Aureola nad obciętą głową
Z odrętwienia wyrwał go męski śpiew, dziwnie kontrastujący z ponurym miejscem, w którym się znajdował. Chwiejnym krokiem podszedł do okna i uczepił się krat. U dołu, eskortowani przez strażników, ze świecami w rękach, szli na straszną śmierć kartuzi. Znał ich, spędził w ich klasztorze cztery lata. „Wielbi dusza moja Pana...” – pełna chwały pieśń obijała się echem o posępne mury londyńskiej Tower. Tomasz More zacisnął palce na żelaznych prętach. Wiedział: teraz kolej na niego.
Nowości w serwisie
- Mozaika Matki Bożej Gietrzwałdzkiej to kolejny „polski ślad” w Ogrodach Watykańskich
- W Święto Niepodległości Leon XIV odwiedził ambasadora USA w Watykanie
- Żądania śmierci Donalda Trumpa publicznie wyrażane na pogrzebie ajatollaha Alego Chamenei
- Milion złotych dla ofiar trzęsienia ziemi w Wenezueli od Caritas Polska
- Stolica Apostolska apeluje w ONZ: nie można dopuścić do kolejnej tragedii w Sudanie
- Francuski Senat podejmuje próbę zatrzymania ustawy legalizującej eutanazję i wspomagane samobójstwo
- Piłka dla papieża od 11-letniego Leonarda: Niech inne dzieci będą szczęśliwe
- Alfred Hitchock nie odszedł jednak od wiary katolickiej? Tak sugerują nowe świadectwa
- 85. rocznica mordu na profesorach Uniwersytetu Lwowskiego. Wrocław pamięta
- Leon XIV: Europa może przyjmować imigrantów, ale powinna tak działać, aby nikt nie był zmuszony do migracji
