24
lutego
niedziela
VII Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
1 Sm 26, 2. 7-9. 12-13. 22-23
Psalm responsoryjny:
Ps 103
Drugie czytanie:
1 Kor 15, 45-49
Werset przed Ewangelią:
J 13, 34
Ewangelia:
Łk 6, 27-38

Patroni:

Liturgia na dzień 2019-02-24:

Pierwsze czytanie

1 Sm 26, 2. 7-9. 12-13. 22-23
Czytanie z Pierwszej Księgi Samuela

Saul wyruszył ku pustyni Zif, a wraz z nim trzy tysiące doborowych Izraelitów, aby wpaść na trop Dawida na pustyni Zif.

Dawid wraz z Abiszajem zakradli się w nocy do obozu; Saul właśnie spał w środku obozowiska, a jego dzida była wbita w ziemię obok głowy. Abner i ludzie leżeli uśpieni dokoła niego. Rzekł więc Abiszaj do Dawida: «Dziś Bóg oddaje wroga twojego w twe ręce. Teraz pozwól, że przybiję go dzidą do ziemi, jednym pchnięciem, drugiego nie będzie trzeba». Dawid odparł Abiszajowi: «Nie zabijaj go! Któż bowiem podniósłby rękę na pomazańca Pańskiego, a nie poniósł kary?»

Wziął więc Dawid dzidę i bukłak na wodę od wezgłowia Saula i poszli sobie. Nikt ich nie spostrzegł, nikt o nich nie wiedział, nikt się nie obudził. Wszyscy spali, gdyż Pan zesłał na nich twardy sen.

Dawid oddalił się na przeciwległą stronę i stanął na wierzchołku góry w oddali, a dzieliła go od nich spora odległość.

Wtedy Dawid zawołał do Saula: «Oto dzida królewska, niech przyjdzie który z pachołków i weźmie ją. Pan nagradza człowieka za sprawiedliwość i wierność: Pan dał mi ciebie w ręce, lecz ja nie podniosłem ich przeciw pomazańcowi Pańskiemu».

Psalm responsoryjny

Ps 103
Ps 103 (102), 1b-2. 3-4. 8 i 10. 12-13 (R.: por. 8a)
Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

Błogosław, duszo moja, Pana, *
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana *
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

On odpuszcza wszystkie twoje winy *
i leczy wszystkie choroby.
On twoje życie ratuje od zguby, *
obdarza cię łaską i zmiłowaniem.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

Miłosierny jest Pan i łaskawy, *
nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy.
Nie postępuje z nami według naszych grzechów *
ani według win naszych nam nie odpłaca.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

Jak odległy jest wschód od zachodu, *
tak daleko odsuwa od nas nasze winy.
Jak ojciec lituje się nad dziećmi, *
tak Pan się lituje nad tymi, którzy cześć Mu oddają.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

Drugie czytanie

1 Kor 15, 45-49
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Stał się pierwszy człowiek, Adam, duszą żyjącą, a ostatni Adam duchem ożywiającym. Nie było jednak wpierw tego, co duchowe, ale to, co ziemskie; duchowe było potem. Pierwszy człowiek z ziemi – ziemski, Drugi Człowiek – z nieba. Jaki ów ziemski, tacy i ziemscy; jaki Ten niebieski, tacy i niebiescy.

A jak nosiliśmy obraz ziemskiego człowieka, tak też nosić będziemy obraz Człowieka niebieskiego.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 13, 34

Alleluja, alleluja, alleluja

Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali,
tak jak Ja was umiłowałem.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 6, 27-38
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Powiadam wam, którzy słuchacie: Miłujcie waszych nieprzyjaciół; dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą; błogosławcie tym, którzy was przeklinają, i módlcie się za tych, którzy was oczerniają. Jeśli cię kto uderzy w policzek, nadstaw mu i drugi. Jeśli zabiera ci płaszcz, nie broń mu i szaty. Dawaj każdemu, kto cię prosi, a nie dopominaj się zwrotu od tego, który bierze twoje. Jak chcecie, żeby ludzie wam czynili, podobnie wy im czyńcie.

Jeśli bowiem miłujecie tych tylko, którzy was miłują, jakaż za to należy się wam wdzięczność? Przecież i grzesznicy okazują miłość tym, którzy ich miłują. I jeśli dobrze czynicie tym tylko, którzy wam dobrze czynią, jaka za to należy się wam wdzięczność? I grzesznicy to samo czynią. Jeśli pożyczek udzielacie tym, od których spodziewacie się zwrotu, jakaż za to należy się wam wdzięczność? I grzesznicy pożyczają grzesznikom, żeby tyleż samo otrzymać.

Wy natomiast miłujcie waszych nieprzyjaciół, czyńcie dobrze i pożyczajcie, niczego się za to nie spodziewając. A wasza nagroda będzie wielka i będziecie synami Najwyższego; ponieważ On jest dobry dla niewdzięcznych i złych. Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny. Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone. Dawajcie, a będzie wam dane; miarę dobrą, ubitą, utrzęsioną i wypełnioną ponad brzegi wsypią w zanadrza wasze. Odmierzą wam bowiem taką miarą, jaką wy mierzycie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Miłość nieprzyjaciół

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Miłość nieprzyjaciół

Dzisiejsza liturgia słowa koncentruje naszą uwagę na jednym z najważniejszych i na pewno na najtrudniejszym z przykazań. O ile przykazanie miłości Boga jest czymś oczywistym, przykazaniem, które jest logiczną odpowiedzią człowieka na obdarowanie ze strony Boga, o tyle przykazanie miłości bliźniego jest już o wiele trudniejsze. Zwłaszcza, jeśli dostrzeżemy prawdziwy zakres owego poleniła, jakie daje nam Bóg. O ile bowiem miłość bliźniego jest wpisana w serce człowieka, o tyle miłość nieprzyjaciół wydaje się czymś niezupełnie logicznym. Przynajmniej z ludzkiego punktu widzenia.
Kiedy jednak spojrzymy na świat przez pryzmat Bożego Miłosierdzia, zobaczymy, że Jezus nie wymaga od nas niczego innego, jak naśladowania Jego miłości. On wszakże umiłował nas i umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze nieprzyjaciółmi Boga, grzesznikami, którzy zasługiwali na najsurowszą karę. Tymczasem Zbawiciel tę karę wziął na swe ramiona i poniósł krzyż na Golgotę. Tam zaś, umęczony i upokorzony przez swych oprawców, opuszczony przez uczniów modlił się za tych, „którzy nie wiedzą, co czynią”.
O ile miłosierdzie Boga jest integralną częścią Dobrej Nowiny i wybrzmiewa w całej swej pełni w Nowym Testamencie, to przykład króla Dawida pokazuje, że moc miłosierdzia może dokonywać cudów w każdej epoce i przeróżnych okolicznościach. Miłosierdzie bowiem nie jest przykazaniem nielogicznym, jak mogłoby się wydawać. Miłosierdzie kruszy ludzkie serca i pokazuje najprawdziwsze oblicze Boże odciśnięte w człowieku.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Jezus powiada, bądźcie miłosierni, jak miłosierny jest Ojciec Wasz Niebieski. Jesteśmy wezwani do tego, aby być naśladowcami Boga, aby odkrywać w sobie nie tylko to, co na wskroś ludzkie, ale także, a może przede wszystkim to, co na wskroś Boskie, co zostało w naszej duszy odciśnięte w stwórczym akcie Boga i oczyszczone od niedoskonałości poprzez obmycie drogocenną krwią Chrystusa.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy jestem miłosierny?