Znaleziono 2448 wyników
Chrześcijanie oczekują na tego, który określił siebie „Światłością świata”
Treścią chrześcijańskiego Adwentu jest oczekiwanie na przyjście Pana – przypomina na progu tego okresu liturgicznego biblista z KUL ks. prof. Mirosław Wróbel. To oczekiwanie ma podwójny wymiar: z jednej strony oczekujemy na przyjście Chrystusa jako człowieka w tajemnicy Bożego Narodzenia, z drugiej przyjścia Pana w paruzji jako Sędziego w chwale – na końcu czasów.
Łzy św. Wawrzyńca. Dlaczego spadające gwiazdy są kojarzone z tym męczennikiem?
W sierpniu, jak w żadnej innej porze roku, możemy obserwować na niebie spadające gwiazdy. Kiedy Ziemia na swojej drodze wokół Słońca przecina tor komety Swifta-Tuttle’a, wielkie ilości odłamków komety pędzące z prędkością 60 km na sekundę, a więc 216 tys. km na godzinę, dostają się w sferę okołoziemską i tam się spalają. Ludowa tradycja mówi, że to „płacze niebo” albo że są to „łzy św. Wawrzyńca”, ponieważ nasilenie tego zjawiska przypada na okres, w którym obchodzimy wspomnienie tego świętego – 10 sierpnia.
Zmartwychwstanie zaczyna się od Gazy
Jerozolima. Trzy dni po masakrze. Kalwaria pozostała miejscem zagłady: krzyże, młoty, gwoździe, sznury. Poranna rosa pokrywa polne kwiaty rosnące wśród kamieni. Cisza. Połamane kamienie. Niekończąca się samotność. Wszystko wydaje się skończone. Stamtąd Bóg „odszedł” z Ziemi, choć nigdy jej nie opuścił. Najświętsza Dusza Odkupiciela odłączyła się od Jego Ciała właśnie tam, na Kalwarii, tego dnia ciemności, około trzeciej po południu – pisze ks. Gabriel Romanelli, proboszcz ze Strefy Gazy.
