Wyszukano wyników: 547
Dlaczego nie zostanę tradycjonalsem?
W świecie relatywizmu „Tradycja” daje poczucie pewności. Mnie co prawda to poczucie daje Ewangelia i Urząd Nauczycielski, ale rozumiem, że niektórzy potrzebują bardziej widocznych znaków, jak zamrożona liturgia. Problem zaczyna się wtedy, kiedy zabawa w liturgiczną rekonstrukcję stawiana jest ponad Ewangelię i Nauczanie Kościoła – pisze br. Damian Wojciechowski TJ.
Dziękuję o. Salijowi i pozwalam sobie na Ratzingera
Jak należy odczytywać papieskie i watykańskie dokumenty? Czy można poddawać je krytyce? Sławomir Zatwardnicki wskazuje, że zasadniczą kwestią jest właściwa recepcja każdego tekstu,
dziękując jednocześnie o. Salijowi za zachętę do bardziej gruntownego zagłębienia się w treść pierwszej encykliki Leona XIV, Magnifica humanitas.
Antyrzymski resentyment
O. Jacek Salij zauważa, że wielu komentatorów zamiast wsłuchiwać się w treść encykliki Leona XIV „Magnifica humanitas”, koncentruje się głównie na jej krytyce. Tymczasem – podkreśla dominikanin – papieski dokument jest ważnym głosem Kościoła wobec wyzwań epoki sztucznej inteligencji i przypomnieniem, że technologia musi służyć godności człowieka.
Leon XIV: Pismo Święte bardziej jest wypisane na sercu Kościoła niż na pergaminie
„Depozyt” Słowa Bożego znajduje się w rękach Kościoła i potrzeba strzec jego integralności – przypomniał Papież na audiencji ogólnej. W dzisiejszej katechezie mówił o ścisłym związku między Pismem Świętym i Tradycją. Odwołał się przy tym do cytowanej przez Katechizm maksymy Ojców Kościoła: „Pismo Święte jest bardziej wypisane na sercu Kościoła niż na pergaminie”.
Chodzi o Syna Maryi. Czy naprawdę ktoś ubóstwia Matkę Bożą?
Nie wydaje się, by gdziekolwiek występowały dojmujące problemy z ubóstwianiem Matki Jezusa. Ludzie regularnie modlą się różańcem i odwiedzają sanktuaria. Jeśli gdzieś eksplodują wypaczenia, to bardzo rzadko, raczej wśród osób psychicznie zaburzonych i do tego bez większego wpływu na całokształt katolickiej duchowości – pisze ks. Jarosław Tomaszewski, publicysta Opoki.
Granice władzy Kościoła i presja ducha czasu, czyli raz jeszcze o święceniu kobiet
Kościół nie ma władzy święcenia kobiet i nigdy mieć nie będzie. Sugerowanie, że jest inaczej, wprowadza zamęt i niepokój wiernych. Jestem świadomy, że dążenie do zmiany będzie raz po raz się pojawiało, ale z punktu widzenia wierzącego katolika sprawa jest całkowicie jednoznaczna – pisze ks. Tomasz Jaklewicz, felietonista Opoki.
Nowości w serwisie
- CBOS: Karol Nawrocki liderem rankingu zaufania. Tusk i Trzaskowski notują wyraźne spadki
- Mundial był udany dla Polaków [komentarz wideo]
- Czy szpital na Brochowie stanie się centrum aborcji? Zatrudnienie Gizeli Jagielskiej budzi kontrowersje
- Szkaplerz nie jest amuletem. Prowadzi do zbawienia
- Wielka Brytania ma nowego premiera. Keir Starmer ustąpił ze stanowiska
- Zaginiona książka abp. Fultona Sheena
- Perła, dla której warto stracić głowę
- „Daje mi siłę, by iść dalej”. Bóg na mundialu
- „Wściekła feministka” uwolniona od traumy aborcji powraca do Boga
- Autor nowego „Władcy Pierścieni” tłumaczy się z tego, że nie jest wariatem
