lutego

niedziela

V Tydzień zwykły

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Hi 7, 1-4. 6-7

Psalm responsoryjny:

Ps 147A (146), 1b-2. 3-4. 5-6 (R.: por. 3a)

Drugie czytanie:

1 Kor 9, 16-19. 22-23

Werset przed Ewangelią:

Mt 8, 17

Ewangelia:

Mk 1, 29-39

Patroni:

św. Eutychius,
św. Papiasz, Diodor i Klaudian,
św. Klaudian,
św. Fileas i Filoromus,
św. Izydor,
św. Awentyn,
św. Awentyn,
św. Rabanus Maurus,
św. Mikołaj Studyta,
św. Gilbert,
św. Joanna Valois,
bł. Jan Speed,
św. Józef z Leonessy,
św. Jan z Brito

Liturgia na dzień 2018-02-04:

Pierwsze czytanie

Hi 7, 1-4. 6-7

Czytanie z Księgi Hioba

Hiob przemówił w następujący sposób:

«Czyż nie do bojowania podobny byt człowieka? Dni jego czyż nie są dniami najemnika? Jak sługa wzdycha on do cienia, i jak najemnik czeka na zapłatę. Tak moim działem miesiące nicości i wyznaczono mi noce udręki.

Położę się, mówiąc do siebie: Kiedyż zaświta i wstanę? Przedłuża się wieczór, a niepokój mnie syci do świtu.

Dni moje lecą jak tkackie czółenko, i kończą się, bo braknie nici. Wspomnij, że dni me jak powiew. Ponownie oko me szczęścia nie zazna».

Psalm responsoryjny

Ps 147A (146), 1b-2. 3-4. 5-6 (R.: por. 3a)

Panie, Ty leczysz złamanych na duchu
Albo: Alleluja

Chwalcie Pana, bo dobrze jest śpiewać psalmy Bogu, *
słodko jest Go wysławiać.
Pan buduje Jeruzalem, *
gromadzi rozproszonych z Izraela.

Panie, Ty leczysz złamanych na duchu
Albo: Alleluja

On leczy złamanych na duchu *
i przewiązuje ich rany.
On liczy wszystkie gwiazdy *
i każdej imię nadaje.

Panie, Ty leczysz złamanych na duchu
Albo: Alleluja

Nasz Pan jest wielki i potężny, *
a Jego mądrość niewypowiedziana.
Pan dźwiga pokornych, *
karki grzeszników zgina do ziemi.

Panie, Ty leczysz złamanych na duchu
Albo: Alleluja

Drugie czytanie

1 Kor 9, 16-19. 22-23

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Nie jest dla mnie powodem do chluby to, że głoszę Ewangelię. Świadom jestem ciążącego na mnie obowiązku. Biada mi bowiem, gdybym nie głosił Ewangelii!

Gdybym to czynił z własnej woli, miałbym zapłatę, lecz jeśli działam nie z własnej woli, to tylko spełniam obowiązki szafarza. Jakąż przeto mam zapłatę? Otóż tę właśnie, że głosząc Ewangelię bez żadnej zapłaty, nie korzystam z praw, jakie mi daje Ewangelia.

Tak więc nie zależąc od nikogo, stałem się niewolnikiem wszystkich, aby tym liczniejsi byli ci, których pozyskam. Dla słabych stałem się jak słaby, by pozyskać słabych. Stałem się wszystkim dla wszystkich, żeby uratować choć niektórych. Wszystko zaś czynię dla Ewangelii, by mieć w niej swój udział.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 8, 17

Alleluja, alleluja, alleluja

Jezus wziął na siebie nasze słabości
i dźwigał nasze choroby.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 1, 29-39

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Po wyjściu z synagogi Jezus przyszedł z Jakubem i Janem do domu Szymona i Andrzeja. Teściowa zaś Szymona leżała w gorączce. Zaraz powiedzieli Mu o niej. On podszedł i podniósł ją, ująwszy za rękę, a opuściła ją gorączka. I usługiwała im.

Z nastaniem wieczora, gdy słońce zaszło, przynosili do Niego wszystkich chorych i opętanych; i całe miasto zebrało się u drzwi. Uzdrowił wielu dotkniętych rozmaitymi chorobami i wiele złych duchów wyrzucił, lecz nie pozwalał złym duchom mówić, ponieważ Go znały.

Nad ranem, kiedy jeszcze było ciemno, wstał, wyszedł i udał się na miejsce pustynne, i tam się modlił. Pośpieszył za Nim Szymon z towarzyszami, a gdy Go znaleźli, powiedzieli Mu: «Wszyscy Cię szukają». Lecz On rzekł do nich: «Pójdźmy gdzie indziej, do sąsiednich miejscowości, abym i tam mógł nauczać, bo po to wyszedłem».

I chodził po całej Galilei, nauczając w ich synagogach i wyrzucając złe duchy.

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Być wszystkim dla wszystkich

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Być wszystkim dla wszystkich

Dzisiejsza liturgia słowa po raz kolejny zwraca nam uwagę na poświęcenie, jakie towarzyszy tym, którzy głoszą Ewangelię. Epizod z uzdrowieniem teściowej Szymona Piotra pokazuje jedynie skalę zainteresowania tych wszystkich, którzy w Jezusie odnaleźli nadzieję na uleczenie ze swoich dolegliwości oraz tych, którzy dostrzegając znaki czasu widzieli nadchodzące spełnienie proroctw i pełnię czasów. Święty Paweł natomiast opisując swoje zaangażowanie w głoszenie Ewangelii daje przykład bezkompromisowej miłości względem Zbawiciela, jasno określając cele, jakie stawia sobie w dziele służby zbawieniu. Stać się wszystkim dla wszystkich, aby ocalić przynajmniej niektórych.
Posługa głoszenia Ewangelii nie da się zweryfikować metodami czysto ludzkimi. Każde inne działanie podlega ocenie ze względu na skuteczność i zaangażowanie. Zważając na to, że Sam Zbawiciel zostawał osamotniony, kiedy słuchające Go tłumy odchodziły zgorszone, a w kluczowym momencie publicznej działalności został zdradzony i opuszczony przez uczniów, musimy przyjąć z pokorą, że sukces apostoła, to coś zgoła odmiennego, niż sukces w wymiarze ziemskim. Stąd też u niektórych zapewne zrodzi się pokusa, aby ograniczyć się do wypracowanego schematu posługi, tłumacząc sobie, że o resztę musi zadbać Pan Bóg, bo my i tak nie możemy zweryfikować skuteczności naszej posługi
Jednak dzisiejsze słowa apostoła wołają z całą mocą, aby właśnie nie ulec tego typom pokus. Oto mimo przeciwności i prześladowań, pomimo tego, że na tym świecie nie będziemy w stanie do końca wiedzieć, czy udało nam się „ocalić przynajmniej niektórych”, nasze zaangażowanie i posługa nie może ulec osłabieniu.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Pan wzywa nas do pójścia za Nim. Bez względu na czekające nas trudności i prześladowania. Stać się wszystkim dla wszystkich, poświęcić życie dla Imienia Chrystusowego, to droga powołania człowieka, na której doświadcza obecności Pana i mocy Najwyższego.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy staję się wszystkim dla wszystkich w służbie Ewangelii?