I jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, lecz każdy według własnej kolejności. Chrystus jako pierwszy, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu i gdy pokona wszelką Zwierzchność, Władzę i Moc.

Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy. Jako ostatni wróg, zostanie pokonana śmierć.

[Msza w Wigilię:]
1 Kor 15, 54-57
Czytanie z Pierwszego listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Kiedy już to, co śmiertelne, przyodzieje się w nieśmiertelność, wtedy sprawdzą się słowa, które zostały napisane: «Zwycięstwo pochłonęło śmierć. Gdzież jest, o śmierci, twoje zwycięstwo? Gdzież jest, o śmierci, twój oścień?» Ościeniem zaś śmierci jest grzech, a siłą grzechu Prawo. Bogu niech będą dzięki za to, że dał nam odnieść zwycięstwo przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 11, 28
Alleluja, alleluja, alleluja

Maryja została wzięta do nieba,
radują się zastępy aniołów.

Alleluja, alleluja, alleluja

[Msza w wigilię:]

Alleluja, alleluja, alleluja

Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego
i zachowują je wiernie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 1, 39-56
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w ziemi Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę.

Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona głośny okrzyk i powiedziała:

«Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto bowiem, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jest, która uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Jej od Pana».

Wtedy Maryja rzekła:

«Wielbi dusza moja Pana

i raduje się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim.

Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy.

Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą

wszystkie pokolenia.

Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny,

a Jego imię jest święte.

Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie

nad tymi, którzy się Go boją.

Okazał moc swego ramienia,

rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich.

Strącił władców z tronu,

a wywyższył pokornych.

Głodnych nasycił dobrami,

a bogatych z niczym odprawił.

Ujął się za swoim sługą, Izraelem,

pomny na swe miłosierdzie.

Jak obiecał naszym ojcom,

Abrahamowi i jego potomstwu na wieki».

Maryja pozostała u Elżbiety około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.

[Msza w wigilię:]
Łk 11, 27-28

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Gdy Jezus mówił, jakaś kobieta z tłumu głośno zawołała do Niego: «Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś».

Lecz On rzekł: «Tak, błogosławieni są raczej ci, którzy słuchają słowa Bożego i go przestrzegają».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Wniebowzięta

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Wniebowzięta

Bóg wynagradza za wierną służbę Jemu w sposób jaki nam ludziom wydaje się wręcz nieprawdopodobny. Wniebowzięcie Matki Bożej jest jednak nie tylko uhonorowaniem Tej, Która stała się Nową Ewą i mogąc w sposób wolny i nieobciążony słabością, jaką powoduje grzech, dać odpowiedź Bogu, który powołał ją do Boskiego macierzyństwa, udzieliła odpowiedzi innej, niż pramatka Ewa, ale jej wniebowzięcie jest znakiem nadziei dla nas wszystkich. Oto Maryja jako pierwsza dostępuje chwały nieba w takim stopniu, w jakim odpowiedziała Bogu „tak”. Ona, która nie popełnia żadnego grzechu jako pierwsza odbiera w pełni nagrodę, jaką Bóg przygotował dla tych, którzy Go miłują.
Wniebowzięcie Maryi jest też potwierdzeniem Bożych planów względem, człowieka. Najwyższy powołał nas bowiem do szczęścia wiecznego. Do życia w ciele i duszy i to życia na wieki z Nim w niebie. Nasza niepewność jutra, nasze doświadczenie przemijania w Maryi musi zostać odczytane w zupełnie nowy sposób. Maryja, która została z ciałem i duszą wzięta do nieba, przeszła przez całą drogę ludzkiego losu, doświadczając wszystkiego, co może spotkać człowieka. Jednak jej zawierzenie Bogu, zaufanie, jakie składała w woli Najwyższego sprawia, że my także zachęceni jesteśmy aby podążać jej śladem. Jeśli wytrwamy, jeżeli będziemy wierni Bogu, z Jego pomocą i orędownictwem Maryi wejdziemy do chwały nieba.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Bóg powołał nas do świętości. Maryja tę świętość już osiągnęła i oręduje za nami w niebie. Ona jest tą, która odpowiadając na Boże powołanie uczyniła to w sposób doskonały. Wpatrując się w jej przykład i wzywając jej orędownictwa, mamy pewność, że na drodze zbawienia nie zabraknie nam matczynej opieki najczulszej z matek.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy kocham Matkę Bożą?