kwietnia

niedziela

II niedziela wielkanocna (Niedziela Miłosierdzia Bożego)

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Dz 4, 32-35

Psalm responsoryjny:

Ps 118 (117), 2-4. 16-18. 22-24 (R.: por. 1c)

Drugie czytanie:

1 J 5, 1-6

Werset przed Ewangelią:

J 20, 29

Ewangelia:

J 20, 19-31

Patroni:

św. Agabus,
św. Herodion, Asyncritus i Phlegon,
św. Dionizy z Koryntu,
św. Tymoteusz, Diogenes, Makary i Maksym ,
św. Dionizy,
św. Amantiusz,
bł. Klemens z Auximo,
bł. Julian od św. Augustyna,
św. Julia Billiart,
bł. Dominik od Najśw. Sakramentu Iturrate

Liturgia na dzień 2018-04-08:

Pierwsze czytanie

Dz 4, 32-35

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich, którzy uwierzyli. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne. Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa, a wielka łaska spoczywała na wszystkich.

Nikt z nich nie cierpiał niedostatku, bo właściciele pól albo domów sprzedawali je i przynosili pieniądze uzyskane ze sprzedaży, i składali je u stóp apostołów. Każdemu też rozdzielano według potrzeby.

Psalm responsoryjny

Ps 118 (117), 2-4. 16-18. 22-24 (R.: por. 1c)

Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny
Albo: Alleluja

Niech dom Izraela głosi: «Jego łaska na wieki». *
Niech dom Aarona głosi: «Jego łaska na wieki».
Niech wyznawcy Pana głoszą: *
«Jego łaska na wieki».

Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny
Albo: Alleluja

Prawica Pana wzniesiona wysoko, *
prawica Pańska moc okazała.
Nie umrę, ale żyć będę i głosić dzieła Pana. *
Ciężko mnie Pan ukarał, ale na śmierć nie wydał.

Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny
Albo: Alleluja

Kamień odrzucony przez budujących †
stał się kamieniem węgielnym. *
Stało się to przez Pana i cudem jest w naszych oczach.
Oto dzień, który Pan uczynił, *
radujmy się nim i weselmy.

Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny
Albo: Alleluja

Drugie czytanie

1 J 5, 1-6

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Najmilsi:

Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Mesjaszem, z Boga się narodził; i każdy miłujący Tego, który dał życie, miłuje również tego, kto życie od Niego otrzymał. Po tym poznajemy, że miłujemy dzieci Boże, gdy miłujemy Boga i wypełniamy Jego przykazania, albowiem miłość względem Boga polega na spełnianiu Jego przykazań, a przykazania Jego nie są ciężkie. Wszystko bowiem, co z Boga zrodzone, zwycięża świat; tym właśnie zwycięstwem, które zwyciężyło świat, jest nasza wiara.

A któż zwycięża świat, jeśli nie ten, kto wierzy, że Jezus jest Synem Bożym?

Jezus Chrystus jest Tym, który przyszedł przez wodę i krew, i Ducha, nie tylko w wodzie, lecz w wodzie i we krwi. Duch daje świadectwo, bo Duch jest prawdą.

[Można odmawiać sekwencję: Niech w święto radosne Paschalnej Ofiary]

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 20, 29

Alleluja, alleluja, alleluja

Uwierzyłeś, Tomaszu, bo Mnie ujrzałeś;
błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 20, 19-31

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.

A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».

Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!»

Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę».

A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!» Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym».

Tomasz w odpowiedzi rzekł do Niego: «Pan mój i Bóg mój!»

Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli».

I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Miłosierdzie

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Miłosierdzie

Druga niedziela Wielkanocna, obchodzona jako niedziela Miłosierdzia wprowadza nas w tajemnice odwiecznej miłości Boga, którą nazywamy też miłością miłosierną. Bóg obdarowując nas ponad miarę czyni to mimo naszych grzechów i niewdzięczności. Kiedy po stworzeniu człowiek odwrócił się od Boga, pomimo nieustannych gestów ze strony Stwórcy, mimo wielu dowodów Jego miłości, mimo wielu przymierzy zawieranych przez Pana Świata, Bóg postanowił mimo to dokonać dzieła zbawienia. Posłał na świat Swojego Syna, wiedząc, jak bardzo w bestialski sposób ludzie Go potraktują. Aby ratować nieszczęsnego człowieka Bóg posłał Swego Syna Jednorodzonego. Na tę przeogromną miłość człowiek znów odpowiedział niewdzięcznością.
Można więc z całą pewnością powiedzieć, że w żaden, nawet najmniejszy sposób nie zasłużyliśmy na miłość ze strony Boga. Wszelkie dobro zatem, jakie od Niego otrzymujemy jest łaską i miłosierdziem. Jest litością i zmiłowaniem, gdyż męka Jezusa, jaką poniósł za nasze grzechy należała się nam jako kara za zło i niewdzięczność. Okup zapłacony przez Boga jest więc największym miłosierdziem, jakie mogliśmy otrzymać z nieba.
Bóg jednak nie zbawia nas wbrew naszej wolności. Dzieło zbawienia jakie się dokonało, musi być w sposób wolny i nieprzymuszony przyjęte przez każdego człowieka. I to nie tylko teoretycznie. Potrzeba, abyśmy wypełnili Jezusowe wezwanie do tego, aby być miłosiernym, jak miłosierny jest Ojciec nasz w niebie.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Pierwsi chrześcijanie odebrali to wezwanie jako zachętę do wspólnego oczekiwania na przyjście Pana. Owa pierwotna wspólnota dóbr, jaka istniała w pierwszym Kościele możliwa była jedynie przy założeniu, że Pan wkrótce powróci. Dziś, gdy zdajemy sobie lepiej sprawę z tego, że dzień jeden u Boga jest jak naszych tysiące, wezwani jesteśmy wciąż do praktykowania miłosierdzia, ale pamiętając o elementarnych zasadach sprawiedliwości. Kto nie chce pracować, niech też nie je, napisze Apostoł. Stąd pamiętając o miłosierdziu i miłości wzajemnej nie możemy zapominać o sprawiedliwości.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy jestem miłosierny?