13
lipca
środa
Wspomnienie świętych pustelników Andrzeja Świerada i Benedykta
Rok liturgiczny: C/II
Pierwsze czytanie:
Iz 10, 5-7. 13-16
Psalm responsoryjny:
Ps 94 (93), 5-6. 7-8. 9-10. 14-15 (R.: por. 14a)
Werset przed Ewangelią:
Mt 11, 25
Ewangelia:
Mt 11, 25-27

Patroni:

  • św. Henryk I,
  • św. Ezdrasz,
  • św. Sylas,
  • św. Serapion,
  • św. Myropes,
  • św. Aleksander i 20 żołnierzy,
  • św. Eugeniusz,
  • św. Turiavus,
  • bł. Jakub z Voragine,
  • bł. Tomasz Tunstal,
  • bł. Ludwik Armand Józef Adam i Bartłomiej Jarrige de la Morélie de Biars,
  • bł. Magdalena od Matki Bożej {Elżbieta} Verchiére i 5 towarz.,
  • św. Clelia Barbieri,
  • bł. Ferdynand Maria Baccilieri,
  • bł. Karol Emmanuel Rodríguez Santiago

Liturgia na dzień 2022-07-13:

Pierwsze czytanie

Iz 10, 5-7. 13-16
Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Tak mówi Pan:

«Biada Asyrii, rózdze mego gniewu i biczowi mocy mej zapalczywości! Posyłam ją przeciw narodowi bezbożnemu, przykazuję jej, aby lud, na który się zawziąłem, ograbiła i złupiła doszczętnie, by rzuciła go na zdeptanie, jak błoto na ulicach. Lecz ona nie tak będzie mniemała i serce jej nie tak będzie rozumiało, bo w jej umyśle plan zniszczenia i wycięcia w pień narodów bez liku».

Powiedział bowiem: «Działałem siłą mej ręki i własnym sprytem, bo jestem rozumny. Przesunąłem granice narodów i rozgrabiłem ich skarby, a mieszkańców powaliłem, jak mocarz. Ręka moja odkryła jakby gniazdo bogactwa narodów. A jak zbierają porzucone jajka, tak ja zagarnąłem całą ziemię; i nie było nikogo, kto by zatrzepotał skrzydłem, nikt nie otworzył dzioba, nikt nie pisnął».

Czy się pyszni siekiera wobec drwala? Czy się wynosi piła ponad tracza? Jak gdyby bicz chciał wywijać tym, który go unosi, i jak gdyby pręt chciał podnosić tego, który nie jest z drewna.

Przeto Pan, Bóg Zastępów, ześle wycieńczenie na jego tuszę. Mimo świetnego wyglądu trawić go będzie gorączka, jakby zapłonął ogień.

Psalm responsoryjny

Ps 94 (93), 5-6. 7-8. 9-10. 14-15 (R.: por. 14a)
Pan nie odrzuca ludu wybranego

Depczą Twój lud, Panie, *
uciskają Twoje dziedzictwo,
mordują wdowę i przybysza, *
zabijają sieroty.

Pan nie odrzuca ludu wybranego

Mówią: «Pan tego nie widzi, *
nie dostrzega tego Bóg Jakuba».
Pomnijcie na to, głupcy w narodzie, *
kiedy zmądrzejecie bezrozumni?

Pan nie odrzuca ludu wybranego

Czy nie usłyszy Ten, który wszczepił ucho, *
Ten, który stworzył oko, nie zobaczy?
Czy Ten, co napomina ludy, nie będzie ich karał? *
Ten, który ludzi uczy mądrości?

Pan nie odrzuca ludu wybranego

Pan nie odpycha swojego ludu *
i nie porzuca swojego dziedzictwa.
Sąd się zwróci ku sprawiedliwości, *
pójdą za nią wszyscy ludzie prawego serca.

Pan nie odrzuca ludu wybranego

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 11, 25
Alleluja, alleluja, alleluja

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 11, 25-27
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.

Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Chrześcijaństwo – wędrówka z Bogiem przez życie

ks. Przemysław Krakowczyk ks. Przemysław Krakowczyk

Chrześcijaństwo – wędrówka z Bogiem przez życie   pixabay.com

Jezus uwielbia swojego niebieskiego Ojca za to, że przez Niego, przez Syna, dokonał On dzieła objawienia ludziom swojej chwały. Jezus dziękuje za powierzoną Mu misję, za to, że stał się narzędziem w ręku Boga Ojca, przez które świat został zbawiony. Jak często jesteśmy wdzięczni Bogu, że uczynił nas narzędziami swojej woli? Czy dziękujemy Bogu za to, że objawił nam swoją wolę i że czyni nas zdolnych do podążania za nią?

Misja Jezusa nie była wcale łatwa. Przyjął On przecież na siebie niesprawiedliwy wyrok, aby własną śmiercią zgładzić grzechy całej ludzkości, a zatem także tych, którzy są mu tak bardzo niewdzięczni, którzy Go nienawidzą i walczą z Nim. Skąd Jezus brał siłę do wypełniania tak trudnego zadania? Z relacji z Ojcem! Tym co uzdrawia nas, umacnia nasze siły, daje odwagę i moc jest relacja z naszym Ojcem w niebie.

Chrześcijańska droga polega na wędrówce przez życie z Bogiem, na budowaniu z Nim relacji bardzo ścisłych, wręcz intymnych. Bóg chce być dla mnie kimś najbliższym, bliższym niż rodzice, rodzeństwo, a nawet przyjaciel lub współmałżonek. Czy łączy mnie z Bogiem relacja głębokiej przyjaźni? Czy rozmawiam z nim często? Czy powierzam Mu najskrytsze tajemnice serca? Czy wsłuchuję się również w Jego pragnienia?