Znaleziono 1875 wyników
Odnowa liturgiczna to nie eksperymentatorstwo. Nie tego chciał sobór – zauważa o. Jarosław Kupczak OP
Liturgiczne eksperymentatorstwo nie ma nic wspólnego z soborowym aggiornamento. Jest zrozumiałe, że część wiernych tego nie akceptuje, zwracając się ku liturgii trydenckiej. Nie może to jednak oznaczać negowania Vaticanum II i właściwie rozumianej odnowy liturgicznej, zauważa dominikanin w kolejnym tekście z sympozjum „Przyszłość Kościoła katolickiego”.
Kard. Dziwisz: św. Maksymilian stanąłby w pierwszym szeregu obrońców ludzkiego życia
Kard. Stanisław Dziwisz w homilii podczas mszy św. w byłym niemieckim KL Auschwitz w 83. rocznicę męczeńskiej śmierci św. Maksymiliana Kolbego podkreślił, że choć w obozie był bezbronny, to jednak dysponował bronią, jaką była miłość. „Na pewno protestowałby przeciw deptaniu godności i praw człowieka” – mówił o męczenniku kard. Dziwisz.
Maryja i błędy Rosji. Walczymy z duchowym Księstwem ciemności
„Jeśli Piękna Pani z Fatimy miała na myśli błędy komunizmu, to dlaczego pojawiła się przed przejęciem władzy przez komunistów? Co więcej, komunizm nie narodził się w Rosji w 1917 roku. W tamtym czasie już od ponad 70 lat szerzył swoje błędy w Europie i na świecie, a Kościół z tej przyczyny bił na alarm przy wielu okazjach” – pisze przy okazji kolejnej rocznicy lipcowych objawień fatimskich z 1917 roku felietonista Opoki ks. Robert Skrzypczak.
Ciemne, krwawe łzy na maryjnym obrazie. Mija 75 lat od Cudu Lubelskiego
Była niedziela, 3 lipca 1949 roku. W archikatedrze lubelskiej grupa osób zauważa ciemne, krwawe łzy spływające z obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Zaalarmowany wikariusz potwierdza później pisemnie to, co widzieli wierni, a do Lublina zaczynają płynąć tłumy, co spotyka się z ostrą reakcją komunistów. Wydarzenia z archikatedry nazwano Cudem Lubelskim, a dla upamiętnienia ich 75. rocznicy w Lublinie trwają Dni Maryjne.
Zdort: Dlaczego Trzaskowskiemu tak bardzo zależy na „dziwnieseksualnych”?
Dominik Zdort, piszący dla Ordo Iuris, zastanawia się, o co właściwie chodzi prezydentowi Warszawy, który wydaje zarządzenie w sprawie standardów urzędniczych dotyczących tolerancji. Czy osoby queer są aż tak istotną częścią populacji zarządzanego przez niego miasta? A może chodzi o coś zupełnie innego?
