11
października
niedziela
XXVIII Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Iz 25, 6-10
Psalm responsoryjny:
Ps 23
Drugie czytanie:
Flp 4,12-14. 19-20
Werset przed Ewangelią:
Ef 1, 17-18
Ewangelia:
Mt 22,1-14
Patroni:
- św. Filip,
- św. Tarakus, Probus i Andronikus ,
- św. Nikazjusz, Kwiryn, Scubiculus i Pientia ,
- św. Sanktyn,
- św. Sarmata,
- św. Firmin,
- św. Canicus,
- św. Anastazy,
- św. Gummarius,
- św. Brunon,
- św. Gaudenty lub Radzim,
- św. Radzim,
- św. Meinard,
- bł. Jakub Griesinger z Ulm,
- św. Aleksander Sauli,
- św. Maria Desolata {Emmanuela} Torres Acosta,
- św. Anioł Ramos Velazquez,
- św. Jan XXIII
Liturgia na dzień 2026-10-11:
Pierwsze czytanie
Iz 25, 6-10
Czytanie z Księgi proroka IzajaszaPan Zastępów przygotuje dla wszystkich ludów na tej górze ucztę z tłustego mięsa, ucztę z wybornych win, z najpożywniejszego mięsa, z najwyborniejszych win. Zedrze On na tej górze zasłonę, zapuszczoną na twarz wszystkich ludów, i całun, który okrywał wszystkie narody; raz na zawsze zniszczy śmierć. Wtedy Pan Bóg otrze łzy z każdego oblicza, zdejmie hańbę ze swego ludu na całej ziemi, bo Pan przyrzekł.I powiedzą w owym dniu: Oto nasz Bóg, Ten, któremu zaufaliśmy, że nas wybawi; oto Pan, w którym złożyliśmy naszą ufność; cieszmy się i radujmy z Jego zbawienia! Albowiem ręka Pana spocznie na tej górze.
Psalm responsoryjny
Ps 23
Ps 23 (22), 1-2a. 2b-3. 4. 5. 6 (R.: 6cd)
Po wieczne czasy zamieszkam u Pana.
Pan jest moim pasterzem, *
niczego mi nie braknie.
Pozwala mi leżeć *
na zielonych pastwiskach.
Po wieczne czasy zamieszkam u Pana.
Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *
orzeźwia moją duszę.
Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *
przez wzgląd na swoją chwałę.
Po wieczne czasy zamieszkam u Pana.
Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, *
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną.
Kij Twój i laska pasterska *
są moją pociechą.
Po wieczne czasy zamieszkam u Pana.
Stół dla mnie zastawiasz *
na oczach mych wrogów.
Namaszczasz mi głowę olejkiem, *
obficie napełniasz mój kielich.
Po wieczne czasy zamieszkam u Pana.
Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną *
przez wszystkie dni życia.
I zamieszkam w domu Pana *
po najdłuższe czasy.
Po wieczne czasy zamieszkam u Pana.
Drugie czytanie
Flp 4,12-14. 19-20
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do FilipianBracia:Umiem cierpieć biedę, umiem też korzystać z obfitości. Do wszystkich w ogóle warunków jestem zaprawiony: i być sytym, i głód cierpieć, korzystać z obfitości i doznawać niedostatku. Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia. W każdym razie dobrze uczyniliście, biorąc udział w moim ucisku.A Bóg mój według swego bogactwa zaspokoi wspaniale w Chrystusie Jezusie każdą waszą potrzebę. Bogu zaś i Ojcu naszemu chwała na wieki wieków. Amen.
Werset przed Ewangelią (Alleluja)
Ef 1, 17-18
Alleluja, alleluja, allelujaNiech Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa, przeniknie nasze serca swoim światłem,abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania.Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mt 22,1-14
Słowa Ewangelii według Świętego MateuszaJezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: «Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść.Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę; woły i tuczne zwierzęta ubite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!” Lecz oni zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy, pozabijali.Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić.Wtedy rzekł swoim sługom: „Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala weselna zapełniła się biesiadnikami.Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka nieubranego w strój weselny. Rzekł do niego: „Przyjacielu, jakże tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego?” Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: „Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”. Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych».[wersja krótsza: Mt 22, 1-10]
