Liturgia na dzień 2018-03-18:

Pierwsze czytanie

Jr 31, 31-34

Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza

Pan mówi: «Oto nadchodzą dni, kiedy zawrę z domem Izraela i z domem Judy nowe przymierze. Nie takie jak przymierze, które zawarłem z ich przodkami, kiedy ująłem ich za rękę, by wyprowadzić z ziemi egipskiej. To moje przymierze złamali, mimo że byłem ich władcą, mówi Pan.

Lecz takie będzie przymierze, jakie zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi Pan: Umieszczę swe prawo w głębi ich jestestwa i wypiszę na ich sercach. Będę im Bogiem, oni zaś będą Mi ludem.

I nie będą się musieli wzajemnie pouczać, mówiąc jeden do drugiego: Poznajcie Pana! Wszyscy bowiem od najmniejszego do największego poznają Mnie, mówi Pan, ponieważ odpuszczę im występki, a o grzechach ich nie będę już wspominał».

Psalm responsoryjny

Ps 51 (50), 3-4. 12-13. 14-15 (R: por. 12a)

Stwórz, o mój Boże, we mnie serce czyste

Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej, *
w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość.
Obmyj mnie zupełnie z mojej winy *
i oczyść mnie z grzechu mojego.

Stwórz, o mój Boże, we mnie serce czyste

Stwórz, Boże, we mnie serce czyste *
i odnów we mnie moc ducha.
Nie odrzucaj mnie od swego oblicza *
i nie odbieraj mi świętego ducha swego.

Stwórz, o mój Boże, we mnie serce czyste

Przywróć mi radość Twojego zbawienia *
i wzmocnij mnie duchem ofiarnym.
Będę nieprawych nauczał dróg Twoich *
i wrócą do Ciebie grzesznicy.

Stwórz, o mój Boże, we mnie serce czyste

Drugie czytanie

Hbr 5, 7-9

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Bracia:

Chrystus z głośnym wołaniem i płaczem, za swych dni doczesnych, zanosił gorące prośby i błagania do Tego, który mógł Go wybawić od śmierci, i został wysłuchany dzięki swej uległości.

I chociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał. A gdy wszystko wykonał, stał się sprawcą zbawienia wiecznego dla wszystkich, którzy Go słuchają.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 12, 26a

Chwała Tobie, Słowo Boże

Kto chciałby Mi służyć, niech idzie za Mną,
a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa.

Chwała Tobie, Słowo Boże

Ewangelia

J 12, 20-33

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Wśród tych, którzy przybyli, aby oddać pokłon Bogu w czasie święta, byli też niektórzy Grecy. Oni więc przystąpili do Filipa, pochodzącego z Betsaidy Galilejskiej, i prosili go, mówiąc: «Panie, chcemy ujrzeć Jezusa». Filip poszedł i powiedział Andrzejowi. Z kolei Andrzej i Filip poszli i powiedzieli Jezusowi.

A Jezus dał im taką odpowiedź: «Nadeszła godzina, aby został otoczony chwałą Syn Człowieczy. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, zostanie samo jedno, ale jeśli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. Kto zaś chciałby Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec.

Teraz dusza moja doznała lęku i cóż mam powiedzieć? Ojcze, wybaw Mnie od tej godziny. Ależ właśnie dlatego przyszedłem na tę godzinę. Ojcze, wsław imię Twoje!»

Wtem rozległ się głos z nieba: «Już wsławiłem i jeszcze wsławię». Stojący tłum to usłyszał i mówił: «Zagrzmiało!» Inni mówili: «Anioł przemówił do Niego». Na to rzekł Jezus: «Głos ten rozległ się nie ze względu na Mnie, ale ze względu na was. Teraz odbywa się sąd nad tym światem. Teraz władca tego świata zostanie wyrzucony precz. A Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie».

To mówił, oznaczając, jaką śmiercią miał umrzeć.

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Nowe i wieczne przymierze

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Nowe i wieczne przymierze

Bóg zawierał z ludźmi wiele przymierzy. Pierwsze, po potopie zawarł z Noem, gdy na znak tego przymierza ukazał tęczę i złożył obietnicę, że od tej pory nie będzie już więcej karał ludzkości potopem. Kolejne z przymierzy to to zawarte z Abrahamem. Znakiem tego przymierza stało się obrzezanie. Abram zaś stał się ojcem wielu narodów, a jego potomstwo po dziś dzień liczne jest zgodnie z Bożą obietnicą niczym piasek na dnie morza i gwiazdy na niebie.
Kolejne przymierze, któremu do dziś deklarują wierność wyznawcy judaizmu, to przymierze z Mojżeszem zawarte na górze Synaj. To tam Bóg obiera sobie lud. Tam nadaje mu prawo, które ukonstytuuje tożsamość Izraelitów. To właśnie prawo aż do czasów Pana Jezusa świadczyło o wierności Bogu i kroczeniu Jego drogami. Zbawiciel przychodząc na świat powie, że żadna kreska, żadna jota nie zmieni się w Prawie, gdyż przyszedł Prawo wypełnić a nie znieść.
Wraz ze zbawieniem dokonanym na Golgocie wchodzimy w okres nowego i wiecznego przymierza. Żadne ofiary przebłagalne Starego Testamentu nie miały mocy otworzyć bram raju. Ludzie ofiarowali zwierzęta, płody roli mając nadzieję, że Bóg wejrzy na ich uniżenie. Prorocy nawoływali jednak, aby skrucha sięgała ludzkich serc, nie zaś tylko zewnętrznej postawy.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Dziś w piątą niedzielę Wielkiego Postu w naszych kościołach zasłaniane są krzyże. Odsłonimy je w Wielki Piątek, adorując drzewo, na którym zawisło Zbawienie świata. Trzeba nam dobrze wykorzystać ten czas, który pozostał do Triduum, aby na nowo odkryć wielkość daru wysłużonego nam na krzyżu, aby przemyśleć raz jeszcze naszą wierność Nowemu i Wiecznemu Przymierzu

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy jestem wierny przymierzu z Jezusem?