Znaleziono 8456 wyników
Karłowicz: „katolicka kultura na OIOM-ie”. Wierzymy we wcielenie Boga, nie bójmy się więc Go malować!
W Cesarstwie Wschodnim zamach na obrazy wywoływał rozruchy. Dziś malarstwo sakralne umiera w ciszy. Jeśli nie chcemy by nasza wyobraźnia stała się zjawiskiem muzealnym, to warto choć spróbować to zmienić. Ale ta sprawa jest znacznie szersza. Nie dotyczy tylko malarstwa. Katolicka kultura pilnie potrzebuje renesansu. Dziś jest na OIOMie, więc wszystkie ręce na pokład.
Każdego z nas dopaść może rutyna i bylejakość
Życie duchowe nie znosi rutyny. Dotyczy to szczególnie tego, w jaki sposób przyjmujemy komunię – łatwo nie docenić wyjątkowości tego daru i nawet gorliwi wierni mogą niekiedy przystępować do Komunii Świętej „z przyzwyczajenia” i przyjmować ją po rutyniarsku – przestrzega o. Jacek Salij OP, felietonista Opoki.
Każdego dnia poświęcajmy czas na zażyłość z Jezusem Dobrym Pasterzem przed tabernakulum – wzywa Papież
W homilii na zakończenie Synodu Papież Franciszek zachęcił do refleksji nad dwoma wymiarami miłości, jakie Kościół powinien w sobie rozwijać: adorowaniem Chrystusa i służeniem braciom. „Niech Kościół będzie adorujący: w każdej diecezji, w każdej parafii, w każdej wspólnocie niech Pan będzie adorowany! Ponieważ tylko w ten sposób zwrócimy się do Jezusa, a nie do samych siebie”.
Papież o swoim doświadczeniu choroby: to „szkoła, w której każdego dnia uczymy się kochać i doświadczać miłości”
Nie odsuwajmy daleko od naszego życia tych, którzy są słabi, nie wykluczajmy cierpienia z naszych środowisk. Uczyńmy z niego raczej okazję do wspólnego wzrastania, aby pielęgnować nadzieję dzięki miłości, którą Bóg jako pierwszy rozlał w sercach naszych – wskazał Ojciec Święty w homilii podczas Mszy św. Jubileuszu Osób Chorych i Pracowników Służby Zdrowia.
Zaczynam dzień z Ewangelią
Obyśmy potrafili dzisiaj, w jakimś momencie dnia, zapomnieć o szalonym rytmie naszego życia i udać się duchowo na Górę Tabor, aby ujrzeć Jezusa przemienionego. To pozwoli nam, przynajmniej w jakimś stopniu, nabrać dystansu do tego, co robimy, i spojrzeć na nasze życie „z góry”, z której do Boga mamy bliżej.
