7
czerwca
niedziela
Uroczystość Najświętszej Trójcy
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Wj 34, 4b-6. 8-9
Psalm responsoryjny:
Dn 3, 52. 53-54. 55-56 (R.: por. 52b)
Drugie czytanie:
2 Kor 13, 11-13
Werset przed Ewangelią:
Ap 1, 8
Ewangelia:
J 3, 16-18

Patroni:

  • św. Kolman,
  • św. Piotr, Wallabons, Sabinian, Wistremund, Habenciusz i Jeremiasz ,
  • św. Robert,
  • bł. Anna od św. Bartłomieja,
  • św. Antoni Maria Gianelli,
  • bł. Maria Teresa de Soubiran La Louviére,
  • św. Michał Tomaszek, Zbigniew Strzałkowski

Liturgia na dzień 2020-06-07:

Pierwsze czytanie

Wj 34, 4b-6. 8-9

Czytanie z Księgi Wyjścia

Mojżesz, wstawszy rano, wstąpił na górę, jak mu nakazał Pan, i wziął do rąk tablice kamienne.

A Pan zstąpił w obłoku, i Mojżesz zatrzymał się koło Niego, i wypowiedział imię Pana. Przeszedł Pan przed jego oczyma i wołał: «Pan, Pan, Bóg miłosierny i łagodny, nieskory do gniewu, bogaty w łaskę i wierność».

Natychmiast Mojżesz skłonił się aż do ziemi i oddał pokłon, mówiąc: «Jeśli darzysz mnie życzliwością, Panie, to proszę, niech pójdzie Pan pośród nas. Jest to wprawdzie lud o twardym karku, ale przebaczysz nasze winy i nasze grzechy, a uczynisz nas swoim dziedzictwem».

Psalm responsoryjny

Dn 3, 52. 53-54. 55-56 (R.: por. 52b)
Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże

Błogosławiony jesteś, Panie, Boże naszych ojców, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Błogosławione jest imię Twoje †
pełne chwały i świętości, *
uwielbione i wywyższone na wieki.

Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże

Błogosławiony jesteś w przybytku Twojej świętej chwały, *
uwielbiony i przesławny na wieki.
Błogosławiony jesteś na tronie swojego królestwa, *
uwielbiony i przesławny na wieki.

Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże

Błogosławiony jesteś Ty, co spoglądasz w otchłanie, †
który zasiadasz na Cherubach, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Błogosławiony jesteś na sklepieniu nieba, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.

Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże

Drugie czytanie

2 Kor 13, 11-13
Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia, radujcie się, dążcie do doskonałości, pokrzepiajcie się na duchu, bądźcie jednomyślni, pokój zachowujcie, a Bóg miłości i pokoju będzie z wami.

Pozdrówcie się nawzajem świętym pocałunkiem! Pozdrawiają was wszyscy święci.

Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i dar jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi!

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ap 1, 8

Alleluja, alleluja, alleluja

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu,
Bogu, który jest i który był, i który przychodzi.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 3, 16-18
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do Nikodema:

«Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

TRÓJCA TO NIE ABSTRAKCJA, TO ŻYCIE I MIŁOŚĆ

Antoni Bartoszek Antoni Bartoszek

TRÓJCA TO NIE ABSTRAKCJA, TO ŻYCIE I MIŁOŚĆ
Rozmyślanie nad tym, kim jest Bóg, jaki jest Bóg, nie jest czysto teoretyczną aktywnością umysłową, nie jest łamigłówką jedynie dla teologów, nie jest też zadaniem zupełnie oderwanym od ludzkich problemów. Medytowanie prawdy o Bogu prowadzi do kształtowania życia osobistego, zawodowego, społecznego i politycznego. Z odpowiedzi na pytanie „jaki jest Bóg?” rodzi się odpowiedź na pytanie „jak żyć?”
Bóg nie jest zimnym Absolutem, lecz wspólnotą Trzech Osób. Trójca Przenajświętsza tworzy doskonałą jedność, bez utraty odrębności osób. Dlatego też Bóg jest nazwany Piśmie św. Miłością. Miłość możliwa jest bowiem tylko między osobami. Jedność, bez utraty podmiotowości poszczególnych osób: jakże kapitalne znaczenie ma ta prawda dla wielu sfer ludzkiego życia.
Życie małżeńskie to wspólnota osób odrębnych płci. Małżeństwo zostało przez Boga tak pomyślane, by mogło poprzez i dzięki odrębności dwojga tworzyć doskonałą jedność. Źle działoby się w małżeństwie, gdyby jeden z małżonków oczekiwał, by druga strona miała takie same co on pragnienia, zainteresowania, bez uwzględniania różnic wynikających z odmiennych charakterów, z innego wychowania w domu. Jeszcze gorzej byłoby, gdyby jeden dążył do zawładnięcia drugim, chcąc doprowadzić do całkowitego podporządkowania współmałżonka. To nie byłaby jedność, lecz absolutyzm. Czymś podstawowym w małżeństwie jest uszanowanie godności drugiego. Źle działoby się w życiu małżeńskim również wtedy, gdyby w imię osobowej niezależności małżonkowie zrezygnowaliby z troski o wzajemne więzi i relacje. Taki związek nie przetrwałby próby czasu, a najbardziej ucierpiałyby dzieci. Pielęgnowanie jedności stanowi jedno z podstawowych zadań obojga małżonków.
Jedność bez utraty podmiotowości osób. Ta prawda ma także niezwykłe znaczenie dla życia społecznego. Z jednej strony zabezpiecza przed absolutyzmem władzy i wszelkimi systemami totalitarnymi. W takich strukturach społeczno-politycznych godność pojedynczego człowieka właściwie się nie liczy. Znaczenie ma jedynie władza oraz społeczność rozumiana jako monolit. Z drugiej jednak strony podkreślanie podmiotowości poszczególnych osób i akcentowanie praw każdego człowieka nie mogą prowadzić do utraty więzi międzyosobowych. Absolutnie rozumiana wolność sprawia, że społeczeństwo staje się zlepkiem niepowiązanych ze sobą jednostek, często egoistycznych i zapatrzonych w siebie, ale też całkowicie samotnych. Takie są skutki skrajnego liberalizmu.
Co zrobić, by nie wpaść w żadną z tych skrajności? Rozmyślanie nad tajemnicą Trójcy Przenajświętszej może przynieść wiele światła. Bo prawda o Bogu Trójjedynym to nie abstrakcja – to samo życie.