Liturgia na dzień 2018-03-29:

Pierwsze czytanie

Wj 12, 1-8. 11-14

[Czytania podczas Mszy św. Wieczerzy Pańskiej]

Czytanie z Księgi Wyjścia

Pan powiedział do Mojżesza i Aarona w ziemi egipskiej: «Miesiąc ten będzie dla was początkiem miesięcy, będzie pierwszym miesiącem roku! Powiedzcie całemu zgromadzeniu Izraela tak:

„Dziesiątego dnia tego miesiąca niech się każdy postara o baranka dla rodziny, o baranka dla domu. Jeśliby zaś rodzina była za mała do spożycia baranka, to niech się postara o niego razem ze swym sąsiadem, który mieszka najbliżej jego domu, aby była odpowiednia liczba osób. Liczyć je zaś będziecie dla spożycia baranka według tego, co każdy może spożyć. Baranek będzie bez skazy, samiec, jednoroczny; wziąć możecie jagnię albo koźlę. Będziecie go strzec aż do czternastego dnia tego miesiąca, a wtedy zabije go całe zgromadzenie Izraela o zmierzchu. I wezmą krew baranka, i pokropią nią odrzwia i progi domu, w którym będą go spożywać. I tej samej nocy spożyją mięso pieczone w ogniu, i chleby przaśne będą spożywali z gorzkimi ziołami.

Tak zaś spożywać go będziecie: biodra wasze będą przepasane, sandały na waszych nogach i laska w waszym ręku. Spożywać będziecie pośpiesznie, gdyż jest to Pascha na cześć Pana.

Tej nocy przejdę przez Egipt, zabiję wszystko pierworodne w ziemi egipskiej, od człowieka aż po bydło, i odbędę sąd nad wszystkimi bogami Egiptu – Ja, Pan. Krew posłuży wam do oznaczenia domów, w których będziecie przebywać. Gdy ujrzę krew, przejdę obok i nie będzie pośród was plagi niszczycielskiej, gdy będę karał ziemię egipską.

Dzień ten będzie dla was dniem pamiętnym i obchodzić go będziecie jako święto dla uczczenia Pana. Po wszystkie pokolenia – na zawsze w tym dniu będziecie obchodzić święto”».

[Czytania dla Mszy św. Krzyżma:
I czytanie: Iz 61, 1-3a. 6a. 8b-9
Psalm: Ps 89 (88), 21-22. 25 i 27 (R.: por. 2a)
II czytanie: Ap 1, 4b. 5-8
Aklamacja: Iz 61, 1
Ewangelia: Łk 4, 16-21]

Psalm responsoryjny

Ps 116B

Ps 116B (115), 12-13. 15 i 16bc. 17-18 (R.: por. 1 Kor 10, 16)

Kielich Przymierza to Krew Zbawiciela

Czym się Panu odpłacę *
za wszystko, co mi wyświadczył?
Podniosę kielich zbawienia *
i wezwę imienia Pana.

Kielich Przymierza to Krew Zbawiciela

Cenna jest w oczach Pana *
śmierć Jego wyznawców.
Jestem Twym sługą, synem Twojej służebnicy, *
Ty rozerwałeś moje kajdany.

Kielich Przymierza to Krew Zbawiciela

Tobie złożę ofiarę pochwalną *
i wezwę imienia Pana.
Wypełnię me śluby dla Pana *
przed całym Jego ludem.

Kielich Przymierza to Krew Zbawiciela

Drugie czytanie

1 Kor 11, 23-26

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Ja otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy, połamał i rzekł: «To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę!» Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: «Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę!»

Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb i pijecie kielich, śmierć Pana głosicie, aż przyjdzie.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 13, 34

Chwała Tobie, Królu wieków

Daję wam przykazanie nowe,
abyście się wzajemnie miłowali,
tak jak Ja was umiłowałem.

Chwała Tobie, Królu wieków

Ewangelia

J 13, 1-15

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Było to przed Świętem Paschy. Jezus, wiedząc, że nadeszła godzina Jego, by przeszedł z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował.

W czasie wieczerzy, gdy diabeł już nakłonił serce Judasza Iskarioty, syna Szymona, aby Go wydał, Jezus, wiedząc, że Ojciec oddał Mu wszystko w ręce oraz że od Boga wyszedł i do Boga idzie, wstał od wieczerzy i złożył szaty. A wziąwszy prześcieradło, nim się przepasał. Potem nalał wody do misy. I zaczął obmywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany.

Podszedł więc do Szymona Piotra, a on rzekł do Niego: «Panie, Ty chcesz mi umyć nogi?» Jezus mu odpowiedział: «Tego, co Ja czynię, ty teraz nie rozumiesz, ale poznasz to później». Rzekł do Niego Piotr: «Nie, nigdy mi nie będziesz nóg umywał».

Odpowiedział mu Jezus: «Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał udziału ze Mną». Rzekł do Niego Szymon Piotr: «Panie, nie tylko nogi moje, ale i ręce, i głowę!»

Powiedział do niego Jezus: «Wykąpany potrzebuje tylko nogi sobie umyć, bo cały jest czysty. I wy jesteście czyści, ale nie wszyscy». Wiedział bowiem, kto Go wyda, dlatego powiedział: «Nie wszyscy jesteście czyści».

A kiedy im umył nogi, przywdział szaty i znów zajął miejsce przy stole, rzekł do nich: «Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? Wy Mnie nazywacie „Nauczycielem” i „Panem”, i dobrze mówicie, bo nim jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wy powinniście sobie nawzajem umywać nogi. Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem».

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Kapłaństwo i Eucharystia

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Kapłaństwo i Eucharystia

Wielki Czwartek to dzień, kiedy wspominamy ustanowienie tych dwóch tak niezmiernie ważnych sakramentów. Tajemnica Ostatniej Wieczerzy to przede wszystkim tajemnica przeogromnej miłości Boga do człowieka. Chrystus Pan w obliczu dokonanego dzieła, kiedy wiedział, że za wszystko, co ofiarował nam ludziom, zostanie w najbardziej haniebnym procesie w dziejach ludzkości skazany na ukrzyżowanie, zostawił nam dowód swojej miłości. Zostawił nam tak naprawdę Siebie, abyśmy, zawsze, gdy doświadczymy Jego miłosierdzia, mogli zaprosić Go do swojego serca. Właśnie Eucharystia jest sakramentem, w którym Pan Jezus przychodzi do naszych serc. Ten, Którego odrzuciliśmy poprzez grzech nie gardzi naszą duszą, ale korzysta z zaproszenia skruszonych grzeszników, którzy pierwej zostali mocą Jego męki oczyszczeni z nieprawości.
Kapłaństwo zaś jest sakramentem w służbie wspólnoty. Ten, Którego tak haniebnie skazaliśmy na śmierć, po raz kolejny wydaje się w nasze ręce. Pozwala, abyśmy dzięki mszy świętej mogli wszyscy zasiąść z Nim w Wieczerniku i stanąć pod krzyżem. Aby Jego ofiara obmyła także nasze grzechy. By Jego krew stała się zapłatą także za nasze wyzwolenie z niewoli grzechu i śmierci.
Wielki Czwartek z racji ustanowienia tych dwóch sakramentów nazywany jest dniem kapłańskim. W naszej polskiej rzeczywistości nie brakuje komentarzy pod adresem kapłanów. Zarówno tych komentarzy wypowiadanych bezwiednie w codziennych rozmowach, jak i publikowanych bez żadnej refleksji w Internecie, stanowiących ulubione pole hejtu dla ludzi, którzy sami próbują tuszować własne grzechy i usprawiedliwiać własną oziębłość w wierze.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Kapłan, oprócz tego że został ustanowiony po to, aby nauczać i sprawować sakramenty święte, został powołany także, aby modlić się za powierzony sobie lud. Jednak kapłan z ludu wzięty i dla ludu postawiony też potrzebuje modlitwy ludu, któremu służy. Stając przed Chrystusem stajemy na sprawowanie Najświętszej Ofiary z jednej strony kapłan, z drugiej świeccy. Jednak wszyscy potrzebujemy owoców Drzewa Krzyża, bo przecież na nim zawisło Zbawienie Świata.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy modlę się za kapłanów?