września

niedziela

XXVI Tydzień zwykły

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

Am 6, 1. 4-7

Psalm responsoryjny:

Ps 146

Drugie czytanie:

1 Tm 6, 11-16

Werset przed Ewangelią:

2 Kor 8, 9

Ewangelia:

Łk 16, 19-31

Patroni:

św. Michał, Gabriel i Rafał,
św. Eutychius,
św. Ripsima, Gaiana i towarz. ,
św. Fraternus,
św. Kwiriacus,
św. Liudwinus,
św. Adelryk,
św. Maurycy,
bł. Jan z Monte Mirabili,
bł. Karol z Blesis,
bł. Mikołaj z Furca Palena,
św. Jan z Dukli,
bł. Jakub Mestre Iborra,
bł. Paweł Bori Puig i Wincenty Sales Genovés,
bł. Dariusz Hernández Moratá,
bł. Franciszek z Paoli Castelló y Aleu,
bł. Ludwik Alojzy (Luigi) Monza

Liturgia na dzień 2019-09-29:

Pierwsze czytanie

Am 6, 1. 4-7

Czytanie z Księgi proroka Amosa

Tak mówi Pan wszechmogący:

«Biada beztroskim na Syjonie i dufnym na górze Samarii. Leżą na łożach z kości słoniowej i wylegują się na dywanach; jedzą oni jagnięta z trzody i cielęta ze środka obory. Improwizują na strunach harfy i jak Dawid wynajdują instrumenty muzyczne. Piją czaszami wino i najlepszym olejkiem się namaszczają, a nic się nie martwią upadkiem domu Józefa. Dlatego teraz ich poprowadzę na czele wygnańców, i zniknie krzykliwe grono hulaków».

Psalm responsoryjny

Ps 146

Ps 146 (145), 6c-7. 8-9a. 9b-10 (R.: por. 1b)
Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego
Albo: Alleluja

Bóg wiary dochowuje na wieki, *
uciśnionym wymierza sprawiedliwość,
chlebem karmi głodnych, *
wypuszcza na wolność uwięzionych.

Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego
Albo: Alleluja

Pan przywraca wzrok ociemniałym, *
Pan dźwiga poniżonych.
Pan kocha sprawiedliwych, *
Pan strzeże przybyszów.

Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego
Albo: Alleluja

Ochrania sierotę i wdowę, *
lecz występnych kieruje na bezdroża.
Pan króluje na wieki, *
Bóg twój, Syjonie, przez pokolenia.

Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego
Albo: Alleluja

Drugie czytanie

1 Tm 6, 11-16

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza

Ty, o człowiecze Boży, podążaj za sprawiedliwością, pobożnością, wiarą, miłością, wytrwałością, łagodnością. Walcz w dobrych zawodach o wiarę, zdobywaj życie wieczne: do niego zostałeś powołany i o nim złożyłeś dobre wyznanie wobec wielu świadków.

Nakazuję w obliczu Boga, który ożywia wszystko, i Chrystusa Jezusa – Tego, który złożył dobre wyznanie za Poncjusza Piłata – ażebyś zachował przykazanie nieskalane, bez zarzutu, aż do objawienia się naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Ukaże je, we właściwym czasie, błogosławiony i jedyny Władca, Król królujących i Pan panujących, jedyny mający nieśmiertelność, który zamieszkuje światłość niedostępną, którego nikt z ludzi nie widział ani nie może zobaczyć: Jemu cześć i moc wiekuista! Amen.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

2 Kor 8, 9

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Jezus Chrystus, będąc bogatym, dla was stał się ubogim,
aby was ubóstwem swoim ubogacić.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

Łk 16, 19-31

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powiedział do faryzeuszów:

«Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień ucztował wystawnie. U bramy jego pałacu leżał żebrak pokryty wrzodami, imieniem Łazarz. Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza. A także psy przychodziły i lizały jego wrzody.

Umarł żebrak i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany.

Gdy cierpiąc męki w Otchłani, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie. I zawołał: „Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i przyślij Łazarza, aby koniec swego palca umoczył w wodzie i ochłodził mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu”.

Lecz Abraham odrzekł: „Wspomnij, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz w podobny sposób – niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz. A ponadto między nami a wami zionie ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani stamtąd nie przedostają się do nas”.

Tamten rzekł: „Proszę cię więc, ojcze, poślij go do domu mojego ojca. Mam bowiem pięciu braci: niech ich ostrzeże, żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki”.

Lecz Abraham odparł: „Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają!” „Nie, ojcze Abrahamie – odrzekł tamten – lecz gdyby ktoś z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą”. Odpowiedział mu: „Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby ktoś z umarłych powstał, nie uwierzą”».

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Wieczna sprawiedliwość

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Wieczna sprawiedliwość

Dzisiejsza liturgia słowa przypomina nam jedną z najważniejszych prawd naszej wiary. Bez względu na ziemską niesprawiedliwość, bez względu na to, co spotyka nas w tym życiu, nikogo z nas nie minie wieczna sprawiedliwość. Oczywiście, my podobnie jak ów bogacz z przypowieści Pana Jezusa chcielibyśmy, aby za każdym zrazem do każdego z nas przychodził ktoś z „tamtego świata”, abyśmy mieli podane czarno na białym co czeka nas w życiu przyszłym. Owszem, Jezus mówi nam co czeka nas kiedyś, gdy On sam przyjdzie powtórnie aby sądzić żywych i umarłych. Pismo święte przestrzega nas, że będzie to sąd nieubłagany dla tego, kto nie czynił miłosierdzia. Wszakże miłosierdzie odnosi triumf nad sądem.
Właśnie owego miłosierdzia zabrakło w postawie bogatego człowieka, który opuszczony w wieczności pragnął chociażby kropli wody, aby ugasić własne pragnienie. Bóg na kartach Pisma świętego jawi się jako obrońca tych, którym odmówiono ludzkiej sprawiedliwości, tych, którzy skrzywdzeni przez swych braci, opuszczeni przez bliskich w tym życiu nie doczekali się ani sprawiedliwości ani miłosierdzia.
Stąd też ta dzisiejsza Ewangelia musi dla nas wszystkich stanowić mocną przestrogę i przypomnienie, że naszą misją jest głoszenie słowa Bożego nie tylko słowem, ale czynem, postawą pełną miłosierdzia. Wszak od nas Jezus wymaga, abyśmy byli Jego świadkami.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
W prośbie potępionego jaką skierował do Abrahama znalazło się błaganie, aby ktoś z umarłych przyszedł do jego domu i przestrzegł jego braci. Do nas przyszedł Zbawiciel, Który był umarł a ożył. Zwyciężył śmierć i nas wzywa do takiego życia, aby w dniu sądu uczynione przez nas miłosierdzie także w naszym życiu odniosło triumf nad sądem.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy nie zapominam o miłosierdziu