20
stycznia
poniedziałek
Dzień powszedni albo wspomnienie św. Fabiana, papieża i męczennika
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
1 Sm 15, 16-23
Psalm responsoryjny:
Ps 50 (49), 8-9. 16b-17. 21 i 23 (R.: por. 23b)
Werset przed Ewangelią:
Hbr 4, 12
Ewangelia:
Mk 2,18-22

Patroni:

Liturgia na dzień 2020-01-20:

Pierwsze czytanie

1 Sm 15, 16-23
Czytanie z Pierwszej Księgi Samuela

Po zwycięstwie Saula nad Amalekitami Samuel powiedział Saulowi:

«Dosyć! Powiem ci, co rzekł do mnie Pan tej nocy». Odrzekł: «Mów!» I mówił Samuel: «Czy to nie jest prawdą, że choć byłeś mały we własnych oczach, to jednak ty właśnie stałeś się głową pokoleń izraelskich? Pan bowiem namaścił cię na króla izraelskiego. Pan wysłał cię w drogę i nakazał: Obłożysz klątwą tych występnych Amalekitów, będziesz z nimi walczył, aż ich zniszczysz. Czemu więc nie posłuchałeś głosu Pana? Rzuciłeś się na łup, popełniłeś więc to, co złe w oczach Pana».

Saul odpowiedział Samuelowi: «Posłuchałem głosu Pana: szedłem drogą, którą mnie posłał Pan. Przyprowadziłem Agaga, króla Amalekitów, a Amalekitów obłożyłem klątwą. Lud zaś zabrał ze zdobyczy drobne i większe bydło, aby je w Gilgal ofiarować Panu, Bogu twemu, jako pierwociny rzeczy obłożonych klątwą».

Samuel odrzekł: «Czyż milsze są Panu całopalenia i ofiary krwawe od posłuszeństwa głosowi Pana? Właśnie, lepsze jest posłuszeństwo od ofiary, uległość – od tłuszczu baranów. Bo opór jest jak grzech wróżbiarstwa, a krnąbrność jak złość bałwochwalstwa. Ponieważ wzgardziłeś nakazem Pana, odrzucił cię On jako króla».

Psalm responsoryjny

Ps 50 (49), 8-9. 16b-17. 21 i 23 (R.: por. 23b)
Temu, kto prawy, ukażę zbawienie

«Nie oskarżam cię za twoje ofiary, *
bo twe całopalenia zawsze są przede Mną.
Nie przyjmę cielca z twego domu *
ani kozłów ze stad twoich».

Temu, kto prawy, ukażę zbawienie

«Czemu wymieniasz moje przykazania *
i na ustach masz moje przymierze?
Ty, co nienawidzisz karności, *
a słowa moje odrzuciłeś za siebie?»

Temu, kto prawy, ukażę zbawienie

«Ty tak postępujesz, a Ja mam milczeć? †
Czy myślisz, że jestem podobny do ciebie? *
Skarcę ciebie i postawię ci to przed oczy.
Kto składa dziękczynną ofiarę, ten cześć Mi oddaje, *
a tym, którzy postępują uczciwie, ukażę Boże zbawienie».

Temu, kto prawy, ukażę zbawienie

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Hbr 4, 12
Alleluja, alleluja, alleluja

Żywe jest słowo Boże i skuteczne,
zdolne osądzić pragnienia i myśli serca.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 2,18-22
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Uczniowie Jana i faryzeusze mieli właśnie post. Przyszli więc do Jezusa i pytali: «Dlaczego uczniowie Jana i uczniowie faryzeuszów poszczą, a Twoi uczniowie nie poszczą?»

Jezus im odpowiedział: «Czy goście weselni mogą pościć, dopóki pan młody jest z nimi? Nie mogą pościć, jak długo mają pośród siebie pana młodego. Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy, w ów dzień, będą pościć.

Nikt nie przyszywa łaty z surowego sukna do starego ubrania. W przeciwnym razie nowa łata obrywa jeszcze część ze starego ubrania i gorsze staje się przedarcie. Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków. W przeciwnym razie wino rozerwie bukłaki. Wino się wylewa i bukłaki przepadną. Raczej młode wino należy wlewać do nowych bukłaków».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Ofiara miła Bogu

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Ofiara miła Bogu

Człowiek od wieków zastanawiał się, jakimi ofiarami przebłagać Boga. Także w religiach pogańskich znane są ofiary, które miały wpłynąć na postawę bóstw. Tymczasem kiedy uświadomimy sobie, że Bóg Jedyny, Stwórca Nieba i Ziemi jest panem całego Wszechświata, od razu przychodzi nam do głowy myśl, że przecież nic Bogu ofiarować nie możemy. Wszystko przecież do Niego należy. Tymczasem Stary Testament pełen jest ofiar, które lud składał swojemu Bogu. Czyżby miały być one jedynie ludzkim pomysłem? Czyżby Bóg nie chciał ofiar i całopaleń?
Dziś wiemy już, że nie ofiary i całopalenia dają nam zbawienie. Prorocy wiele razy napominając lud podkreślali, że dla Najwyższego najważniejsza jest postaw ludzkiego serca. Ważne jest, aby postępować według prawa, jakie Bóg wypisał w ludzkiej duszy. Nawet, jeżeli trzeba było to prawo przenieść na kamienne tablice, nawet, jeśli lud składał ofiary ze zwierząt i płodów ziemi, wszystko to działo się po to, aby człowiek dał się pociągnąć Bogu ludzkimi więzami, czyli więzami miłości.
Stąd też Nowy Testament podsumowuje wszystkie przykazania, jakie miał lud wybrany tymi dwoma, które uznane zostają przez Zbawiciela za najważniejsze. Przykazaniami miłości Boga nade wszystko i bliźniego swego jak siebie samego.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Ofiara jaką zastąpione zostały wszystkie ofiary Starego Prawa to ofiara złożona przez Pana na krzyżu. Nic innego człowiek nie może Bogu już ofiarować. Wszystkie inne ofiary bledną i tracą znaczenie wobec tej, w której Jezus składa samego siebie. Dlatego też na taką ofiarę można i trzeba odpowiedzieć miłością i ofiarą swojego życia.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy gotów jestem ofiarować wszystko co mam i posiadam?