Opoka - Portal katolicki
opoka.news
Pekao
Na skróty:   Liturgia na dziś · Liturgia na jutro · Liturgia na niedzielę · Liturgia na wczoraj ·   Zobacz też serwis liturgia.opoka.org.pl z multimediami.

Liturgia na jutro

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

<iframe src="https://opoka.org.pl/liturgia_iframe.php" scrolling="no" style="height: 460px; width: 300px;" height="auto" frameborder="0">
21 kwietnia 2021
Środa
Rok liturgiczny: B/I
Dzień Powszedni albo wspomnienie Św. Anzelma, biskupa i doktora Kościoła
Pierwsze czytanie:
Dz 8, 1b-8
Psalm responsoryjny:
Ps 66
Werset przed Ewangelią:
J 6, 40
Ewangelia:
J 6, 35-40
św. Anzelm bp i dr Kościoła*, św. Beuno, św. Maelrubba, św. Ethilwald, św. Anastazy z Antiochii, św. Konrad z Prazham, św. Symeon Barsabas i Towarzysze.
Kolor szat

Pierwsze czytanie

Dz 8, 1b-8
Czytanie z Dziejów Apostolskich

Po śmierci Szczepana wybuchło wielkie prześladowanie w Kościele jerozolimskim. Wszyscy, z wyjątkiem apostołów, rozproszyli się po okolicach Judei i Samarii. Szczepana zaś pochowali ludzie pobożni z wielkim żalem.

A Szaweł niszczył Kościół, wchodząc do domów, porywał mężczyzn i kobiety i wtrącał do więzienia.

Ci, którzy się rozproszyli, głosili w drodze słowo.

Filip przybył do miasta Samarii i głosił im Chrystusa. Tłumy słuchały z uwagą i skupieniem słów Filipa, ponieważ widziały znaki, które czynił. Z wielu bowiem opętanych wychodziły z donośnym krzykiem duchy nieczyste, wielu też sparaliżowanych i chromych zostało uzdrowionych. Wielka zaś radość zapanowała w tym mieście.

Psalm responsoryjny

Ps 66
Ps 66 (65), 1b-3a. 4-5. 6-7a (R.: por. 1b))
Niech cała ziemia chwali swego Pana
Albo: Alleluja

Z radością sławcie Boga, wszystkie ziemie, *
opiewajcie chwałę Jego imienia,
cześć Mu wspaniałą oddajcie. *
Powiedzcie Bogu: «Jak zadziwiające są Twe dzieła!

Niech cała ziemia chwali swego Pana
Albo: Alleluja

Niechaj Cię wielbi cała ziemia i niechaj śpiewa Tobie, *
niech Twoje imię opiewa».
Przyjdźcie i patrzcie na dzieła Boga, *
zadziwiających rzeczy dokonał wśród ludzi!

Niech cała ziemia chwali swego Pana
Albo: Alleluja

Morze na suchy ląd zamienił, *
pieszo przeszli przez rzekę.
Nim się przeto radujmy! *
Jego potęga włada na wieki.

Niech cała ziemia chwali swego Pana
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 6, 40

Alleluja, alleluja, alleluja

Każdy, kto wierzy w Syna Bożego, ma życie wieczne,
a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 6, 35-40

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do ludu:

«Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie. Powiedziałem wam jednak: Widzieliście Mnie, a przecież nie wierzycie. Wszystko, co Mi daje Ojciec, do Mnie przyjdzie, a tego, który do Mnie przychodzi, precz nie odrzucę, ponieważ z nieba zstąpiłem nie po to, aby pełnić swoją wolę, ale wolę Tego, który Mnie posłał.

Jest wolą Tego, który Mnie posłał, abym nic nie stracił z tego wszystkiego, co Mi dał, ale żebym to wskrzesił w dniu ostatecznym. To bowiem jest wolą Ojca mego, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w Niego, miał życie wieczne. A Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym».
ks. Janusz Chyła
Głód chleba i Boga

W oktawie uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego towarzyszyły nam przekazy czterech Ewangelistów, którzy potwierdzili pusty grób Jezusa i opisali spotkania z Nim w różnych miejscach i okolicznościach. W kolejnych dniach powszednich Kościół daje nam do rozważania Ewangelię według św. Jana. Choć również fakty w niej zawarte zostały zapisane z punktu widzenia zmartwychwstania Jezusa, to jednak mówią o wydarzeniach chronologicznie wcześniejszych.

Dzisiaj podczas liturgii słyszymy dalszą cześć nauczania Jezusa na temat Eucharystii. Wprawdzie Ewangelia św. Jana nie zawiera opisu ustanowienia Najświętszego Sakramentu, ale mimo to, cała ma sens głęboko eucharystyczny. Rozmnożenie chleba poprzedziło dłuższy wywód – który medytujemy w tych dniach – na temat Pokarmu dającego życie wieczne.

Głód to straszliwe doświadczenie. Mówią o tym ci, którzy autentycznie go doznali. Bardziej też szanują chleb i boli ich jego marnotrawienie, a zdarza się, że nawet wyrzucanie na śmietnik. Norwid pisał: Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba / Podnoszą z ziemi przez uszanowanie / Dla darów Nieba.... / Tęskno mi, Panie... Fakt, że nie wszyscy mają pod dostatkiem chleba powszedniego jest wyrzutem sumienia oraz zadaniem dla Kościoła, państwa, różnych instytucji międzynarodowych, a ostatecznie każdego z nas.

Oprócz głodu chleba jest w nas głód, który nawet kiedy opływamy we wszelkie dobra ziemskie pozostaje nienasycony. To głód Boga, miłości, prawdy, sensu życia. Brak dostępu do Pokarmu, który może go zaspokoić również prowadzi do śmierci. Pan Jezus mówi: „Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie”. Świadomość przyczyn duchowego głodu jest szansą na odkrycie Tego, który może go zaspokoić. Bóg, który jest miłością stał się Pokarmem, Chlebem, a ten wyjątkowy Chleb rodzi miłość. Karol Wojtyła pisał, że jesteśmy \"miłowani białym żarem Chleba\" (\"Pieśń o słońcu niewyczerpanym\"). Miłość ofiarowana nam w Chlebie Życia daje siłę, abyśmy z naszego życia uczynili dar dla Boga i ludzi.


Podziel się Słowem Bożym z innymi:

Polecamy

© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W