„Nie ukrywajmy oznak upływającego czasu”. Leon XIV o pięknie, które prowadzi ku niebu

Leon XIV przypomniał nauczanie Kościoła, że Maryja „po zakończeniu biegu ziemskiego życia została wzięta z ciałem i duszą do chwały niebieskiej”. We Wniebowzięciu – wskazał – dopełniła się pełnia łaski, którą została obdarzona w chwili Niepokalanego Poczęcia.

Prawdziwe piękno nie ukrywa upływu czasu

Papież nawiązał do dzieł sztuki przedstawiających Maryję jako piękną młodą kobietę unoszącą się ku niebu. „Obraz ten wskazuje, że w sercu Maryi spotykają się niebo i ziemia, czas i wieczność” – mówił.

Leon XIV zestawił ten obraz z doświadczeniem starzenia się człowieka. Z biegiem lat ciało staje się mniej sprawne, pojawiają się zmarszczki i siwe włosy. Nie oznacza to jednak utraty prawdziwego piękna.

„Prawdziwe piękno nie polega na ukrywaniu oznak upływającego czasu, lecz na tym, by także na naszym ciele były wyryte znaki miłości, która nigdy nie ustaje” – podkreślił.

Piękno ukryte w zmarszczkach

Ojciec Święty przestrzegł przed współczesnymi kanonami piękna, naznaczonymi hedonizmem i konsumpcjonizmem. Mogą one prowadzić do marnowania sił na to, co nie ma prawdziwego znaczenia i nie trwa wiecznie.

Jak zauważył, w codziennym życiu spotykamy osoby, których twarze naznaczone są wiekiem i cierpieniem, a mimo to promieniują pogodą ducha, życzliwością i pokojem. Z drugiej strony można spotkać ludzi atrakcyjnych zewnętrznie, lecz „wewnętrznie twardych i chłodnych”.

Papież zachęcił, by dostrzegać piękno „zarówno w czułej twarzy dziecka, jak i w zmarszczkach osoby starszej, w energiczności człowieka młodego, jak i w stateczności osoby dorosłej”. Każda z tych rzeczywistości może ukazywać „małe prześwity nieba”.