maja

niedziela

6. wielkanocny

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

Dz 15, 1-2. 22-29

Psalm responsoryjny:

Ps 67

Drugie czytanie:

Ap 21, 10-14. 22-23

Werset przed Ewangelią:

J 14, 23

Ewangelia:

J 14, 23-29

Patroni:

św. Filip Neri,
św. Eleuteriusz Pp,
św. Symetriusz,
św. Felicissima,
św. Pryskus,
św. Dezyderiusz,
św. Berengariusz,
św. Lambert,
bł. Franciszek Patrizi,
św. Andrzej Franchi,
św. Maria Anna od Jezusa de Paredes,
św. Andrzej Kaggwa,
św. Poncjan Ngondwe

Liturgia na dzień 2019-05-26:

Pierwsze czytanie

Dz 15, 1-2. 22-29

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Niektórzy przybysze z Judei nauczali braci: «Jeżeli się nie poddacie obrzezaniu według zwyczaju Mojżeszowego, nie możecie być zbawieni».

Kiedy doszło do niemałych sporów i roztrząsań między nimi a Pawłem i Barnabą, postanowiono, że Paweł i Barnaba, i jeszcze kilku spośród nich udadzą się w sprawie tego sporu do Jeruzalem, do apostołów i starszych.

Wtedy apostołowie i starsi wraz z całym Kościołem postanowili wybrać ludzi przodujących wśród braci: Judę, zwanego Barsabą, i Sylasa i wysłać do Antiochii razem z Barnabą i Pawłem. Posłali przez nich pismo tej treści:

«Apostołowie i starsi bracia przesyłają pozdrowienie braciom pogańskiego pochodzenia w Antiochii, w Syrii i w Cylicji. Ponieważ dowiedzieliśmy się, że niektórzy bez naszego upoważnienia wyszli od nas i zaniepokoili was naukami, siejąc zamęt w waszych duszach, postanowiliśmy jednomyślnie wybrać mężów i wysłać razem z naszymi drogimi: Barnabą i Pawłem, którzy dla imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa, poświęcili swe życie. Wysyłamy więc Judę i Sylasa, którzy oznajmią wam ustnie to samo.

Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my, nie nakładać na was żadnego ciężaru oprócz tego, co konieczne. Powstrzymajcie się od ofiar składanych bożkom, od krwi, od tego, co uduszone, i od nierządu. Dobrze uczynicie, jeżeli powstrzymacie się od tego. Bywajcie zdrowi!»

Psalm responsoryjny

Ps 67

Ps 67 (66), 2-3. 5 i 8 (R.: por. 4a)

Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże.
lub Alleluja.

Niech Bóg się zmiłuje nad nami i nam błogosławi, *
niech nam ukaże pogodne oblicze.
Aby na ziemi znano Jego drogę, *
Jego zbawienie wśród wszystkich narodów.

Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże.
lub Alleluja.

Niech się narody cieszą i weselą, †
że rządzisz ludami sprawiedliwie *
i kierujesz narodami na ziemi.
Niech nam Bóg błogosławi. *
niech się Go boją wszystkie krańce ziemi.

Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże.
lub Alleluja.

Drugie czytanie

Ap 21, 10-14. 22-23

Czytanie z Apokalipsy świętego Jana Apostoła

Uniósł mnie anioł w zachwyceniu na górę wielką i wyniosłą, i ukazał mi Miasto Święte – Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, mające chwałę Boga. Źródło jego światła podobne do kamienia drogocennego, jakby do jaspisu o przejrzystości kryształu: Miało ono mur wielki i wysoki, miało dwanaście bram, a na bramach – dwunastu aniołów i wypisane imiona, które są imionami dwunastu szczepów synów Izraela. Od wschodu trzy bramy i od północy trzy bramy, i od południa trzy bramy, i od zachodu trzy bramy. A mur Miasta ma dwanaście warstw fundamentu, a na nich dwanaście imion dwunastu Apostołów Baranka.

A świątyni w nim nie dojrzałem: bo jego świątynią jest Pan Bóg wszechmogący oraz Baranek. I Miastu nie trzeba słońca ni księżyca, by mu świeciły, bo chwała Boga je oświetliła, a jego lampą – Baranek.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 14, 23

Alleluja, alleluja, alleluja

Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,
a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 14, 23-29

Słowa Ewangelii według świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego, i mieszkanie u niego uczynimy. Kto nie miłuje Mnie, ten nie zachowuje słów moich. A nauka, którą słyszycie, nie jest moja, ale Tego, który Mnie posłał, Ojca.

To wam powiedziałem, przebywając wśród was. A Paraklet, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem.

Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze ani się nie lęka. Słyszeliście, że wam powiedziałem: Odchodzę i przyjdę znów do was. Gdybyście Mnie miłowali, rozradowalibyście się, że idę do Ojca, bo Ojciec większy jest ode Mnie.

A teraz powiedziałem wam o tym, zanim to nastąpi, abyście uwierzyli, gdy się to stanie».

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Bóg pośród ludzi

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Bóg pośród ludzi

Wsłuchując się w słowa dzisiejszego fragmentu Ewangelii, gdzie Zbawiciel zapowiada zesłanie Ducha Świętego, sięgamy pamięcią do początków historii Zbawienia. Przypominamy sobie historię Abrahama, który otrzymał od Boga obietnicę, że jego potomstwo będzie liczne jak gwiazdy na niebie. Oto sam Bóg nawiedza Abrahama, przyjmuje jego gościnę i ponawia obietnicę, która ostatecznie się wypełnia.
Tysiące lat później Zbawiciel przychodzi na świat i tym razem poza Józefem i Maryją nikt go nie wita i nikt nie zaprasza w gościnę. Niegościnny świat skąpi Mu nawet gospody, tak, że musi szukać groty poza miastem. Jednak Bóg postępuje według Swego serca. Ostatnia wieczerza staje się urzeczywistnieniem stałej obecności Pana. Jezus zaprasza na ucztę swoich uczniów, po wsze czasy, sprawowaną na wszystkich katolickich ołtarzach świata.
To zaproszenie na ucztę, owa obecność Boga pośród nas nie wyczerpuje się jednak na tej obecności. Zbawiciel zapowiada obecność Boga w Duchu Świętym, Który staje się Przewodnikiem Kościoła. Duch Uświęciciel, Pocieszyciel, jest Duchem Świętym, Który jest pośród nas, Który zstępuje na uczniów Mistrza z Nazaretu, aby napełnić ich mocą i łaską.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Obecność Boga pośród Swego ludu jest zapowiedzią i potwierdzeniem owego zaproszenia na ucztę, jaką Bóg gotuje dla nas w niebie. My tu na ziemi możemy gościć Boga w sercach, a kiedy wypełnią się dni, On przyjmie nas na ucztę wieczną w niebie.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy mam w sercu miejsce dla Boga?