12
marca
niedziela
II Tydzień Wielkiego Postu
Rok liturgiczny: C/II
Pierwsze czytanie:
Rdz 15, 5-12. 17-18
Psalm responsoryjny:
Ps 27
Drugie czytanie:
Flp 3, 17 – 4, 1
Werset przed Ewangelią:
Mt 17, 5
Ewangelia:
Łk 9, 28b-36
Patroni:
- św. Maksymilian,
- św. Mygdon, Eugeniusz, Maksym, Domna, Mardonius, Piotr, Szmaragd i Hilary ,
- św. Piotr, Doroteusz i Gorgoniusz,
- św. Innocenty Pp I,
- św. Paweł Aurelian,
- św. Teofanes Kronikarz,
- św. Elphegus,
- bł. Fina,
- bł. Hieronim Gherarducci,
- bł. Justyna Francucci Bezzoli,
- bł. Aniela Salawa,
- św. Alojzy Orione
Liturgia na dzień 2028-03-12:
Pierwsze czytanie
Rdz 15, 5-12. 17-18
Czytanie z Księgi RodzajuBóg, poleciwszy Abramowi wyjść z namiotu, rzekł: «Spójrz na niebo i policz gwiazdy, jeśli zdołasz to uczynić»; potem dodał: «Tak liczne będzie twoje potomstwo». Abram uwierzył i Pan poczytał mu to za zasługę.Potem rzekł do niego: «Ja jestem Pan, który ciebie wywiodłem z Ur chaldejskiego, aby ci dać ten oto kraj na własność». A na to Abram: «O Panie, mój Boże, jak będę mógł się upewnić, że otrzymam go na własność?»Wtedy Pan rzekł: «Wybierz dla Mnie trzyletnią jałowicę, trzyletnią kozę i trzyletniego barana, a nadto synogarlicę i gołębicę».Wybrawszy to wszystko, Abram poprzerąbywał je wzdłuż na połowy i przerąbane części ułożył jedną naprzeciw drugiej; ptaków nie porozcinał. Kiedy zaś do tego mięsa zaczęło zlatywać się ptactwo drapieżne, Abram je odpędził. A gdy słońce chyliło się ku zachodowi, Abram zapadł w głęboki sen i opanowało go uczucie lęku, jak gdyby ogarnęła go wielka ciemność.A kiedy słońce zaszło i nastał mrok nieprzenikniony, ukazał się dym jakby wydobywający się z pieca i ogień niby gorejąca pochodnia i przesunęły się między tymi połowami zwierząt. Wtedy to właśnie Pan zawarł przymierze z Abramem, mówiąc: «Potomstwu twemu daję ten kraj, od Rzeki Egipskiej aż do rzeki wielkiej, rzeki Eufrat».
Psalm responsoryjny
Ps 27
Ps 27 (26), 1bcde. 7-8. 9abc. 13-14 (R.: 1b)Pan moim światłem i zbawieniem moimPan moim światłem i zbawieniem moim, *kogo miałbym się lękać?Pan obrońcą mego życia, *przed kim miałbym czuć trwogę?Pan moim światłem i zbawieniem moimUsłysz, Panie, kiedy głośno wołam, *zmiłuj się nade mną i mnie wysłuchaj.O Tobie mówi serce moje: †«Szukaj Jego oblicza!» *Będę szukał oblicza Twego, Panie.Pan moim światłem i zbawieniem moimNie zakrywaj przede mną swojej twarzy, *nie odtrącaj w gniewie Twego sługi.Ty jesteś moją pomocą, *więc mnie nie odrzucaj.Pan moim światłem i zbawieniem moimWierzę, że będę oglądał dobra Pana *w krainie żyjących.Oczekuj Pana, bądź mężny, *nabierz odwagi i oczekuj Pana.Pan moim światłem i zbawieniem moim
Drugie czytanie
Flp 3, 17 – 4, 1
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do FilipianBracia, bądźcie wszyscy razem moimi naśladowcami i wpatrujcie się w tych, którzy tak postępują, jak tego wzór macie w nas. Wielu bowiem postępuje jak wrogowie krzyża Chrystusowego, o których często wam mówiłem, a teraz mówię z płaczem. Ich losem – zagłada, ich bogiem – brzuch, a chwała – w tym, czego winni się wstydzić. To ci, których dążenia są przyziemne.Nasza bowiem ojczyzna jest w niebie. Stamtąd też jako Zbawcy wyczekujemy Pana Jezusa Chrystusa, który przekształci nasze ciało poniżone w podobne do swego chwalebnego ciała tą mocą, jaką może On także wszystko, co jest, sobie podporządkować.Przeto, bracia umiłowani, za którymi tęsknię – radości i chwało moja! – tak trwajcie mocno w Panu, umiłowani![wersja krótsza: Flp 3, 20 – 4, 1]
Werset przed Ewangelią (Alleluja)
Mt 17, 5
Chwała Tobie, Królu wiekówZ obłoku świetlanego odezwał się głos Ojca:«To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie».Chwała Tobie, Królu wieków
Ewangelia
Łk 9, 28b-36
Słowa Ewangelii według Świętego ŁukaszaJezus wziął z sobą Piotra, Jana i Jakuba i wyszedł na górę, aby się modlić. Gdy się modlił, wygląd Jego twarzy się odmienił, a Jego odzienie stało się lśniąco białe. A oto dwóch mężów rozmawiało z Nim. Byli to Mojżesz i Eliasz. Ukazali się oni w chwale i mówili o Jego odejściu, którego miał dopełnić w Jeruzalem. Tymczasem Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni. Gdy się ocknęli, ujrzeli Jego chwałę i obydwu mężów, stojących przy Nim.Gdy oni się z Nim rozstawali, Piotr rzekł do Jezusa: «Mistrzu, dobrze, że tu jesteśmy. Postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza». Nie wiedział bowiem, co mówi. Gdy jeszcze to mówił, pojawił się obłok i osłonił ich; zlękli się, gdy weszli w obłok.A z obłoku odezwał się głos: «To jest Syn mój, Wybrany, Jego słuchajcie!» W chwili gdy odezwał się ten głos, okazało się, że Jezus jest sam.A oni zachowali milczenie i w owym czasie nikomu nic nie opowiedzieli o tym, co zobaczyli.
