26
sierpnia
niedziela
Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
Prz 8, 22-35
Psalm responsoryjny:
Ps 48, 2-3ab. 9. 10-11. 13-15 (R.: Jdt 15, 9d)
Drugie czytanie:
Ga 4, 4-7
Werset przed Ewangelią:
Łk 1, 28
Ewangelia:
J 2, 1-11

Patroni:

Liturgia na dzień 2018-08-26:

Pierwsze czytanie

Prz 8, 22-35
Czytanie z Księgi Przysłów

Tak mówi Mądrość Boża:

«Pan mnie zrodził jako początek swej mocy, przed dziełami swymi, od pradawna. Od wieków zostałam ustanowiona, od początku, przed pradziejami ziemi.

Przed oceanem zostałam zrodzona, przed źródłami pełnymi wód; zanim góry zostały założone, przed pagórkami zostałam zrodzona. Nim glebę i pola uczynił, przed pierwszymi skibami roli.

Gdy niebo umacniał, z Nim byłam, gdy kreślił sklepienie nad bezmiarem wód; gdy w górze utwierdzał obłoki, gdy źródła wielkiej Otchłani umacniał, gdy morzu stawiał granice, by wody z brzegów nie wystąpiły; gdy ustalił fundamenty ziemi. I byłam przy Nim mistrzynią, rozkoszą Jego dzień po dniu, cały czas igrając przed Nim. Igrając na okręgu ziemi, radowałam się przy synach ludzkich.

Więc teraz, synowie, słuchajcie mnie, błogosławieni ci, co dróg moich strzegą. Słuchajcie przestrogi i bądźcie mądrzy, a jej nie odrzucajcie. Błogosławiony jest człowiek, który mnie słucha, który co dzień u drzwi moich czeka, czuwając u progu mej bramy. Bo kto mnie znajdzie, znajdzie życie i osiągnie upodobanie Pana».

[I czytanie do wyboru: Iz 2, 2-5]

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Stanie się na końcu czasów, że góra świątyni Pańskiej będzie mocno na szczycie gór i wystrzeli ponad pagórki.

Wszystkie narody do niej popłyną, mnogie ludy pójdą i rzekną: «Chodźcie, wstąpmy na górę Pańską, do świątyni Boga Jakuba! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami. Bo Prawo pochodzi z Syjonu i słowo Pańskie – z Jeruzalem».

On będzie rozjemcą pomiędzy ludami i sędzią dla licznych narodów. Wtedy swe miecze przekują na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciw narodowi nie podniesie miecza, nie będą się więcej zaprawiać do wojny.

Chodźcie, domu Jakuba, postępujmy w światłości Pańskiej!

Psalm responsoryjny

Ps 48, 2-3ab. 9. 10-11. 13-15 (R.: Jdt 15, 9d)
Tyś wielką chlubą naszego narodu

Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały *
w mieście naszego Boga.
Święta Jego góra, wspaniałe wzniesienie, *
radością jest całej ziemi.

Tyś wielką chlubą naszego narodu

Cośmy słyszeli, to zobaczyliśmy *
w mieście Pana Zastępów,
w mieście naszego Boga; *
Bóg je umacnia na wieki.

Tyś wielką chlubą naszego narodu

Rozważamy, Boże, Twoją łaskawość *
we wnętrzu Twojej świątyni.
Jak imię Twe, Boże, tak i chwała Twoja †
sięga po krańce ziemi. *
Prawica Twoja pełna jest sprawiedliwości.

Tyś wielką chlubą naszego narodu

Obejdźcie dokoła Syjon, *
policzcie jego wieże.
By powiedzieć przyszłym pokoleniom, *
że Bóg jest naszym Bogiem na wieki.

Tyś wielką chlubą naszego narodu

Drugie czytanie

Ga 4, 4-7
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów

Bracia:

Gdy nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z Niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, byśmy mogli otrzymać przybrane synostwo.

Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg zesłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: «Abba, Ojcze!» A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem, to i dziedzicem z woli Bożej.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 1, 28
Alleluja, alleluja, alleluja

Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą,
błogosławiona jesteś między niewiastami

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 2, 1-11
Słowa Ewangelii według świętego Jana

W Kanie Galilejskiej odbywało się wesele i była tam Matka Jezusa. Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów.

A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa mówi do Niego: „Nie mają już wina”. Jezus Jej odpowiedział: „Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Jeszcze nie nadeszła moja godzina”. Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”.

Stało zaś tam sześć stągwi kamiennych przeznaczonych do żydowskich oczyszczeń, z których każda mogła pomieścić dwie lub trzy miary. Rzekł do nich Jezus: „Napełnijcie stągwie wodą”. I napełnili je aż po brzegi. Potem do nich powiedział: „Zaczerpnijcie teraz i zanieście staroście weselnemu”. Ci zaś zanieśli.

A gdy starosta weselny skosztował wody, która stała się winem, i nie wiedział, skąd ono pochodzi, ale słudzy, którzy czerpali wodę, wiedzieli, przywołał pana młodego i powiedział do niego: „Każdy człowiek stawia najpierw dobre wino, a gdy się napiją, wówczas gorsze. Ty zachowałeś dobre wino aż do tej pory”.

Taki to początek znaków uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej. Objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Częstochowska Pani

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Częstochowska Pani

Zdarza się, że ludzie nagłaśniają i uważają za największe cuda, które w sposób widzialny dokonują się w różnych sanktuariach Europy i świata. Pielgrzymują, aby uprosić konkretne łaski w postaci uzdrowienia lub innych namacalnych znaków. Jednak jakże często największe cuda, jakie dokonują się nie tylko w sanktuariach tak licznie odwiedzanych przez pielgrzymów, ale niekiedy w zaciszu konfesjonałów parafialnych kościołów, to cuda nawrócenia. Bóg czeka na nas przez całe nasze życie, aby doprowadzić nas do siebie. Daje nam niezliczone szanse, aby tylko odnaleźć prawdziwą drogę, która doprowadzi nas do całej prawdy o Bogu, człowieku i świecie.
Jasna Góra jest szczególnym miejscem na mapie naszych pielgrzymek. To właśnie tam, do Tronu Pani Jasnogórskiej pielgrzymują liczne zastępy ludzi, aby uczcić jej święto, by w ciągu rekolekcji w drodze wsłuchiwać się w głos katechez, aby właśnie w drodze do Matki usłyszeć lepiej, jak wzywa nas podobnie jak sługi w Kanie Galilejskiej, aby uczynić wszystko, cokolwiek powie nam Jezus.
Jasnogórska Pani jest dla nas wielkim darem od Boga. Św. Jan Paweł II powiedział kiedyś, że tam zawsze czuliśmy się wolni. Oto przecież Najświętsza Panienka uprasza nam dar dobrego rozumienia wolności. Uczy nas zawierzenia Bogu i nieustępowania nawet w obliczu przeważającej siły wroga. Ona dodaje nam sił i przypomina, że Bóg zawsze współdziała we wszystkim dla ich dobra z tymi, którzy Go miłują, tak jak współdziałał z nią, w dziele zbawienia świata.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Miesiąc sierpień i maryjne uroczystości tego czasu uświadamiają nam, że mamy w Maryi potężną orędowniczkę, która oprowadzi nas do Swego Syna. Ona wyprasza nam niezliczone łaski i uczy, jak dobrze odpowiadać ma Boże wezwanie do pójścia drogą Prawdy, Dobra Piękna i Miłości. Maryja jest naszą przewodniczką na szlaku ziemskiej pielgrzymki do Domu Ojca, bo to przecież ona pierwsza bezbłędnie przeszła tę drogę, która doprowadziła ją do nieba.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy Maryja jest moją przewodniczką do nieba