Opoka - Portal katolicki
opoka.newsopoka.photo
Pekao
Na skróty:   Liturgia na dziś · Liturgia na jutro · Liturgia na niedzielę · Liturgia na wczoraj ·   Zobacz też serwis liturgia.opoka.org.pl z multimediami.

Liturgia na jutro

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

<iframe src="https://opoka.org.pl/liturgia_iframe.php" scrolling="no" style="height: 460px; width: 300px;" height="auto" frameborder="0">
6 sierpnia 2020
czwartek
Rok liturgiczny: A/II
Święto Przemienienia Pańskiego
Pierwsze czytanie:
Dn 7, 9-10. 13-14
Psalm responsoryjny:
Ps 97, 1-2. 5-6. 9 (R.: por. 1a i 9a)
Drugie czytanie:
2 P 1, 16-19
Werset przed Ewangelią:
Mt 17, 5c
Ewangelia:
Mt 17, 1-9
święci Justus i Pastor, św. Hormizdas, papież.
Kolor szat

Pierwsze czytanie

Dn 7, 9-10. 13-14
Czytanie z Księgi proroka Daniela

Patrzałem, aż postawiono trony, a Przedwieczny zajął miejsce. Szata Jego była biała jak śnieg, a włosy Jego głowy jakby z czystej wełny. Tron Jego był z ognistych płomieni, jego koła — płonący ogień. Strumień ognia się rozlewał i wypływał sprzed Niego. Tysiąc tysięcy służyło Mu, a dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy stało przed Nim. Sąd zasiadł i otwarto księgi.

Patrzałem w nocnych widzeniach, a oto na obłokach nieba przybywa jakby Syn Człowieczy. Podchodzi do Przedwiecznego i wprowadzają Go przed Niego. Powierzono Mu panowanie, chwałę i władzę królewską, a służyły Mu wszystkie narody, ludy i języki. Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie.

Psalm responsoryjny

Ps 97, 1-2. 5-6. 9 (R.: por. 1a i 9a)
Pan wywyższony króluje nad ziemią

Pan króluje, wesel się, ziemio, *
radujcie się, liczne wyspy!
Obłok i ciemność wokół Niego, *
prawo i sprawiedliwość podstawą Jego tronu.

Pan wywyższony króluje nad ziemią

Góry jak wosk topnieją przed obliczem Pana, *
przed obliczem władcy całej ziemi.
Jego sprawiedliwość rozgłaszają niebiosa, *
a wszystkie ludy widzą Jego chwałę.

Pan wywyższony króluje nad ziemią

Ponad całą ziemię *
Tyś bowiem wywyższony
i nieskończenie wyższy *
ponad wszystkich bogów.

Pan wywyższony króluje nad ziemią

Drugie czytanie

2 P 1, 16-19
Czytanie z Drugiego listu świętego Piotra Apostoła

Najmilsi:

Nie za wymyślonymi mitami postępowaliśmy wtedy, gdy daliśmy wam poznać moc i przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa, ale nauczaliśmy jako naoczni świadkowie Jego wielkości.

Otrzymał bowiem od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy taki oto głos Go doszedł od wspaniałego Majestatu: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie». I słyszeliśmy, jak ten głos doszedł z nieba, kiedy z Nim razem byliśmy na górze świętej.

Mamy jednak mocniejszą, prorocką mowę, a dobrze zrobicie, jeżeli będziecie przy niej trwali jak przy lampie, która świeci w ciemnym miejscu, aż dzień zaświta, a gwiazda poranna wzejdzie w waszych sercach.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 17, 5c
Alleluja, alleluja, alleluja

To jest mój Syn umiłowany,
w którym mam upodobanie,
Jego słuchajcie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 17, 1-9
Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i brata jego, Jana, zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: Twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło.

A oto im się ukazali Mojżesz i Eliasz, którzy rozmawiali z Nim. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza».

Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie».

Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli.

A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: «Wstańcie, nie lękajcie się». Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa.

A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im mówiąc: «Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie».
Ks. Stefan Moszoro-Dąbrowski
Ikona chrześcijańskiej kontemplacji
„Ewangeliczną scenę przemienienia Chrystusa, w której trzej apostołowie, Piotr, Jakub i Jan, zdają się jakby porwani pięknem Odkupiciela, - pisał św. Jan Paweł II - można przyjąć za ikonę chrześcijańskiej kontemplacji. Utkwić wzrok w Chrystusowym obliczu, rozpoznać Jego tajemnicę w zwyczajnej, bolesnej drodze Jego człowieczeństwa, aż ujrzy się Boski blask, objawiony ostatecznie w Zmartwychwstałym, zasiadającym w chwale po prawicy Ojca, to zadanie każdego ucznia Chrystusa, a zatem i nasze zadanie. Kontemplując to oblicze, otwieramy się na przyjęcie tajemnicy życia Trójcy Przenajświętszej, by doznawać wciąż na nowo miłości Ojca i cieszyć się radością Ducha Świętego”.
Gdy nadeszła pełnia czasów, Bóg przemówił do nas w sposób najbardziej dla nas zrozumiały - w Jezusie Chrystusie. W obecnym kontekście kulturowym nie jest trudno pozytywnie przyjmować wydarzenia z życia Jezusa z Nazaretu. Jego wzrastanie i nauka w małej mieścinie, Jego zanurzenie w życiu rodziny i kulturze swojego narodu, Jego życie pełne pracy i trudu. Potem Jego serdeczne wychodzenie naprzeciw potrzebom ludzi oraz nauczanie przekraczające ramy czasu. W końcu, Jego konsekwentna miłość aż do całkowitego oddania na Krzyżu i przebaczenie swoim oprawcom.
Jezus z Nazaretu pozyskuje sympatię również tych którzy czują mocną potrzebę angażowania się w sprawy społeczne. Troska o wykluczonych, umiarkowany i surowy styl życia przyciąga nonkonformistów każdych pokoleń. Spory z establishmentem: zadufanymi w sobie uczonymi, sumiennymi do bólu faryzeuszami , znienawidzoną obcą rzymską władzą przybliżają Jezusa do wszystkich o wojowniczym i buntowniczym usposobieniu. Harmonią nauczania Rabbi z Nazaretu zjednywa tych o duszy wrażliwej na piękno.
Wiara nie sprowadza się jednak do życzliwego patrzenia na Jezusa z Nazaretu. Dla wierzącego, On nie jest tylko szlachetnym człowiekiem, nawet nie jest tylko doskonałym człowiekiem, jest prawdziwym Bogiem, który poprzez swe ludzkie czyny wprowadza nas do tajemnicy Trójcy Świętej. Wydarzenie z Góry Tabor uświadamia, że jego Najświętsze Człowieczeństwo objawia Jego Boską Osobę. Modlitwa Psalmu 27 „Szukam, o Panie, Twego oblicza” realizuje się w pełni w życiu Jezusa. Szukając tego Oblicza, rozważając wydarzenia z życia Jezusa z Nazaretu, wchodzimy w dialog z Bogiem, i możemy słuchać Jego Syna. To słuchanie, nie sprowadza się do przyjęcia pewnej doktryny, wymaga naśladowania Go do tego stopnia, że „już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus” (Ga 2,20).


Podziel się Słowem Bożym z innymi:

© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W