czerwca

niedziela

XI Tydzień zwykły

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Ez 17, 22-24

Psalm responsoryjny:

Ps 92 (91), 2-3. 13-14. 15-16 (R.: por. 2)

Drugie czytanie:

2 Kor 5, 6-10

Ewangelia:

Mk 4, 26-34

Patroni:

św. Blastus i Diogenes,
św. Isaurus, Innocenty, Feliks, Hermias, Peregryn i Bazyli ,
św. Nikander i Marcjan,
św. Antidius,
św. Hypacjusz,
św. Herweusz,
św. Avitus,
św. Rajner z Pizy,
św. Teresa,
bł. Piotr Gambacorta,
bł. Paweł Burali,
bł. Filip Papon,
bł. Józef Maria Cassant

Liturgia na dzień 2018-06-17:

Pierwsze czytanie

Ez 17, 22-24

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela

Tak mówi Pan Bóg: «Ja także wezmę wierzchołek z wysokiego cedru i zasadzę, z najwyższych jego pędów ułamię gałązkę i zasadzę ją na górze wyniosłej i wysokiej.

Na wysokiej górze izraelskiej ją zasadzę. Ona wypuści gałązki i wyda owoc, i stanie się cedrem wspaniałym. Wszystko ptactwo pod nim zamieszka, wszystkie istoty skrzydlate zamieszkają w cieniu jego gałęzi.

I wszystkie drzewa na polu poznają, że Ja jestem Pan, który poniża drzewo wysokie, który drzewo niskie wywyższa, który sprawia, że drzewo zielone usycha, który zieloność daje drzewu suchemu. Ja, Pan, rzekłem i to uczynię».

Psalm responsoryjny

Ps 92 (91), 2-3. 13-14. 15-16 (R.: por. 2)

Dobrze jest śpiewać Tobie, Panie Boże

Dobrze jest dziękować Panu, *
śpiewać Twojemu imieniu, Najwyższy,
rano głosić Twoją łaskawość, *
a wierność Twoją nocami.

Dobrze jest śpiewać Tobie, Panie Boże

Sprawiedliwy zakwitnie jak palma, *
rozrośnie się jak cedr na Libanie.
Zasadzeni w domu Pańskim *
rozkwitną na dziedzińcach naszego Boga.

Dobrze jest śpiewać Tobie, Panie Boże

Nawet i w starości wydadzą owoc, *
zawsze pełni życiodajnych soków,
aby świadczyć, że Pan jest sprawiedliwy, *
On moją Opoką i nie ma w Nim nieprawości.

Dobrze jest śpiewać Tobie, Panie Boże

Drugie czytanie

2 Kor 5, 6-10

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Mając ufność, wiemy, że jak długo pozostajemy w ciele, jesteśmy pielgrzymami, z daleka od Pana. Albowiem według wiary, a nie dzięki widzeniu postępujemy. Mamy jednak nadzieję i chcielibyśmy raczej opuścić nasze ciało i stanąć w obliczu Pana.

Dlatego też staramy się Jemu podobać, czy to gdy z Nim, czy gdy z daleka od Niego jesteśmy. Wszyscy bowiem musimy stanąć przed trybunałem Chrystusa, aby każdy otrzymał zapłatę za uczynki dokonane w ciele, złe lub dobre.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Ziarnem jest słowo Boże, a siewcą jest Chrystus,
każdy, kto Go znajdzie, będzie żył na wieki.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 4, 26-34

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus mówił do tłumów:

«Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy, nasienie kiełkuje i rośnie, sam nie wie jak. Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie. Gdy zaś plon dojrzeje, zaraz zapuszcza sierp, bo pora już na żniwo».

Mówił jeszcze: «Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy? Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Lecz wsiane, wyrasta i staje się większe od innych jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki podniebne gnieżdżą się w jego cieniu».

W wielu takich przypowieściach głosił im naukę, o ile mogli ją rozumieć. A bez przypowieści nie przemawiał do nich. Osobno zaś objaśniał wszystko swoim uczniom.

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Ziarna Królestwa Bożego

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Ziarna Królestwa Bożego

Ludzie doświadczający niesprawiedliwości, upokorzeni i pozbawieni głosu we własnej ojczyźnie marzyli o nadejściu Królestwa Bożego. Oczekiwali Mesjasza, który miał być potomkiem Dawida. Właśnie dynastia dawidowa, jeden, niepodzielony Izrael, władany przez charyzmatycznego króla – choć dalekiego do doskonałości, to jednak potrafiącego utrzymać zjednoczone dwanaście plemion Izraela były marzeniami, które niejednokrotnie wyrażała tęsknota Ludu Wybranego za Królestwem Bożym. Zastanawiano się kiedy ono nadjedzie, w jaki sposób przywróci chwałę narodu i jak rozpoznać Mesjasza, którego postrzegano często na sposób polityczny.
Wiele nauk Pana Jezusa wpisywało się w te pragnienia sprawiedliwości, zwycięstwa Bożego prawa nad prawem Rzymskim, odzyskania własnej tożsamości prze tych, którzy uważali się za dzieci Abrahama. Kazanie na górze wlało przecież nową nadzieję w serca tych, którzy wegetowali na marginesie nie tylko rzymskiego imperium, ale także ludu Izraela. Chleb dawany do sytości, uzdrowienia i wskrzeszenia. Czyż nie był to wymarzony przywódca, mogący stawić czoło nawet najpotężniejszej machinie rzymskiego imperium?
Zbawiciel jednak od samego początku uczył, że Królestwo Boże to rzeczywistość, która rozpościera się w ludzkich sercach. Dawał liczne przykłady i przywoływał barwne metafory, aby uzmysłowić ludziom, że potęga Królestwa Bożego nie będzie polegała ani na sile militarne, ani też na geniusz władcy, lecz na wierze, która wzmocni nadzieję i rozpali miłość w sercach ludzkich.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
My również niejednokrotnie ulegamy złudzeniu, że taki czy inny rząd przyniesie nam niebo na ziemi. Rozliczy skorumpowane elity, pozwoli słabym nabrać siły, a prawych umocni, aby nie ulegli zniechęceniu. Jakkolwiek jest troską współczesnych społeczeństw brać życie jakim jest i przekształcać je według Bożego planu, to jednak widzimy, że coraz częściej, zamiast świat być bliżej Bożego Prawa, odchodzi od niego w sposób radykalny. Zapominamy bowiem, że aby Królestwo Boże objawiło się pośród nas, musi zakwitnąć i zaowocować w naszych sercach.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pragnę żyć według praw Królestwa Bożego?