Opoka - Portal katolicki
opoka.newsopoka.photo
Pekao


NOWA EWANGELIZACJA

Śladami Jana Pawła II

ks. Artur Sepioło

POJĘCIE EWANGELIZACJI

Kościół jest dla ewangelizacji

Ważną jest rzeczą, by nie czynić z tego pojęcia pustego sloganu, który służyłby na wyrażenie wszystkiego co się dzieje w Kościele i równocześnie niczego konkretnego. Wydaje się też sensownym zwrócenie uwagi na mylne utożsamianie tego pojęcia z nachalnością wpychających się do domu nieproszonych gości, czy zaczepiających nas na ulicy nawiedzonych młodzianów. Ewangelizacja jest zwiastowaniem wprost Osoby Jezusa Chrystusa w tym celu, by człowiek do którego się zwracamy stanął przed koniecznością wyboru: za albo przeciw. Jednym z trafniejszych określeń oddających owo głoszenie jest słowo "orędzie". Chodzi bowiem o nauczanie (przekazanie) krótkie, jasne i obejmujące tylko to, co najistotniejsze czyli kerygmat. Nauczanie budzące wiarę. Gdzie dziś głosi się kerygmat, jeśli zakłada się wiarę u wszystkich lub prawie wszystkich? Ojcowie Kościoła nazywali przepowiadanie kerygmatyczne (nie jakiekolwiek przepowiadanie) nasieniem Ducha Świętego. Duch Święty jest pierwszym sprawcą ewangelizacji. Chodzi więc o budzenie wiary, która oznacza posłuszeństwo Bogu. Wiary, która działa przez miłość (Ga 5,6).

Pojęcia zwykle używane przy omawianiu zagadnienia:

Można przyjąć uproszczony podział czynności Kościoła warunkowanych lokalną sytuacją: a/ działalność misyjna (niewierzący), b/ działalność ewangelizacyjna (oziębli), c/ działalność duszpasterska (wierzący).

 

NOWA EWANGELIZACJA

Sprawdza się w tym zagadnieniu przysłowie Jezusa: "Kto napił się starego wina, nie chce młodego, gdyż mówi: stare jest lepsze". Nowe zagadnienia, nowe drogi, nowe rozwiązania są czasami cierpkie. Czy ewangelizacja jest taką nowością?

I. DLACZEGO NOWA?

Czy "stara" była zła? Nie, ale niewystarczająca.

  1. Nowy jest adresat - Co będziemy się czarować? Jest to post-chrześcijanin. Musimy brać na serio konkretnego człowieka, a ten często mało interesuje się Kościołem, Msza Świętą, czy nabożeństwem majowym. Może tyle, by skrytykować. (Nie znaczy to, iż nie ma on potrzeby Boga i nieśmiertelności. Po prostu ma swój świat i przechodzi obok obojętnie). Wyniki badań prowadzonych wśród młodzieży przez Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego w 1996r. upoważniają do stwierdzenia, że zjawisko niewiary stało się w Polsce jednym z poważnych problemów duszpasterskich. Doświadczenie pokazuje jak bardzo pozachrześcijański jest sposób myślenia dużej części społeczeństwa. I do tego właśnie człowieka mamy dotrzeć. Drogą Kościoła jest człowiek. Nie wystarczy ogłosić rekolekcje, bo tego nie słyszy. Nie wystarczy odprawić Mszę Świętą, bo jej nie rozumie. Nie wystarczy czekać, bo nie przyjdzie.
  2. Odnowiony powinien być nadawca czyli podmiot ewangelizacji - Kościół musi stać się prosty i przejrzysty w głoszeniu. Ubogi w stylu życia i niekonwencjonalny w działaniu. Nie oznacza to wcale braku stabilności, lecz brak zarozumiałości. Przyznajemy, że nie wiemy jak i dlatego szukamy. Przyznajemy, że nie ze złota moc, więc rozdajemy. Przyznajemy, że nie pozycja nas interesuje w politycznych rankingach, dlatego nie tracimy czasu na dopominanie się o "swoje". Do tego zadania pociągnięty może być tylko taki lud, który nosi w swym ciele znaki odkupienia. One bolą, jednakże dają zwycięstwo.
  3. Odnaleziona też musi być zarośnięta w wielu miejscach droga "na zewnątrz", poza salki, poza plac kościelny, poza Kościół. Ten kierunek "na zewnątrz" jest prostą konsekwencją słów: <Idźcie>, a nie <Czekajcie>.

  4. Nowa musi być forma - zmiana głoszenia na bezpośrednie i wprost, treści jasnych i zbawiennych, z wykorzystaniem wszelkich możliwych środków. Kwiecistość piękna jest na łąkach biebrzańskich, wieczorkach poetyckich i kazaniach ćwiczebnych. My potrzebujemy razowego chleba. Nie mówimy, by błyszczeć, ale by zabłysły oczy słuchających. Zmiana głoszenia jest konieczna. Patos i zadęcie są po prostu wkurzające. I nie może się o to nikt obrażać. Jezus nie mówił: "O moja podniebna Transcendencjo! Holistyczny wypływie komunijnej egzystencji..." Powiedział: "Tatusiu". Przypatrzmy się sobie. Co nas porusza? Proste i bezpośrednie argumenty. Wypowiedziane wprost treści jasne i zbawienne. Jeśli kaznodzieja nie potrafi zapamiętać kazania, które przygotowuje, jak ma je nosić w sercu słuchacz, który nie rozumie połowy użytych w nim słów? Dostojna i szacowna forma (zachowująca oczywiście całe bogactwo ewangelii) zagubiła człowieka, który nie wie co uczynić z tym szlachetnym i niedostępnym prezentem. Słowo nie otworzyło go, więc i on nie otworzył słowa. Czy widziałeś kiedyś pomieszczenie zarzucone nieprzydatnymi prezentami?. Papież wprost powie, że język przekazu musi być konkretny i dostosowany do okoliczności. Ewangelizacja nie polega na przekonywaniu kogokolwiek o prawdziwości systemu. Pomyśl o tym, gdy patrzysz w serce "niedzielnego katolika". Ewangelizacja nie polega na przekonywaniu kogokolwiek o prawdziwości systemu. Polega na przeżywaniu zbawienia. Polega na przeżywaniu zbawienia dzisiaj. Cała zatem działalność ewangelizatora polega na wykorzystaniu wszelkich możliwych środków dla jedynego celu: doprowadzenie do spotkania z Żyjącym, Zmartwychwstałym Chrystusem

opr. ab/ab




Copyright © by Wydawnictwo "m"
Dystrybucja: Katolicka Wspólnota Emmanuel Gliwice
Możliwość zakupu książki bezpośrednio u dystrybutora: Chrześcijańskie Stowarzyszenie Kulturalno-Społeczne Nowe Jeruzalem
44-100 Gliwice, skr. poczt.106 a
tel. 032 7750114, tel. kom. 0501 544587, fax. 032 2318454
e-mail: njeruzalem@gliwice.opoka.org.pl

 


Podziel się tym materiałem z innymi:


Kliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: duszpasterstwo nowa ewangelizacja kerygmat teologia pastoralna decyzja wiary ewangelizator inicjatywy ewangelizacyjne
 
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W