Znaleziono 2898 wyników
Afrykańską misję zakończyła pod domem. Wyciągnęła z zapomnienia św. Józefa. Wspominamy św. Teresę z Ávili
Zmarła w nocy z 4 na 15 października – i nie jest to pomyłka. Jako dziecko mocno przeżyła śmierć matki. „W swoim utrapieniu – napisze po latach – udałam się przed obraz Matki Bożej i rzewnie płacząc, błagałam Ją, aby mi była matką. Prośba ta, choć uczyniona z dziecięcą prostotą, nie była daremną, bo ile razy w potrzebie polecałam się Matce Bożej, zawsze doznawałam jej pomocy”.
W krzyżu cierpienie, w krzyżu zbawienie...
Autorem tej pieśni jest ks. Karol Antoniewicz, który o cierpieniu wiedział bardzo wiele. Był szczęśliwym mężem i ojcem, ale utracił kolejno wszystkie pięcioro dzieci, a na koniec – miał wtedy zaledwie 32 lata – umarła mu żona. Inny na jego miejscu zapewne by się załamał, może nawet zacząłby Bogu bluźnić.. – pisze w felietonie przed świętem Podwyższenia Krzyża Świętego o. Jacek Salij OP.
Papua-Nowa Gwinea przed papieską podróżą: kraj 800 kultur, chrześcijaństwo jest tu spoiwem
Papua-Nowa Gwinea, podobnie jak Timor, nie jest bynajmniej „peryferiami Kościoła”. W kraju tym chrześcijaństwo jest tak dynamiczne, że dyskutuje się obecnie nad umieszczeniem w Konstytucji określenia, że Papua jest państwem chrześcijańskim. Z chrześcijaństwem identyfikuje się ponad 95% obywateli tego kraju.
„Nie wiesz, kiedy umrzesz”. Hiszpański Carlo Acutis pokazał, jak wykorzystać swój czas
Znalazł dziewczynę – pomyśleli rodzice i brat Pedra, widząc, jak jest szczęśliwy. Zdziwili się, gdy powiedział, że dziewczyny nigdy nie będzie. Nie mniej zdziwiona była koleżanka, gdy zaproponowała mu spotkanie, a ten odmówił i wyjaśnił, że oddał życie Bogu. 21-letni Pedro Ballester był numerariuszem Opus Dei. Diecezja Salford rozważa wszczęcie jego procesu beatyfikacyjnego.
Co to znaczy, że Maryja z „ciałem i duszą” została wzięta do nieba?
Wiara we wniebowzięcie Maryi obecna jest od pierwszych wieków chrześcijaństwa, choć stała się ona dogmatem dopiero w 1950 r. i to tylko w Kościele zachodnim. Sensem tego święta nie jest docenienie zasług Maryi, ale nadzieja, że tak jak Maryja, mamy szansę uczestnictwa w chwale nieba w całej pełni: wraz z „ciałem i duszą”. A nastąpi to ostatecznie po Zmartwychwstaniu.
