Opoka - Portal katolicki
opoka.newsopoka.photo
Pekao


Jolanta Karbowniczek, Małgorzata Kwaśniewska, Barbara Surma

PODSTAWY PEDAGOGIKI PRZEDSZKOLNEJ Z METODYKĄ

ISBN: 978-83-7505-888-8
wyd.: Wydawnictwo WAM 2011

Spis wybranych fragmentów
Wstęp
Z historii wychowania przedszkolnego
opr. Jolanta Karbowniczek
Sylwetki wybranych postaci — ich koncepcje, fakty z działalności edukacyjnej oraz poglądy na wychowanie przedszkolne
Platon (427-347 p.n.e.)
Arystoteles (384-322 p.n.e.)
Plutarch (50-120 r. n. e.)
Marek Fabiusz Kwintylian (35-95 r. n. e.)
Vittorino De Feltre (1378-1446)
Erazm z Rotterdamu (1467-1536)


Rozdział 1
Z historii wychowania przedszkolnego
opr. Jolanta Karbowniczek

1.1. Sylwetki wybranych postaci — ich koncepcje, fakty z działalności edukacyjnej oraz poglądy na wychowanie przedszkolne

Plutarch (50-120 r. n. e.)

uczony, wielki pisarz starożytnej Grecji, zwolennik wychowania indywidualistycznego. Autor rozprawy O wychowaniu dzieci . Znany ze swoich dzieł historycznych, moralnych oraz pedagogicznych, kładł nacisk w wychowaniu na etykę oraz zachowanie harmonii między rozwojem fizycznym i umysłowym. Podkreślał ważność i istotę wychowania dziecka od pierwszych chwil jego życia. Za najważniejsze uważał wrodzone zdolności, naukę przyzwyczajenia. Jeśli nie będą one rozwijane i pielęgnowane, nie przyniosą właściwych rezultatów. Gdy dziecko urodziło się bez specjalnych uzdolnień to i tak może wiele dokonać i dorównać umiejętnościami innym poprzez systematyczne ćwiczenia i pracę nad sobą. Za wychowanie najmłodszych czynił odpowiedzialną matkę. Był przeciwnikiem zatrudniania piastunek. Szlachetność i szczęście to najwyższe wartości w wychowaniu. Najważniejszym wzorem dla dziecka są jego rodzice, ich odpowiedzialność i znajomość aksjologii. Nie należy zmuszać jednostki do nauki, ćwiczeń, nie stosować kar fizycznych. „Każdą naganę słowną opatrzyć zachętą, by nie zniechęcać do podejmowania wszelkich działań. Dziecka nie wolno także rozpieszczać”7.Z wychowaniem umysłowym, Plutarch wiązał potrzebę rozwijania pamięci, utrwalania cnót pracowitości, kultury bycia i mowy, powściągliwości oraz miłości do prawdy. Kłamstwo natomiast przypisywał nikczemności jednostki.

Proces wychowania podzielił na trzy okresy:

Wychowanie dziecka w pierwszym okresie — propajdycznym, polegało na posłuszeństwie oraz nabyciu umiejętności milczenia, które miało stanowić podstawę samodzielnego i krytycznego myślenia. Zalecał obserwację najmłodszych w czasie zabaw8. Okres pajdyczny — drugi to znajomość poezji przez dorastających oraz zdobywanie wiedzy z retoryki, matematyki, geometrii, astronomii, muzyki. Trzeci okres związany był ze studiami i dotyczył młodzieży.

Starożytny Rzym ukształtował się jako silne i ekspansywne państwo potrzebujące dzielnych wojowników i sprawnych administratorów. Ideałem wychowawczym przez długie lata był surowy obywatel, a dzieci umiejętnie przygotowywano do pełnienia tej roli.

Wychowanie było przede wszystkim wewnętrzną ambicją rodziny. W niej to najmłodszy Rzymianin miał znajdować wzory do naśladowania. Członkowie rodziny podlegali władzy ojca. Dzieci do 7 roku życia wychowywały się pod opieką matki i podlegającej jej służby domowej. Mimo całkowitego podporządkowania się mężowi starożytna Rzymianka odegrała bardzo istotną rolę w edukacji dzieci. Ponosiła bowiem odpowiedzialność za wychowanie moralne synów i córek.

W miarę upływu czasu Rzym coraz bardziej zaczynał przyjmować hellenistyczny program kształcenia dzieci i młodzieży i organizację szkolną, podkreślając erudycyjność i retoryczność. Grecka pajdeja (wychowanie harmonijne i wszechstronne) rozdzieliła się w Rzymie na educatio — wychowanie i na doctrina — nauczanie erudycyjne. Wychowanie w dalszym ciągu pozostawało jeszcze przez długi czas w gestii rodziców. Po opanowaniu Grecji (146 r.) Rzymianie poddali się całkowicie hellenistycznej kulturze umysłowej9. Naczelne miejsce uzyskało wykształcenie retoryczne.

7W. Bobrowska-Nowak, Historia wychowania ..., dz. cyt., s. 23-25.

8S. Sztobryn, Starożytna myśl…, dz. cyt., s. 22

9S. Wołoszyn, Wychowanie w rodzinie i kształcenie szkolne w starożytnym Rzymie , w: Pedagogika , red. Z. Kwieciński, B. Śliwerski, Warszawa 2003, s. 93-94.

opr. ab/ab



 


Podziel się tym materiałem z innymi:


Kliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: przedszkole pedagogika Plutarch metodyka wychowanie przedszkolne przedszkolanki nuczyciel przedszkola pedagog przedszkolny O wychowaniu dzieci pajdeja educatio doctrina
 
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W