Znaleziono 4359 wyników
Jonathan Roumie o walkach duchowych w czasie kręcenia sceny „Ostatniej Wieczerzy”: poczułem ciężar na piersi i ból
Dając świadectwo na Narodowym Kongresie Eucharystycznym Jonathan Roumie przyznał, że podczas kręcenia sceny „Ostatniej Wieczerzy” miał duchowe walki. Zdaniem aktora, spowodowane były odtwarzaniem jednej z najważniejszych scen wiary – ustanowienia pokarmu na wieczność, czyli Eucharystii. Roumie przyznał, że codzienna Msza św. jest dla niego lekiem i pokojem.
„Moje szczęście ma kształt krzyża”. Film o ludziach wolnych
Po seansie Wolnych, tak jak reszta widowni, siedzimy z mężem w milczeniu – pisze Marta Karpińska. Nikt nie rwie się do wyjścia, wygląda na to, że każdy potrzebuje chwili, by ze świata, do którego zaprosili nas twórcy, znaleźć drogę do swojej rzeczywistości. O czym jest ten film? To dokument o życiu kontemplacyjnym.
Kard. Dziwisz: św. Maksymilian stanąłby w pierwszym szeregu obrońców ludzkiego życia
Kard. Stanisław Dziwisz w homilii podczas mszy św. w byłym niemieckim KL Auschwitz w 83. rocznicę męczeńskiej śmierci św. Maksymiliana Kolbego podkreślił, że choć w obozie był bezbronny, to jednak dysponował bronią, jaką była miłość. „Na pewno protestowałby przeciw deptaniu godności i praw człowieka” – mówił o męczenniku kard. Dziwisz.
„Eucharystia zaspokaja głód serca”. Papież zachęca do wdzięczności
Podczas gdy nędza, niesprawiedliwość i przemoc pozbawiają ludzi chleba powszedniego, Jezus troszczy się o zaspokojenie największej potrzeby: zbawia nas, karmiąc nasze życie swoim, na zawsze – powiedział Franciszek w niedzielnym rozważaniu przed modlitwą Anioł Pański; przypomniał, że dzięki Jezusowi możemy żyć w komunii z Bogiem i między ludźmi.
Napędzany bluźnierstwem walec rozpędza się – to właśnie prawdziwe, ohydne oblicze „kultury tolerancji”
Dyskusja na temat pseudoartystycznych wyobrażeń uderzających bezpośrednio w chrześcijan, takich jak parodia Ostatniej Wieczerzy będzie wracać raz za razem. „Tolerancyjna” kultura nie może znieść tego, że inni myślą i czują inaczej i będzie nieustannie prowokować, szokować, uderzać w czułe punkty. Im bardziej dosadnie, im bardziej boli innych, tym lepiej, według wyznawców „tolerancjonizmu”. Wszyscy muszą ich tolerować – oni zaś – nie tolerują nikogo.
