Liturgia na dzień 2020-03-08:

Pierwsze czytanie

Rdz 12, 1-4a

Czytanie z Księgi Rodzaju

Pan Bóg rzekł do Abrama: «Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu twego ojca do kraju, który ci ukażę. Uczynię bowiem z ciebie wielki naród, będę ci błogosławił i twoje imię rozsławię: staniesz się błogosławieństwem. Będę błogosławił tym, którzy tobie błogosławić będą, a tym, którzy tobie będą złorzeczyli, i Ja będę złorzeczył. Przez ciebie będą otrzymywały błogosławieństwo ludy całej ziemi».

Abram udał się w drogę, jak mu Pan rozkazał.

Psalm responsoryjny

Ps 33

Ps 33 (32), 4-5. 18-19. 20 i 22 (R.: por. 22)
Okaż swą łaskę ufającym Tobie

Słowo Pana jest prawe, *
a każde Jego dzieło godne zaufania.
On miłuje prawo i sprawiedliwość, *
ziemia jest pełna Jego łaski.

Okaż swą łaskę ufającym Tobie

Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, *
na tych, którzy oczekują Jego łaski,
aby ocalił ich życie od śmierci *
i żywił ich w czasie głodu.

Okaż swą łaskę ufającym Tobie

Dusza nasza oczekuje Pana, *
On jest naszą pomocą i tarczą.
Panie, niech nas ogarnie Twoja łaska, *
według nadziei pokładanej w Tobie.

Okaż swą łaskę ufającym Tobie

Drugie czytanie

2 Tm 1, 8b-10

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza

Najdroższy:

Weź udział w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii mocą Bożą! On nas wybawił i wezwał świętym powołaniem nie na podstawie naszych czynów, lecz stosownie do własnego postanowienia i łaski, która nam dana została w Chrystusie Jezusie przed wiecznymi czasami. Ukazana zaś została ona teraz przez pojawienie się naszego Zbawiciela, Chrystusa Jezusa, który zniweczył śmierć, a na życie i nieśmiertelność rzucił światło przez Ewangelię.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 17, 5

Chwała Tobie, Królu wieków

Z obłoku świetlanego odezwał się głos Ojca:
«To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie».

Chwała Tobie, Królu wieków

Ewangelia

Mt 17, 1-9

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego, Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Nim.

Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza».

Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!» Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli.

A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: «Wstańcie, nie lękajcie się!» Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa.

A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im, mówiąc: «Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie».

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Żyć wizją nieba

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Żyć wizją nieba

Druga niedziela Wielkiego Postu przypomina nam jak Pan Jezus wziął ze sobą trzech uczniów, aby przemienić się wobec nich. Ukazał im w ten sposób przedsmak raju. Ukazał się wraz z Mojżeszem, Prawodawcą, który przyniósł ludowi Izraela podarowane przez Boga przykazania i Eliaszem, prorokiem wziętym do nieba na rydwanach ognistych, aby zostać zachowanym aż do czasów mesjańskich, by przyjść wówczas i wskazać Mesjasza. Ta wizja miała być przygotowaniem na wizję krzyża i Golgoty. Jak jednak pamiętamy, z owych trzech pod krzyżem został tylko Jan. Co więcej, sam zapisze w Ewangelii, że uwierzył dopiero wówczas, kiedy wszedł do grobu Pana.
Przemienienie mimo to nie było na darmo. Uczniowie musieli już po zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu zapewne wiele razy powracać do tej wizji nieba. Przypominać sobie i rozmyślać nad wszystkim, co wówczas zaszło, a co do nich powracało aż do samej śmierci.
Każdy z nas żyje według określonej wizji. Tak, jak Abraham, który zdecydował się opuścić wszystko, co miał i posłuchać Bożego wezwania. Co więcej, przecież po latach na niego samego przyszła jeszcze większa próba. Ofiara z Izaaka. Jednak będąc posłuszny bardziej Bogu, niż nawet wyobrażeniom i marzeniom, jakie miał, stał się dla nas wszystkich ojcem w wierze. Doczekał się spełnienia obietnicy i dziś jest dla nas przykładem, że choć Bóg prowadzi nas do spełnienia obietnic często inną drogą, niż sobie to wcześniej wyobrażaliśmy, to ostatecznie daje nam o niebo więcej, niż spodziewać byśmy się kiedykolwiek mogli.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Jaką wizją żyjemy my dzisiaj? Bóg tyle razy uchylił nam rąbka tajemnicy i ukazał skrawek nieba. Tyle razy doświadczyliśmy pomocy z Niebios, a wciąż to dla nas za mało, aby prawdziwie się nawrócić. Uwierzyć bardziej Bogu niż sobie. Zrezygnować ze wszystkiego, co nas do grzechu prowadzi i żyć wizją spotkania z Bogiem. Nie lękiem, ale nadzieją, nie trwogą, ale miłością.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy żyję wizją nieba?