Znaleziono 7928 wyników
Patron Dnia: Święty Bernardyn ze Sieny, wielki czciciel Imienia Jezus. To on rozpropagował symbol IHS
Reformator zakonu franciszkańskiego, wielki propagator Imienia Jezus – pisze ks. Arkadiusz Nocoń. 20 maja wspominamy św. Bernardyna ze Sieny (1380-1444), prezbitera. Kanonizował go Papież Mikołaj V w 1450 r. Jego relikwie znajdują się w kościele św. Bernardyna w L’Aquila. Jest patronem kaznodziejów i chorych na płuca.
Cud, czy oszustwo? Nowy dokument o postępowaniu w sprawie zjawisk nadprzyrodzonych
Od „nihil obstat” po opinię negatywną – zatwierdzony przez papieża dokument Dykasterii Nauki Wiary zawiera 6 różnych ocen w rozeznawaniu przypadków. Zasadniczo ani biskup, ani Stolica Apostolska nie będą się wypowiadać w sprawie orzeczenia o nadprzyrodzonym charakterze danego zjawiska, a ograniczą się do zezwolenia, albo zakazu kultu i pielgrzymek.
„Prawdy wiary są uniwersalne”. George Weigel przypomina słowa Jana Pawła II o podziałach dotyczących moralności
Słowa wypowiadane w nicejsko-konstantynopolitańskim wyznaniu wiary: „Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół” oznaczają jedność w wierze: jedność w prawdach, które znamy z objawienia i rozumu. Prawdy wiary – które obejmują prawdy moralne ułatwiające ludzki rozwój i szczęście – są uniwersalne. Oznacza to, że są powszechne i katolickie – stwierdza na łamach portalu The First Things prof. George Weigel.
George Weigel: nie oglądajmy się wstecz na Jana Pawła II, zacznijmy patrzeć jego oczyma w przyszłość
Polscy katolicy muszą przestać wciąż oglądać się na Jana Pawła II, a zacząć patrzeć jego oczyma w przyszłość – radzi George Weigel. Zdaniem amerykańskiego intelektualisty od dwustu lat kruszą się fundamenty cywilizacji Zachodu, zaś prawdziwym problemem USA jest brak poważnego przywództwa politycznego.
Czy Żydzi potrzebują zbawienia w Chrystusie?
Nieraz słyszy się, że chrześcijaństwo narodziło się z judaizmu, podczas gdy judaizm nie jest nic winien chrześcijaństwu. Trudno o większe uproszczenie – zauważa ks. Robert Skrzypczak. Jeśli mamy przezwyciężyć trudności w dialogu chrześcijańsko-żydowskim, to nie możemy poprzestać na powtarzaniu teologicznych banałów, ale trzeba najpierw zrozumieć, w czym istotnie się różnimy. W przeciwnym razie będzie to nie rzeczywisty dialog, ale czczy „dialogizm”.
