5
lipca
niedziela
XIV Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Za 9, 9-10
Psalm responsoryjny:
Ps 145
Drugie czytanie:
Rz 8, 9. 11-13
Werset przed Ewangelią:
Mt 11, 25
Ewangelia:
Mt 11, 25-30

Patroni:

  • św. Antoni Maria Zaccaria,
  • św. Cyprilla,
  • św. Atanazy Jerozolimski,
  • św. Dometius,
  • św. Marta,
  • św. Atanazy,
  • bł. Mateusz Lambert, Robert Meyler, Edward Cheevers i Patryk Cavanagh ,
  • bł. Jerzy Nichols, Ryszard Yaxley, Tomasz Belson i Humphredus Pritchard

Liturgia na dzień 2020-07-05:

Pierwsze czytanie

Za 9, 9-10
Czytanie z Księgi proroka Zachariasza

Tak mówi Pan:

«Raduj się wielce, Córo Syjonu, wołaj radośnie, Córo Jeruzalem! Oto Król twój idzie do ciebie, sprawiedliwy i zwycięski. Pokorny – jedzie na osiołku, na oślątku, źrebięciu oślicy. On usunie rydwany z Efraima, a konie z Jeruzalem; łuk wojenny zostanie złamany. Pokój ludom obwieści. Jego władztwo sięgać będzie od morza do morza, od brzegów Rzeki aż po krańce ziemi».

Psalm responsoryjny

Ps 145
Psalm (Ps 145 (144), 1b-2. 8-9. 10-11. 13-14 (R.: 1b))

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu
Albo: Alleluja

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu, *
i sławił Twoje imię przez wszystkie wieki.
Każdego dnia będę błogosławił Ciebie *
i na wieki wysławiał Twoje imię.

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu
Albo: Alleluja

Pan jest łagodny i miłosierny, *
nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.
Pan jest dobry dla wszystkich, *
a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu
Albo: Alleluja

Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła *
i niech Cię błogosławią Twoi wyznawcy.
Niech mówią o chwale Twojego królestwa *
i niech głoszą Twoją potęgę.

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu
Albo: Alleluja

Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków, *
przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.
Pan podtrzymuje wszystkich, którzy upadają, *
i podnosi wszystkich zgnębionych.

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu
Albo: Alleluja

Drugie czytanie

Rz 8, 9. 11-13
Bracia:

Wy nie żyjecie według ciała, lecz według Ducha, jeśli tylko Duch Boży w was mieszka.

Jeżeli zaś ktoś nie ma Ducha Chrystusowego, ten do Niego nie należy. A jeżeli mieszka w was Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, to Ten, co wskrzesił Chrystusa Jezusa z martwych, przywróci do życia wasze śmiertelne ciała mocą mieszkającego w was swego Ducha.

Jesteśmy więc, bracia, dłużnikami, ale nie ciała, byśmy żyć mieli według ciała. Bo jeżeli będziecie żyli według ciała, czeka was śmierć. Jeżeli zaś przy pomocy Ducha zadawać będziecie śmierć popędom ciała – będziecie żyli.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 11, 25
Alleluja, alleluja, alleluja

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 11, 25-30
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.

Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić.

Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

KLUCZ DO ZBAWIENIA: PROSTOTA SERCA OTWARTEGO NA BOGA, A NIE POKOŃCZONE SZKOŁY

Antoni Bartoszek Antoni Bartoszek

KLUCZ DO ZBAWIENIA: PROSTOTA SERCA OTWARTEGO NA BOGA, A NIE POKOŃCZONE SZKOŁY

Jezus nie był rewolucjonistą, który by chciał klasę biednych przeciwstawić klasie bogatych, a ludzi bez wykształcenia – ludziom „po szkołach”. Nieraz próbowano w taki właśnie sposób interpretować osobę naszego Pana. W duchu przeciwstawiania jednych drugim nie należy odczytywać słów modlitwy Jezusa z dzisiejszej Ewangelii: „wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom”. Tak, to prawda, że słowa te prowokują. Bo „mądrzy” z wypowiedzi Jezusa, to ówcześni uczeni w Piśmie, to cała arystokracja religijna, w przeciwieństwie do „prostego ludu”. „Prostaczkowie” (grecki termin nepioi), to dzieci, niemowlęta, ale także ludzie niewykształceni, niemądrzy. Prawda Boża zostaje objawiona nie elitom, lecz zwykłym ludziom.
Czy zatem Ewangelia jest przeznaczona jedynie dla niewykształconych, a ludzie „po szkołach” nie mają szans na zbawienie? Czy słowa Jezusa pokazują, że trzyma On z pierwszymi i przeciwstawia ich drugim? Do nowonarodzonego Jezusa w Betlejem przyszli rzeczywiście prości i ubodzy pasterze, ale przybyli też bogaci i wykształceni mędrcy ze Wschodu. Jezus rzeczywiście powołał na apostołów prostych rybaków z Galilei, ale wezwał też na swojego apostoła wykształconego Pawła z Tarsu.
W modlitwie uwielbienia Jezus dziękuje Ojcu, że prawdę Bożą objawia ludziom, których serca są proste i ufne, jak serca dzieci, bezgranicznie ufających swoim rodzicom. Nie wykształcenie i wiedza są groźne dla człowieka, ale pycha, która sprawia, że człowiek wydaje się, iż nie potrzebuje Boga i sobie sam poradzi. Przyjęciu prawdy Bożej sprzyja pokora, która pozwala zrozumieć, że wiedza, wykształcenie, choć same w sobie nie są czymś złym, jednak nie dadzą zbawienia.
Pojął to wykształcony św. Paweł, który napisał: „gdy Żydzi żądają znaków, a Grecy szukają mądrości, my głosimy Chrystusa ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Żydów, a głupstwem dla pogan, dla tych zaś, którzy są powołani, tak spośród Żydów, jak i spośród Greków, Chrystusem, mocą Bożą i mądrością Bożą. To bowiem, co jest głupstwem u Boga, przewyższa mądrością ludzi, a co jest słabe u Boga, przewyższa mocą ludzi”.
Jako człowiek związany z uniwersytetem zachęcam młodych do studiowania, ale proszę Boga dla siebie i dla wszystkich profesorów i studentów o taką pokorę serca i umysłu, która bogatym znawcom astronomii, czyli mędrcom ze Wschodu, pozwoliła uklęknąć przed nowonarodzonym Zbawicielem i która sprawiła, że dumny i wykształcony obywatel rzymski, czyli Paweł z Tarsu wyznał, że „wyzułem się ze wszystkiego i uznaję to za śmieci, bylebym pozyskał Chrystusa”. Nauka i wykształcenie mogą pomóc człowiekowi zbliżyć się do prawdy, ale zbawienie daje Jezus Chrystus.