1
czerwca
poniedziałek
Święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Rdz 3, 9-15. 20
Psalm responsoryjny:
Ps 87
Drugie czytanie:
Dz 1, 12-14
Werset przed Ewangelią:
Łk 1, 28
Ewangelia:
J 19, 25-34

Patroni:

  • św. Justyn,
  • św. Charyton, Charitus, Evelpistus, Ierax, Poeon i Liberianus ,
  • św. Ammon, Zenon, Ptolomeusz, Ingenis i Teofil ,
  • św. Ischyrion i V towarz.,
  • św. Prokulus,
  • św. Fortunat,
  • św. Caprasius,
  • św. Florus,
  • św. Ronan,
  • św. Wistan,
  • św. Szymon (Symeon) z Trier,
  • św. Eneco,
  • bł. Teobald,
  • bł. Jan Pelingotto,
  • bł. Jan Storey,
  • bł. Alfons Navarrete, Ferdynand od św. Józefa de Ayala i Leo Ta-naka,
  • bł. Jan Chrzciciel Vernoy de Montjournal,
  • bł. Jan Chrzciciel Scalabrini,
  • św. Hannibal Maria Di Francia

Liturgia na dzień 2020-06-01:

Pierwsze czytanie

Rdz 3, 9-15. 20
Czytanie z Księgi Rodzaju

Gdy Adam spożył z drzewa, Pan Bóg zawołał na niego i zapytał go: «Gdzie jesteś?»

On odpowiedział: «Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się».

Rzekł Bóg: «Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może zjadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem jeść?»

Mężczyzna odpowiedział: «Niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa i zjadłem».

Wtedy Pan Bóg rzekł do niewiasty: «Dlaczego to uczyniłaś?»

Niewiasta odpowiedziała: «Wąż mnie zwiódł i zjadłam».

Wtedy Pan Bóg rzekł do węża: «Ponieważ to uczyniłeś, bądź przeklęty wśród wszystkich zwierząt domowych i dzikich; na brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł po wszystkie dni twego istnienia. Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono ugodzi cię w głowę, a ty ugodzisz je w piętę».

Mężczyzna dał swej żonie imię Ewa, bo ona stała się matką wszystkich żyjących.

Psalm responsoryjny

Ps 87
Głoszą o Tobie rzeczy pełne chwały

Gród Jego wznosi się na świętych górach: †
umiłował Pan bramy Syjonu *
bardziej niż wszystkie namioty Jakuba.
Wspaniałe rzeczy głoszą o tobie, *
miasto Boże.

Głoszą o Tobie rzeczy pełne chwały

O Syjonie powiedzą: †
«Każdy człowiek narodził się na nim, *
a Najwyższy sam go umacnia».
Pan zapisuje w księdze ludów: «Oni się tam narodzili». †
I tańcząc, śpiewać będą: *
«Wszystkie moje źródła są w tobie».

Głoszą o Tobie rzeczy pełne chwały

Drugie czytanie

Dz 1, 12-14
Czytanie z Dziejów Apostolskich

Gdy Jezus został wzięty do nieba, apostołowie wrócili do Jeruzalem z góry zwanej Oliwną, która jest blisko Jeruzalem, w odległości drogi szabatowej.

Przybywszy tam, weszli do sali na górze i przebywali w niej: Piotr i Jan, i Jakub, i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Szymon Gorliwy, i Juda, brat Jakuba. Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, z Maryją, Matką Jezusa, i z braćmi Jego.

[drugie czytanie do wyboru jako 1. tam, gdzie obchodzi się święto, a nie uroczystość]

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 1, 28
Alleluja, alleluja, alleluja

Szczęśliwa Dziewico, która porodziłaś Pana,
błogosławiona Matko Kościoła,
Ty strzeżesz w nas Ducha
Twojego Syna, Jezusa Chrystusa.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 19, 25-34
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena.

Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja».

I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

Potem Jezus, świadom, że już wszystko się dokonało, aby się wypełniło Pismo, rzekł: «Pragnę». Stało tam naczynie pełne octu. Nałożono więc na hizop gąbkę nasączoną octem i do ust Mu podano. A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: «Dokonało się!»

I skłoniwszy głowę, oddał ducha.

Ponieważ był to dzień Przygotowania, aby zatem ciała nie pozostawały na krzyżu w szabat – ów bowiem dzień szabatu był wielkim świętem – Żydzi prosili Piłata, żeby ukrzyżowanym połamano golenie i usunięto ich ciała.

Przyszli więc żołnierze i połamali golenie tak pierwszemu, jak i drugiemu, którzy z Jezusem byli ukrzyżowani. Lecz gdy podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł, nie łamali Mu goleni, tylko jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok, a natychmiast wypłynęła krew i woda.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

„Oto Matka Twoja”

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: „Oto Matka Twoja”

Święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła rozbrzmiewa jeszcze w naszych duszach radością z Zesłania Ducha Świętego. Oto Duch Pocieszyciel został nam dany. Zbawiciel spełnił swoją obietnicę, a zatem Apostołowie wylegli na ulice, aby mężnie zanieść orędzie o zbawieniu na cały świat. Ich droga tak naprawdę dopiero miała się rozpocząć. Okres u boku Jezusa, a nawet doświadczenie Wielkiego Czwartku, Piątku, Soboty i wreszcie jak w przypadku Piotra i Jana stanięcie u wejścia do pustego Grobu Zbawiciela było ich czasem wzrastania i misyjnej formacji. Teraz wraz z otrzymaniem Ducha Świętego zaczął się czas działania.
W tym czasie czynu Duch Święty jako Przewodnik Kościoła będzie prowadził apostołów, ale także umacniał ich siedmiorakimi darami. Posługa apostolska do jakiej zostali posłani uczniowie Zbawiciela to także szczególny czas realizacji Testamentu z krzyża. Jan został zawierzony Matce Najświętszej, ale także otrzymał prawo i polecenie szczególnej nad nią opieki. Stał się jej synem, a ona stała się jego matką. Stała się matką Apostołów i matką naszą. Matką całego Kościoła.
Ona jest Nową Ewą, która poprzez posłuszeństwo Bogu przynosi światu Zbawiciela. Ewa przez nieposłuszeństwo pozbawia całą ludzkość stanu pierwotnego szczęścia, Maryja przez swe posłuszeństwo i oddanie jest dla nas pośredniczką łask. Tak, jak w Kanie Galilejskiej tak samo i dziś zwraca się do Swojego Syna orędując za nami, a zarazem przypomina, abyśmy we wszystkim o co prosili przede wszystkim słuchali Jezusa i przyjmowali Jego wolę w naszym życiu.
Macierzyństwo Maryi to nie tylko wypraszanie tego, o co błagamy w codziennej modlitwie oraz naszych pielgrzymkach zarówno na Jasną Górę jak i do jej rozlicznych sanktuariów rozsianych po całym świecie. Jej macierzyństwo to także te wszystkie napomnienia, jakich udziela nam w Fatimie, Lourdes czy wszystkich innych miejscach kultu a zarazem jej szczególnej obecności. Ona Matka wychowuje nas – członki Mistycznego Ciała Jezusa, i raduje się kiedy widzi jak wzrastamy w wierze, nadziei i miłości.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Jak wyglądałby Kościół katolicki bez Maryi? Czyż nie jak osierocone dziecko bez matki? Czy potrafimy w ogóle wyobrazić sobie naszą religijność bez pobożności maryjnej, bez majówek, różańców i codziennego „Zdrowaś Maryjo”, które przypomina nam o tej, która jest pełnią łaski? Ona sama kieruje nas ku Jezusowi. Ona – nasza Pani, Królowa, ale przede wszystkim matka. Dana Janowi pod krzyżem i Kościołowi, który ją czci, wpatruje się w jej przykład i wyprasza przez jej wstawiennictwo łaski potrzebne na drogę naszego ziemskiego pielgrzymowania.
PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy traktuję Maryję jak matkę?