Opoka - Portal katolicki
opoka.newsopoka.photo
Pekao
Na skróty:   Liturgia na dziś · Liturgia na jutro · Liturgia na niedzielę · Liturgia na wczoraj ·   Zobacz też serwis liturgia.opoka.org.pl z multimediami.

Liturgia na jutro

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

<iframe src="https://opoka.org.pl/liturgia_iframe.php" scrolling="no" style="height: 460px; width: 300px;" height="auto" frameborder="0">
7 lipca 2020
wtorek
Rok liturgiczny: A/II
XIV Tydzień zwykły
Pierwsze czytanie:
Oz 8, 4-7. 11-13
Psalm responsoryjny:
Ps 115 (113B), 3-4. 5-6. 7ab i 8. 9-10 (R.: por. 9a)
Werset przed Ewangelią:
J 10, 14
Ewangelia:
Mt 9, 32-38
św. Hedda z Winchester, święci Ethelburga, Ercongota i Sethrida, św. Palladiusz, św. Pantaenus, św. Feliks z Nantes.
Kolor szat

Pierwsze czytanie

Oz 8, 4-7. 11-13
Czytanie z Księgi proroka Ozeasza

Tak mówi Pan:

«Synowie Izraela ustanawiali sobie królów, ale beze Mnie. Książąt mianowali – też bez mojej wiedzy. Czynili posągi ze srebra swego i złota – na własną zagładę. Odrzucam cielca twojego, Samario, gniew mój się na nich rozpala; jak długo jeszcze nie będą mogli być wolni od winy synowie Izraela? Wykonał go rzemieślnik, lecz nie jest on bogiem; w kawałki się rozleci cielec samaryjski. Skoro sieją wiatr, zbiorą burzę. Zboże bez kłosów nie dostarczy mąki, jeśliby nawet dało, zabierze ją obcy.

Wiele ołtarzy Efraim zbudował, ale służą mu jedynie do grzechu. Wypisałem im moje liczne prawa, lecz je przyjęli jako coś obcego. Lubią ofiary krwawe i chętnie je składają, lubią też mięso, które wówczas jedzą, lecz Pan nie ma w tym upodobania. Wspominam wtedy na ich przewinienia i karzę ich za grzechy – niech wrócą znów do Egiptu!»

Psalm responsoryjny

Ps 115 (113B), 3-4. 5-6. 7ab i 8. 9-10 (R.: por. 9a)
Naród wybrany ufa swemu Panu.
Albo: Alleluja

Nasz Bóg jest w niebie, *
czyni wszystko, co zechce.
Ich bożki są ze srebra i złota, *
dzieła rąk ludzkich.

Naród wybrany ufa swemu Panu.
Albo: Alleluja

Mają usta, ale nie mówią, *
mają oczy, ale nie widzą.
Mają uszy, ale nie słyszą, *
mają nozdrza, ale nie czują zapachu.

Naród wybrany ufa swemu Panu.
Albo: Alleluja

Mają ręce pozbawione dotyku, *
nogi mają, ale nie chodzą.
Do nich będą podobni ci, którzy je robią, *
i każdy, który im ufa.

Naród wybrany ufa swemu Panu.
Albo: Alleluja

Ale dom Izraela pokłada ufność w Panu, *
On jest ich pomocą i tarczą.
Dom Aarona pokłada ufność w Panu, *
On jest ich pomocą i tarczą.

Naród wybrany ufa swemu Panu.
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 10, 14
Alleluja, alleluja, alleluja

Ja jestem dobrym pasterzem
i znam owce moje, a moje Mnie znają.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 9, 32-38
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Przyprowadzono do Jezusa opętanego niemowę. Po wyrzuceniu złego ducha niemy odzyskał mowę, a tłumy pełne podziwu wołały: «Jeszcze się nigdy nic podobnego nie pojawiło w Izraelu!»

Lecz faryzeusze mówili: «Wyrzuca złe duchy mocą ich przywódcy».

Tak Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię o królestwie i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości.

A widząc tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo».
ks. Arkadiusz Nocoń
Żniwo wielkie, a robotników mało

Jezus, widząc tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza... Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów.
Przywołanie uczniów, albo inaczej ich powołanie, rodzi się z litości Jezusa nas znękanym i porzuconym tłumem, rodzi się z Jego miłości do ludzi. Jezus powołuje niektórych spośród swego ludu, aby w Jego imieniu prowadzili porzucone owce na „zielone pastwiska i wody, gdzie mogłyby odpocząć” (por. Ps 23, 2). Każde powołanie jest więc znakiem, że Bóg kocha ludzi. I nie jest ono pomysłem człowieka, ale pragnieniem samego Chrystusa, który chce być realnie, fizycznie obecny wśród nas, stąd do niektórych mówi: „Pójdź za mną”. Warto to sobie uzmysłowić i o tym pamiętać, zwłaszcza dzisiaj, gdy współczesny świat robi wszystko, aby Chrystusowe kapłaństwo odrzeć z tego nadprzyrodzonego wymiaru. Świat próbuje nam dzisiaj wmówić, że ksiądz, to zawód, jak każdy inny, i w każdej chwili można go zmienić: dzisiaj jesteś księdzem, ok, ale jutro możesz być kimś innym, nie ma sprawy. Najgorsze, że tej światowej mentalności ulegają również niektórzy duchowni, którzy zostawiają swoje powołanie i swoje kapłaństwo, zapominając, że wybory, powołania, których dokonuje Bóg są na wieki: Tu es sacerdos in aeternum – „Ty jesteś kapłanem na wieki”, nie na 5 czy 10 lat.

Wtedy rzekł do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo».
3/4 świata nie wierzy w Jezusa albo w ogóle Go nie zna. To nie jest już żniwo wielkie, to żniwo ogromne! Tym bardziej więc powinniśmy się przejąć tym Chrystusowym wezwaniem: Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Powinniśmy Go prosić tym bardziej, że żyjemy w czasach ogromnego kryzysu powołań: i to nie dlatego, że Bóg przestał kochać ludzi, ale dlatego, że ziarna Jego powołań padają często na beton lub między ciernie, i nie znajdują odpowiedniej gleby aby zakiełkować.
Św. Jan Vianney powiedział kiedyś, że jeśli w jakiejś miejscowości przez kilkadziesiąt lat nie będzie księdza, to ludzie zaczną czcić drzewa albo księżyc. Przesada? Dziś w ojczyźnie św. Jana Vianneya, we Francji, gdzie tak dotkliwie brakuje kapłanów, w tej samej „oświeconej” Francji, która szczyci się tym, że ponad 50 procent jej społeczeństwa ma wyższe wykształcenie, jedna wróżka przypada na 400 osób, a jeden kapłan na 4 tysiące.
„Przegrywamy wiele bitew, ponieważ modlimy się mało” – powtarzał papież Jan Paweł I. Obyśmy nie przegrali i tej o powołania – jednej z najważniejszych!


Podziel się Słowem Bożym z innymi:

© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W