Liturgia na dzień 2019-11-11:

Pierwsze czytanie

Mdr 1, 1-7

Czytanie z Księgi Mądrości

Umiłujcie sprawiedliwość, sędziowie ziemscy! Myślcie o Panu właściwie i szukajcie Go w prostocie serca! Daje się bowiem znaleźć tym, co Go nie wystawiają na próbę, objawia się takim, którym nie brak wiary w Niego.

Bo przewrotne myśli oddzielają od Boga, a Moc, gdy ją wystawiają na próbę, karci niemądrych. Mądrość nie wejdzie w duszę przewrotną, nie zamieszka w ciele uwikłanym w grzech. Święty Duch uczący karności ucieknie przed obłudą, odsunie się od niemądrych myśli, wypłoszy Go nadejście nieprawości.

Mądrość bowiem jest duchem miłującym ludzi, ale bluźniercy z powodu jego warg nie zostawi bez kary: ponieważ Bóg świadkiem jego nerek, prawdziwym stróżem jego serca, Tym, który słyszy mowę jego języka. Albowiem Duch Pański wypełnił zamieszkaną ziemię, Ten, który ogarnia wszystko, ma znajomość mowy.

Psalm responsoryjny

Ps 139

Ps 139 (138), 1b-3. 4-5. 7-8. 9-10. (R.: por. 24b)

Prowadź mnie, Panie, swą drogą odwieczną

Przenikasz i znasz mnie, Panie, *
Ty wiesz, kiedy siedzę i wstaję.
Z daleka spostrzegasz moje myśli, †
przyglądasz się, jak spoczywam i chodzę, *
i znasz wszystkie moje drogi.

Prowadź mnie, Panie, swą drogą odwieczną

Zanim słowo się znajdzie na moim języku, *
Ty, Panie, już znasz je w całości.
Ty ze wszystkich stron mnie ogarniasz *
i kładziesz na mnie swą rękę.

Prowadź mnie, Panie, swą drogą odwieczną

Gdzie ucieknę przed Duchem Twoim? *
Gdzie oddalę się od Twego oblicza?
Jeśli wstąpię do nieba, Ty tam jesteś, *
jesteś przy mnie, gdy położę się w Otchłani.

Prowadź mnie, Panie, swą drogą odwieczną

Gdybym wziął skrzydła jutrzenki, *
gdybym zamieszkał na krańcach morza,
tam również będzie mnie wiodła Twa ręka *
i podtrzyma mnie Twoja prawica.

Prowadź mnie, Panie, swą drogą odwieczną

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Flp 2, 15d. 16a

Alleluja, alleluja, alleluja

Jawicie się jako źródło światła w świecie,
trzymając się mocno Słowa Życia.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 17,1-6

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Niepodobna, żeby nie przyszły zgorszenia; lecz biada temu, przez którego przychodzą. Byłoby lepiej dla niego, gdyby kamień młyński zawieszono mu u szyi i wrzucono go w morze, niż żeby miał być powodem grzechu dla jednego z tych małych. Uważajcie na siebie!

Jeśli brat twój zawini, upomnij go; i jeśli będzie żałował, przebacz mu. I jeśliby siedem razy na dzień zawinił przeciw tobie i siedem razy zwrócił się do ciebie, mówiąc: „Żałuję tego”, przebacz mu».

Apostołowie prosili Pana: «Dodaj nam wiary».

Pan rzekł: «Gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, powiedzielibyście tej morwie: „Wyrwij się z korzeniem i przesadź się w morze”, a byłaby wam posłuszna».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Ojczyzno ma

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Ojczyzno ma

Narodowe święto niepodległości, wspomnienie św. Marcina i słowa, jakie daje nam Kościół do rozważania w dniu dzisiejszym każą nam zrobić gruntowny rachunek sumienia, zwłaszcza z naszych powinności i zaniedbań w życiu wspólnotowym we wspólnocie narodu. Umiłujcie sprawiedliwość, sędziowie ziemscy, krzyczy do nas autor natchniony, który ongiś zapisał myśl natchnioną słowami, jakie także dziś stanowią dla nas dar i zobowiązanie. Czyż całe pierwsze czytanie, cała ta Mądrość Boża wyrażona w dzisiejszej lekturze Słowa Bożego nie jest dla nas lekcją patriotyzmu? Czyż nie należałoby zacząć od dokładnego przeczytania słów, które podaj nam na tacy dzisiejsza liturgia słowa?
„Mądrość nie wejdzie w duszę przewrotną”, wszak dla człowieka wierzącego jest czymś oczywistym, że grzech zaślepia. Sprawia, że nawet najlepsze intencje nie pozwalają dobrać odpowiednich środków i efekt działania, zamiast przybliżać nas do upragnionego celu, czy to w życiu osobistym czy społecznym, jedynie oddala nas i zniechęca do dalszego poszukiwania i starania.
„Mądrość jest duchem miłującym ludzi”. Człowiek mądry umie oddać cześć Bogu i postawić Jego samego na pierwszym miejscu. Nie zachłyśnie się władzą i nie postawi siebie ponad Boże przykazania. Inaczej będzie jak głupiec i pyszałek, który uwierzył sam we własną wielkość i karmi się bluźnierstwami, uważając, że ziemska władza daje mu też władzę nad Bogiem i Jego Prawami.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Dzisiejsza Ewangelia przestrzega nas przed zgorszeniami. Czymże one są, jeśli nie sposobem postępowania, który sprawia, że maluczcy i słabi w wierze chwieją się i boleśnie upadają. Zatem czy nie jest zgorszeniem, kiedy odsuwamy od siebie Boże prawa, gdy zaczynamy milczeć, gdy trzeba nalegać i wywierać presję na władców tego świata, aby szanowali Boskie prawa i liczyli się z Jego przykazaniami? Jeśli prawdziwie miły jest nam pomyślny los ojczyzny, zapamiętajmy dobrze dzisiejsze czytania, a zwłaszcza Ewangelię. Przełożeństwo jest służbą, a unikanie zgorszeń naszym zbiorowym obowiązkiem.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy wymagam od rządzących poszanowania Bożego Prawa?