Piękna scena spotkania dwóch kobiet w stanie błogosławionym: Maryi i Jej krewnej Elżbiety. Obydwie matki są radosne: Elżbieta – bo Matka Jej Pana nawiedziła ją, Maryja – bo doświadczyła wielkiej łaski Boga, Jego wielkiego miłosierdzia. Scena nawiedzenia dostarcza wielu argumentów za tym, że Maryję możemy nazywać Matką miłosierdzia. Tak jest czczona między innymi w Wilnie. Na samym szczycie Ostrej Bramy wypisany jest tytuł Mater misericordiae.

Po pierwsze, Maryja doświadczyła Bożego miłosierdzia, co wyraża w swojej modlitwie uwielbienia: „wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy (…) gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny”. W pokorze serca potwierdza, że otrzymała od wszechmocnego Boga ogrom łask. Stała się Matką Jego Syna i to będzie powodem, że „błogosławić Ją będą wszystkie pokolenia”. Patrząc w przyszłość wie, że będzie czczona. Ta cześć będzie wynikała z tego, że otrzymała niezwykłe łaski, że została dotknięta miłosierdziem Bożym. I dlatego jest Matką miłosierdzia.

Po drugie, Maryja jest Matką miłosierdzia dlatego, że Jej Syn objawił miłosierdzie samego Boga. Elżbieta nazywa Maryję Matką swego Pana. Ten Pan poprzez dzieło odkupienia przyniósł światu Boże miłosierdzie.

Po trzecie, Maryja głosi Boże miłosierdzie. Czyni to wprost mówiąc: „Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie nad tymi, którzy się Go boją”. Maryja przypomina, że miłosierdzia doświadczą ci, którzy w pokorze i bojaźni stają przed Bogiem. Maryja mówi jeszcze kolejne słowa o miłosierdziu Boga: „Ujął się za swoim sługą, Izraelem, pomny na swe miłosierdzie”. Nowym Izraelem jest Kościół, za którym Bóg się ujmuje. I tę prawdę głosi Matka miłosierdzia.

Po czwarte, Maryja podejmuje czyny miłosierdzia. Służy swojej starszej krewnej, gdy ta jest w zaawansowanej ciąży: „Maryja pozostała u Elżbiety około trzech miesięcy”.

Wszystkie cztery zadania spełnione przez Matkę miłosierdzia mamy realizować w naszym chrześcijańskim życiu. Po pierwsze, mamy otwierać się na łaskę Bożego miłosierdzia. Po drugie, mamy się stawać matką Jezusa. A zgodnie z nauczaniem Jezusa stajemy się Jego matką, gdy przyjmujemy słowo Boże. Mamy je zatem przyjąć i zanieść ludziom. Po trzecie naszym zadaniem jest głosić miłosierdzie Boże, które objawia się „z pokolenia na pokolenie nad tymi, którzy się Go boją”. Po czwarte mamy podejmować czyny miłosierdzia, między innymi te, które wymienia św. Paweł w Liście do Rzymian czytanym w ramach pierwszego czytania: „w miłości braterskiej nawzajem bądźcie sobie życzliwi. (...) Zaradzajcie potrzebom świętych. Przestrzegajcie gościnności”. Realizując te cztery maryjne zadania, staniemy się ludźmi miłosierdzia; jak Maryja, która jest Matką miłosierdzia.