czerwca

piątek

Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

Ez 34, 11-16

Psalm responsoryjny:

Ps 23

Drugie czytanie:

Rz 5, 5b-11

Werset przed Ewangelią:

Mt 11, 29ab

Ewangelia:

Łk 15, 3-7

Patroni:

św. Ireneusz z Lyonu,
św. Plutarch, Seren, Heraclides, Heron, Seren (drugi), Heraides, Potamioena i Marcella ,
św. Paweł Pp I,
św. Argimirus,
św. Heimerad,
św. Jan Southworth,
św. Wincentia Gerosa,
bł. Sewerian Baranyk i Joachim Senkivskyj,
bł. Maria Pia Mastena

Liturgia na dzień 2019-06-28:

Pierwsze czytanie

Ez 34, 11-16

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela

Tak mówi Pan Bóg: «Oto Ja sam będę szukał moich owiec i będę sprawował nad nimi pieczę. Jak pasterz dokonuje przeglądu swojej trzody, gdy znajdzie się wśród rozproszonych owiec, tak Ja dokonam przeglądu moich owiec i uwolnię je ze wszystkich miejsc, dokąd się rozproszyły w dni ciemne i mroczne. Wyprowadzę je spomiędzy narodów i zgromadzę je z różnych krajów, sprowadzę je z powrotem do ich ziemi i paść je będę na górach izraelskich, w dolinach i we wszystkich zamieszkałych miejscach kraju. Na dobrym pastwisku będę je pasł, na wyżynach Izraela ma być ich pastwisko. Wtedy będą one leżały na dobrym pastwisku, na tłustym pastwisku paść się będą na górach izraelskich.

Ja sam będę pasł moje owce i Ja sam będę je układał na legowisku» – mówi Pan Bóg. «Zagubioną odszukam, zabłąkaną sprowadzę z powrotem, skaleczoną opatrzę, chorą umocnię, a tłustą i mocną będę ochraniał. Będę pasł sprawiedliwie».

Psalm responsoryjny

Ps 23

Ps 23 (22), 1b-3a. 3b-4. 5. 6 (R.: por. 1b)
Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Pan jest moim pasterzem, †
niczego mi nie braknie, *
pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *
orzeźwia moją duszę.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *
przez wzgląd na swoją chwałę.
Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, †
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. *
Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Stół dla mnie zastawiasz *
na oczach mych wrogów.
Namaszczasz mi głowę olejkiem, *
kielich mój pełny po brzegi.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną *
przez wszystkie dni życia
i zamieszkam w domu Pana *
po najdłuższe czasy.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Drugie czytanie

Rz 5, 5b-11

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:

Miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany. Chrystus bowiem umarł za nas, jako za grzeszników, w oznaczonym czasie, gdy jeszcze byliśmy bezsilni. A nawet za człowieka sprawiedliwego podejmuje się ktoś umrzeć tylko z największą trudnością. Chociaż może jeszcze za człowieka życzliwego odważyłby się ktoś ponieść śmierć.

Bóg zaś okazuje nam swoją miłość właśnie przez to, że Chrystus umarł za nas, gdy byliśmy jeszcze grzesznikami. Tym bardziej więc będziemy przez Niego zachowani od karzącego gniewu, gdy teraz przez krew Jego zostaliśmy usprawiedliwieni.

Jeżeli bowiem, będąc nieprzyjaciółmi, zostaliśmy pojednani z Bogiem przez śmierć Jego Syna, to tym bardziej, będąc już pojednanymi, dostąpimy zbawienia przez Jego życie. I nie tylko to – ale i chlubić się możemy w Bogu przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa, przez którego teraz uzyskaliśmy pojednanie.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 11, 29ab

Alleluja, alleluja, alleluja

Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie,
bo jestem cichy i pokornego serca.

Alleluja, alleluja, alleluja

[lub:]
J 10, 14
Alleluja, alleluja, alleluja

Ja jestem dobrym pasterzem
i znam owce moje, a moje Mnie znają.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 15, 3-7

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus opowiedział faryzeuszom i uczonym w Piśmie następującą przypowieść: «Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie? A gdy ją znajdzie, bierze z radością na ramiona i wraca do domu; sprasza przyjaciół i sąsiadów i mówi im: Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zginęła.

Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia».

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Serce Jezusa

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Serce Jezusa

Serce utożsamiane jest z najwrażliwszym zakamarkiem naszego ciała. Niejednokrotnie przecież mówimy o dobrym sercu, wrażliwym sercu. Samo stwierdzenie „serce matki” niesie już ze sobą spory ładunek emocjonalny. Wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, że serce to tylko mięsień, ale w naszym codziennym słownictwie serce jest i pozostanie siedzibą uczuć. Jak zatem zdefiniować serce Boga, serce Syna Bożego i dlaczego świętujemy osobnym świętem to właśnie serce Jezusa?
Jeśli możemy mówić o sercu Matki, to także o sercu ojca, a co za tym idzie mowa o sercu Boga, jakie Ten ma dla swojego ludu wydaje się w pełni uzasadnione. Bóg jest duchem, ale poprzez fakt wcielenia Jezus nie tylko ma serce w sensie fizycznym, ale jak mówi Pismo święte, jest On tym, Który potrafi i współczuje nam we wszystkim. Prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek. Podobny do nas we wszystkim, oprócz grzechu.
To właśnie serce Jezusa zostaje za nas przebite na krzyżu. Z tego Najświętszego Serca Syna Bożego wypływa krew i woda i tam biorą początek sakramenty Kościoła. Czyż zatem nie powinniśmy zwracać się ku temu sercu, jak ku źródłu wody życia? Czy tak wielkie serce Boga, w którym ma miejsce każdy z nas, które ukochało nas do końca nie zasługuje na upamiętnienie osobnym świętem?

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Najświętsze serce Jezusowe jest dla nas darem i zobowiązaniem. Darem, bo bez niego nie dokonałoby się w pełni to, co stało się na Golgocie i w poranek zmartwychwstania. Zobowiązaniem, bo jeśli Bóg ma dla nas tak wielkie otwarte serce, to czy nam może zabraknąć serca dla sióstr i braci?

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy mam serce dla Boga i ludzi?