Liturgia na dzień 2023-12-24:

Pierwsze czytanie

2 Sm 7, 1-5. 8b-12. 14a. 16

Czytanie z Drugiej Księgi Samuela

Gdy król Dawid zamieszkał w swoim domu, a Pan poskromił dokoła wszystkich jego wrogów, rzekł król do proroka Natana: «Spójrz, ja mieszkam w pałacu cedrowym, a arka Boża mieszka w namiocie». Natan powiedział do króla: «Uczyń wszystko, co zamierzasz w sercu, gdyż Pan jest z tobą».

Lecz tej samej nocy Pan skierował do Natana następujące słowa: «Idź i powiedz mojemu słudze, Dawidowi: To mówi Pan: „Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie? Zabrałem cię z pastwiska spośród owiec, abyś był władcą nad ludem moim, nad Izraelem. I byłem z tobą wszędzie, dokąd się udałeś, wytraciłem przed tobą wszystkich twoich nieprzyjaciół.

Dam ci sławę największych ludzi na ziemi. Wyznaczę miejsce mojemu ludowi, Izraelowi, i osadzę go tam, i będzie mieszkał na swoim miejscu, a nie poruszy się więcej i ludzie nikczemni nie będą go już uciskać jak dawniej. Od czasu, kiedy ustanowiłem sędziów nad ludem moim izraelskim, obdarzyłem cię pokojem ze wszystkimi wrogami. Tobie też Pan zapowiedział, że sam Pan dom ci zbuduje.

Kiedy wypełnią się twoje dni i spoczniesz obok swych przodków, wtedy wzbudzę po tobie potomka twojego, który wyjdzie z twoich wnętrzności, i utwierdzę jego królestwo. Ja będę mu ojcem, a on będzie Mi synem. Przede Mną dom twój i twoje królestwo będzie trwać na wieki. Twój tron będzie utwierdzony na wieki”».

Psalm responsoryjny

Ps 89 (88), 2-3. 4-5. 27 i 29 (R.: por. 2a)

Na wieki będę sławił łaski Pana

O łaskach Pana będę śpiewał na wieki, †
Twą wierność będę głosił moimi ustami *
przez wszystkie pokolenia.
Albowiem powiedziałeś: †
«Na wieki ugruntowana jest łaska», *
utrwaliłeś swą wierność w niebiosach.

Na wieki będę sławił łaski Pana

«Zawarłem przymierze z moim wybrańcem, *
przysiągłem mojemu słudze, Dawidowi:
Twoje potomstwo utrwalę na wieki *
i tron twój umocnię na wszystkie pokolenia».

Na wieki będę sławił łaski Pana

«On będzie wołał do Mnie: †
„Ty jesteś moim ojcem, *
moim Bogiem, opoką mojego zbawienia”.
Na wieki zachowam dla niego łaskę *
i trwałe z nim będzie moje przymierze».

Na wieki będę sławił łaski Pana

Drugie czytanie

Rz 16, 25-27

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:

Temu, który ma moc utwierdzić was zgodnie z Ewangelią i moim głoszeniem Jezusa Chrystusa, zgodnie z objawioną tajemnicą, dla dawnych wieków ukrytą, teraz jednak ujawnioną, a przez pisma prorockie na rozkaz odwiecznego Boga wszystkim narodom obwieszczoną, dla skłonienia ich do posłuszeństwa wierze, Bogu, który jedynie jest mądry, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie chwała na wieki wieków! Amen.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 1, 38

Alleluja, alleluja, alleluja

Oto ja służebnica Pańska,
niech mi się stanie według słowa twego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 1, 26-38

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a dziewicy było na imię Maryja.

Wszedłszy do Niej, Anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami ». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.

Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie on wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca».

Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?»

Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. a oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego».

Na to rzekła Maryja: «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego».

Wtedy odszedł od Niej Anioł.

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Urzeźbiona łaską

ks. Marian Machinek MSF ks. Marian Machinek MSF

Ewangelista Łukasz na początku swojej Ewangelii opowiada o dociekaniach i poszukiwaniach związanych z życiem i nauczaniem Jezusa. W materiale, jaki udało mu się w ten sposób zgromadzić, są treści, których nie znają inni ewangeliści. Należy do nich także wiadomość o zwiastowaniu Maryi. Nie jest to jedynie opowiadanie o przekazaniu przez anioła Gabriela suchej informacji o przyszłych wydarzeniach i o uzyskaniu zgody Maryi na ten Boży Plan. Jest to opowiadanie, które odsłania rąbek tajemnicy Maryi, jej życie duchowe. Chrześcijanie od początku rozumieli Łukaszowy tekst o zwiastowaniu Maryi właśnie w ten sposób. Centrum tej niezwykłej tajemnicy odzwierciedla to niecodzienne imię, jakim anioł nazywa Maryję: Kecharitomene. Słowo to, które nie ma swojego odpowiednika w innych językach i jest nieznane innym autorom ksiąg Nowego Testamentu, może być oddane tylko w sposób opisowy: Łaski pełna.

Maryja to ktoś, kto jest pełen Bożej łaski, a więc żywej Bożej obecności. Dotyczy to nie tylko chwili zwiastowania, ale rozciąga się na całe jej życie. Maryja jest kimś, kogo łaska ukształtowała, urzeźbiła wewnętrznie, czyniąc z niej naczynie dla Tajemnicy Wcielenia. Maryja chce być jedynie służebnicą tej Tajemnicy: nie jej siłą dokonuje się Wcielenie, nie z jej inicjatywy, nie według jej scenariusza. Chociaż nie kryje zaskoczenia i jest – jak powiada Łukasz – zmieszana, to wyraża swoją aktywną zgodę.

Ten kluczowy moment Bożego planu zbawienia dokonuje się tak, jak Bóg ma w zwyczaju działać: niepozornie, poza obiektywami kamer – jak można by powiedzieć współczesnym językiem – daleko od głównych scen, na których rozgrywają się dziejowe wydarzenia. Dokonuje się on przez prostych i niepozornych ludzi, którzy godzą się na to, by łaska urzeźbiła ich duszę i umysł, by nauczyła ich myślenia i działania według logiki Boga, tak, by mogli stać się Jego współpracownikami. Jest to coś, co musi się dokonać w każdym ludzkim sercu, aby łaska odkupienia mogła je przemienić i na nowo, według Boskiej miary, ukształtować. Maryja – ten niedościgniony wzór Bożej służebnicy, jest nie tylko nierozerwalnie związana z Tajemnicą Wcielenia, ale także z sensem istnienia i przeznaczeniem każdego człowieka.