2
lutego
środa
Święto Ofiarowania Pańskiego
Rok liturgiczny: C/II
Pierwsze czytanie:
Ml 3,1-4
Psalm responsoryjny:
Ps 24, 7-8. 9-10 (R.: por. 10b)
Drugie czytanie:
Hbr 2, 14-18
Werset przed Ewangelią:
Łk 2, 32
Ewangelia:
Łk 2,22-40

Patroni:

  • św. Flosculus,
  • św. Wawrzyniec,
  • św. Burchard,
  • bł. Szymon Fidati z Cassia,
  • bł. Piotr Cambiani z Ruffia,
  • św. Katarzyna de' Ricci,
  • św. Joanna de Lestonnac,
  • bł. Mikołaj Saggío z Langobardis,
  • bł. Stefan Bellesini,
  • bł. Maria Katarzyna Kasper,
  • bł. Andrzej Karol Ferrari

Liturgia na dzień 2022-02-02:

Pierwsze czytanie

Ml 3,1-4
Czytanie z Księgi proroka Malachiasza

To mówi Pan Bóg:

«Oto Ja wyślę anioła mego, aby przygotował drogę przede Mną, a potem nagle przybędzie do swej świątyni Pan, którego wy oczekujecie, i Anioł Przymierza, którego pragniecie. Oto nadejdzie, mówi Pan Zastępów. Ale kto przetrwa dzień Jego nadejścia i kto się ostoi, gdy On się ukaże? Albowiem On jest jak ogień złotnika i jak ług farbiarzy. Usiądzie więc, jakby miał przetapiać i oczyszczać srebro, i oczyści synów Lewiego, i przecedzi ich jak złoto i srebro, a wtedy będą składać Panu ofiary sprawiedliwe. Wtedy będzie miła Panu ofiara Judy i Jeruzalem jak za minionych dni i pradawnych lat».

Psalm responsoryjny

Ps 24, 7-8. 9-10 (R.: por. 10b)
Pan Bóg Zastępów, On jest Królem chwały

Bramy, podnieście swe szczyty, †
unieście się, odwieczne podwoje, *
aby mógł wkroczyć Król chwały.
Kto jest tym Królem chwały? †
Pan, dzielny i potężny, *
Pan, potężny w boju.

Pan Bóg Zastępów, On jest Królem chwały

Bramy, podnieście swe szczyty, †
unieście się, odwieczne podwoje, *
aby mógł wkroczyć Król chwały.
Kto jest tym Królem chwały? *
Pan Zastępów: On jest Królem chwały.

Pan Bóg Zastępów, On jest Królem chwały

Drugie czytanie

Hbr 2, 14-18
Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Ponieważ dzieci mają udział we krwi i w ciele, dlatego i Jezus także bez żadnej różnicy otrzymał w nich udział, aby przez śmierć pokonać tego, który dzierżył władzę nad śmiercią, to jest diabła, i aby uwolnić tych wszystkich, którzy całe życie przez bojaźń śmierci podlegli byli niewoli.

Zaiste bowiem nie aniołów przygarnia, ale przygarnia potomstwo Abrahamowe. Dlatego musiał się upodobnić pod każdym względem do braci, aby stał się miłosiernym i wiernym arcykapłanem w tym, co się odnosi do Boga – dla przebłagania za grzechy ludu.

Przez to bowiem, co sam wycierpiał poddany próbie, może przyjść z pomocą tym, którzy jej podlegają.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 2, 32
Alleluja, alleluja, alleluja

Światło na oświecenie pogan
i chwała ludu Twego, Izraela.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 2,22-40
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby przedstawić Go Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego.

A żył w Jeruzalem człowiek imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekujący pociechy Izraela; a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. Z natchnienia więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił:

«Teraz, o Władco, pozwalasz odejść słudze Twemu

w pokoju, według Twojego słowa.

Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie,

które przygotowałeś wobec wszystkich narodów:

światło na oświecenie pogan

i chwałę ludu Twego, Izraela».

[Koniec krótszej perykopy]

A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą – a Twoją duszę miecz przeniknie – aby na jaw wyszły zamysły serc wielu».

Była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostała wdową. Liczyła już sobie osiemdziesiąt cztery lata. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jeruzalem.

A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta – Nazaret.

Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Wyczekując pociechy

ks. Arkadiusz Nocoń ks. Arkadiusz Nocoń

Wyczekując pociechy   unsplash.com

Moje oczy ujrzały Twoje zbawienie. Pragnienie zobaczenia Jezusa, pragnienie „wzięcia Boga w swoje ramiona” jest mniej lub bardziej uświadomionym pragnieniem każdego człowieka. Czy dzisiaj nie jesteśmy jednak w gorszej sytuacji niż Symeon i Anna? Tylko pozornie. Carlo Acutis, nazywany „geniuszem internetu”, zmarł na białaczkę w wieku zaledwie 15 lat. 10 października 2020 r., ogłoszono go błogosławionym. Tajemnica jego świętości polegała na tym, że od dnia I Komunii Świętej uczestniczył codziennie w Eucharystii, którą nazywał „autostradą do nieba”. To on powiedział, że my dzisiaj „jesteśmy w lepszej sytuacji niż mieszkańcy Palestyny dwa tysiące lat temu, bo oni aby spotkać Jezusa, musieli się za Nim nachodzić i przepychać do Niego przez tłum, a nam wystarczy, że wejdziemy do świątyni i przyjmiemy Go w Komunii Świętej”. Spotkać Boga można również w człowieku. Zdarzyło się, że pewien paryski dziennikarz pojechał do Ars z zamiarem napisania paszkwilu o św. Janie Vianneyu. Gdy wrócił do stolicy, powiedział w redakcji tylko jedno zdanie: „Ujrzałem Boga w człowieku”. Podobnie było w Polsce, w czasie pielgrzymek Jana Pawła II: „Bóg jest miłością, bo dał nam Ciebie!” – napisał ktoś na transparencie.

[Anna] nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach. Prorokini Anna jest typem wszystkich osób zakonnych (dziś Dzień Życia Konsekrowanego), typem tych, którzy na jej wzór pragną służyć Bogu w „postach i modlitwach” i „nie rozstawać ze świątynią”. Kiedyś dowiemy się, ilu z nas, dzięki ich modlitwie i ofierze, udało się spotkać Boga, ilu z nas, dzięki świadectwu ich życia, zaczęło Go szukać: „Jestem tutaj, aby nie miał Pan spokojnych nocy” – powiedziała kiedyś siostra klauzurowa pewnemu dziennikarzowi, który nie mógł zrozumieć jak można tak „marnować” życie.

[Symeon], był to człowiek pobożny i prawy. Aby zobaczyć Jezusa konieczna jest pobożność i prawość! Bez tego może nam się przydarzyć rzecz najgorsza możliwych – przejść przez życie nie spotkawszy Boga, nie poznawszy Jego miłości. Wspominając dzisiaj oczyszczenie Najświętszej Marii Panny w jerozolimskiej świątyni, prośmy – za Jej wstawiennictwem – o oczyszczenie naszych serc, albowiem jedynie ci, którzy są czystego serca Boga oglądać będą (por. Mt 5, 8).