2
września
niedziela
XXII Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
Pwt 4, 1-2. 6-8
Psalm responsoryjny:
Ps 15 (14), 1b-2. 3 i 4b. 4c-5 (R.: por. 1b)
Drugie czytanie:
Jk 1, 17-18. 21b-22. 27)
Werset przed Ewangelią:
Jk 1, 18
Ewangelia:
Mk 7, 1-8a. 14-15. 21-23

Patroni:

  • św. Zenon,
  • św. Teodota, Ewodiusz, Hermogenes i Kalikst ,
  • św. Habib,
  • św. Antonin,
  • św. Prosper,
  • św. Justus,
  • św. Nonnosus,
  • św. Syagrius,
  • św. Agrykola,
  • św. Elpidiusz Picenus (z Marchii),
  • św. Albert i Wit,
  • bł. Brochardus,
  • bł. Ingrid,
  • bł. Jan Maria du Lau d'Allemans, Franciszek Józef de la Rochefoucauld, Piotr Ludwik de la Rochefoucauld i CXIII towarz. ,
  • bł. Piotr Jakub Maria Vitalis i XX towarz.

Liturgia na dzień 2018-09-02:

Pierwsze czytanie

Pwt 4, 1-2. 6-8
Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa

Mojżesz powiedział do ludu:

«A teraz, Izraelu, słuchaj praw i nakazów, które uczę was wypełniać, abyście żyli i doszli do posiadania ziemi, którą wam daje Pan, Bóg waszych ojców. Nic nie dodacie do tego, co ja wam nakazuję, i nic z tego nie odejmiecie, zachowując nakazy Pana, Boga waszego, które na was nakładam.

Strzeżcie ich i wypełniajcie je, bo one są waszą mądrością i umiejętnością w oczach narodów, które usłyszawszy o tych prawach, powiedzą: „Z pewnością ten wielki naród to lud mądry i rozumny”. Bo któryż wielki naród ma bogów tak bliskich, jak Pan, Bóg nasz, ilekroć Go wzywamy? Któryż wielki naród ma prawa i nakazy tak sprawiedliwe, jak całe to Prawo, które ja wam dziś daję?»

Psalm responsoryjny

Ps 15 (14), 1b-2. 3 i 4b. 4c-5 (R.: por. 1b)
Prawy zamieszka w domu Twoim, Panie

Kto będzie przebywał w Twym przybytku, Panie, *
kto zamieszka na Twej górze świętej?
Ten, kto postępuje nienagannie, działa sprawiedliwie *
i mówi prawdę w swym sercu.

Prawy zamieszka w domu Twoim, Panie

Kto swym językiem oszczerstw nie głosi, *
kto nie czyni bliźniemu nic złego
i nie ubliża swoim sąsiadom, *
ale szanuje tego, który oddaje cześć Bogu.

Prawy zamieszka w domu Twoim, Panie

Kto dotrzyma przysięgi niekorzystnej dla siebie, *
kto nie daje swych pieniędzy na lichwę
i nie da się przekupić przeciw niewinnemu. *
Kto tak postępuje, nigdy się nie zachwieje.

Prawy zamieszka w domu Twoim, Panie

Drugie czytanie

Jk 1, 17-18. 21b-22. 27)
Czytanie z Listu Świętego Jakuba Apostoła

Bracia moi umiłowani:

Każde dobro, jakie otrzymujemy, i wszelki dar doskonały zstępują z góry, od Ojca świateł, u którego nie ma przemiany ani cienia zmienności. Ze swej woli zrodził nas przez słowo prawdy, byśmy byli jakby pierwocinami Jego stworzeń.

Przyjmijcie w duchu łagodności zaszczepione w was słowo, które ma moc zbawić dusze wasze.

Wprowadzajcie zaś słowo w czyn, a nie bądźcie tylko słuchaczami oszukującymi samych siebie.

Religijność czysta i bez skazy wobec Boga i Ojca jest taka: opiekować się sierotami i wdowami w ich utrapieniach i zachować siebie samego nieskażonym wpływami świata.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Jk 1, 18
Alleluja, alleluja, alleluja

Ze swej woli zrodził nas Ojciec przez słowo prawdy,
byśmy byli jakby pierwocinami Jego stworzeń.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 7, 1-8a. 14-15. 21-23
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

U Jezusa zebrali się faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy. I zauważyli, że niektórzy z Jego uczniów brali posiłek nieczystymi, to znaczy nieobmytymi rękami. Faryzeusze bowiem, i w ogóle Żydzi, trzymając się tradycji starszych, nie jedzą, jeśli sobie rąk nie obmyją, rozluźniając pięść. I gdy wrócą z rynku, nie jedzą, dopóki się nie obmyją. Jest jeszcze wiele innych zwyczajów, które przejęli i których przestrzegają, jak obmywanie kubków, dzbanków, naczyń miedzianych.

Zapytali Go więc faryzeusze i uczeni w Piśmie: «Dlaczego Twoi uczniowie nie postępują według tradycji starszych, lecz jedzą nieczystymi rękami?»

Odpowiedział im: «Słusznie prorok Izajasz powiedział o was, obłudnikach, jak jest napisane: „Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie. Ale czci Mnie na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi”. Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji».

Potem przywołał znowu tłum do siebie i rzekł do niego: «Słuchajcie Mnie, wszyscy, i zrozumcie! Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby uczynić go nieczystym; lecz to, co wychodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym. Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Całe to zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Prawdziwa nieczystość

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Prawdziwa nieczystość

To zadziwiające, jak ludzie potrafią dbać o czystość tego co zewnętrzne, pomijając niejednokrotnie zupełnie swoje wnętrze. W dzisiejszej perykopie Ewangelii waśnie ten temat zdaje się przykuwać naszą uwagę. Niestety także w tym wypadku istnieje pokusa, aby zatrzymać się nad standardowym potępieniem postępowania faryzeuszów, przyjęciem bez głębszej refleksji właśnie owej zasady o której mówi Zbawiciel i uznaniem, że my przecież nie mamy sobie nic do zarzucenia. Tymczasem warto zatrzymać się choć na chwilę tej dzisiejszej niedzieli, spróbować raz jeszcze spojrzeć na ukazaną w Ewangelii sytuację i zadali sobie pytanie, co tak naprawdę Pan Jezus potępiał w postępowaniu faryzeuszów.
Z całą pewnością nie była to nauka i zasady, jakie głosili. Wszak Zbawiciel powiedział, aby czynić wszystko, czego nauczają, ale nie naśladować ich uczynków. Tymi uczynkami były z całą pewnością powierzchowność ich postępowania, niezgodność tego, co głosili z ich własnym życiem, przedkładanie własnej interpretacji Prawa Bożego nad zamysł Boży, który legł u podstaw podyktowanych przez Boga Dziesięciu Słów oraz ich treść. Jezus nie przedstawia tej warstwy społecznej, jako degeneratów pozbawionych zasad. Piętnuje ich postępowanie właśnie dlatego, że wypaczyli zasady ustanowione przez Pana Nieba i Ziemi i sami nie chcieli ich wypełniać lub pełnili je na pokaz.
Nie przeszkadzało im to, że ich życie nie wiązało się z przykładnym wypełnianiem Prawa Bożego, nie widzieli nic złego w naciąganiu Bożych przykazań do swojego życia, nie potrafili zrozumieć Ewangelii głoszonej przez Zbawiciela, choć mieli wszelkie dane ku temu, aby pierwsi mogli zrozumieć, że czas się wypełnił.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Warto więc pomyśleć i zadumać się nad naszym postępowaniem. Czy nie zmieniamy zasad podanych przez Boga i czy nie naciągamy Bożego Prawa, aby pasowało do naszego życia? Ile w naszym codziennym życiu jest pokazówki, ile zaś szczerej i prawdziwej wiary oraz miłości Boga i bliźniego? Jakie grzechy straciły znaczenie w naszym życiu, a jakie uznaliśmy za jedyny wyznacznik naszego trwania w nauce Ewangelii?

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Jak wypełniam Boże Prawo w moim życiu?